Blog

Geschreven op 23 maart 2017

Nog negen maanden

Categorie: default

Wij vieren op 25 maart het hoogfeest van de aankondiging van de Heer (Maria Boodschap), negen maanden voor de geboorte van de Heer, Kerstmis. Gods heil voor de hele wereld begint in het ‘Ja’ van Maria. God die almachtig is, vraagt aan het eenvoudige meisje uit Nazaret om haar medewerking om de wereld zijn Zoon te schenken. Zo werkt God. Hij dringt zich niet op, Hij dwingt niet, Hij nodigt uit. Zijn almacht verplettert niet, ze verheft en Maria zal dat ook bezingen in haar Magnificat. Haar ziel is verheven, haar hele leven is verheven, de hele schepping wordt verheven.

Zo is het nog steeds. God vraagt ons om mee te werken om zijn Zoon in deze wereld en in deze tijd zichtbaar, hoorbaar te maken. Wij moeten niets doen daarvoor, alleen maar geloven en ‘Ja’ zeggen. Het kleinste woordje dat ons en allen groot kan maken. Misschien dat we het daarom niet doen, niet durven, niet geloven. Het is te klein. Onszelf ermee in de belangstelling krijgen, doen we niet met zo’n klein woordje, maar daar gaat het bij christenen niet om. ‘Hij moet groter worden’, zei Johannes de Doper aan de Jordaan, ‘en ik kleiner’, voegde hij er aan toe. Maria is klein en God maakt haar groot. Dit is de ervaring van ieder die zich in geloof toevertrouwt aan God. Laten wij dit hoogfeest vieren in grote dankbaarheid en in dankbare kleinheid.

 

Geschreven op 22 maart 2017

‘Ontwaak, slaper!’

Categorie: default

De apostel Paulus verwijst naar een hymne die zingt: ‘Ontwaak, slaper, sta op uit de dood en Christus’ licht zal over u stralen’ om aan te geven wat het betekent christen te zijn. Als gedoopten zijn wij kinderen van het licht, bevrijd door het licht van Christus, behoren wij niet aan de duisternis en niet aan de allerdonkerste duisternis, de dood.

 

 

Dat Christus het licht is, daarvan getuigt de blindgeborene in het evangelie. Hij wordt door Jezus letterlijk uit de duisternis verlost. Hij ziet en hij gelooft in de Mensenzoon. De Farizeeën zien het niet en vragen zich vertwijfeld af: ‘Zijn wij soms blind?’. Ja, ze zijn blind voor het nieuwe leven dat God in zijn Zoon schenkt. Ze blijven liever in de duisternis van hun eigen beeld van God.

Lees meer

Geschreven op 15 maart 2017

Geef mij te drinken

Categorie: default

In de liturgie van de derde zondag van de veertigdagen mogen wij opnieuw een elemnt van ons doopsel ontdekken. Het levende water dat Jezus te drinken geeft en dat in ons opborrelt tot eeuwig leven. Inderdaad het water waarin we gedoopt zijn, verbindt ons met het begin, toen Gods Geest over de wateren ging en alles tot leven riep. Het resultaat was het paradijs en het paradijselijke leven voor mens en dier. Jezus, de gezalfde Gods, schenkt ons dit paradijselijke leven opnieuw. Het water dat Hij ons te drinken geeft, neemt alle dorst weg en schenkt nieuw en eeuwig leven. Het is niet het resultaat van het morren en klagen van de Israëlieten in de eerste lezing die, hoewel God hen te drinken geeft, toch dorst blijven krijgen. Neen, het water dat Jezus geeft is God zelf die in ons komt wonen en die wij sedert ons doopsel als een tempel van de Heilige Geest dragen, dienen, aanbidden en tonen. Niet veraf, maar heel dichtbij!

 

Lees meer

Geschreven op 8 maart 2017

Een groot volk

Categorie: default

Het valt me op hoe ieder volk, in elke tijd – en dus ook in de huidige -, zichzelf op de een of andere manier ‘groot’ vindt. Groot omwille van economische kracht; letterlijk groot in oppervlakte; groot omwille van een rijke cultuur; groot omwille van een roemrijk verleden; groot omwille van een machtig leger; groot omdat het een talrijke bevolking heeft… Ieder volk heeft wel een reden om zich groot te voelen of voor te doen. Soms lijkt het op ‘grootheidswaanzin’ omdat het zo opgeschroefd wordt en verdedigd dat men ervoor over lijken zou lopen. Erg genoeg gebeurt dat dan ook! Wat een mens er al niet voor over heeft om groot te zijn als individu en als collectief. Maria zong in haar Magnificat dat de groten, de machtigen, de trotsen zullen vallen en dat de kleinen verheven worden. Daarmee wordt het evangelie geopend en is de toon gezet. De toon van het Magnificat is de toon van het Godsvolk, van iedere christen: een toontje lager zingen als het over onszelf gaat, een toon hoger als het over God gaat!

 

Lees meer

Geschreven op 1 maart 2017

De oude en de nieuwe mens

Categorie: default

Op de zondagen van de veertigdagentijd dit jaar, wordt de zogenaamde A-cyclus in het lezingenboek gevolgd. Dit wordt ook wel eens de ‘doopcyclus’ genoemd omdat de keuze van de lezingen haar wot-rtels heeft in de hele oude traditie van het doopsel van de catechumenen in de paasnacht. De lezingen geven iedere zondag een bepaald aspect weer van ons gedoopt-zijn en zijn dus een ideale voorbereiding voor de doopleerlingen, maar ook vor de gedoopten die in de paasnacht hun doopbeloften hernieuwen en dat zijn wij allemaal!

 

Lees meer

Geschreven op 22 februari 2017

Veertig dagen genade

Categorie: default

Met aswoensdag, 1 maart, zetten we de veertig dagen voor Pasen in. Veertig dagen, verwijzend naar de veertig dagen dat Jezus in de woestijn doorbracht alvorens Hij aan zijn zending begon. Door de Geest werd Jezus in de woestijn gezonden, door dezelfde Geest zal Hij zijn openbare leven aanvatten als heil voor alle mensen. Het is de heilige Geest die ook ons in deze veertig dagen begeleidt opdat we zouden doordrongen worden van de genade van ons doopsel dat wij met Pasen hernieuwen.

Lees meer

Geschreven op 15 februari 2017

De Stoel van Petrus

Categorie: default

Op woensdag 22 februari viert de Kerk het feest van de ‘Cathedra van de H. Apostel Petrus’. Het feest van de bisschopszetel van Petrus, de eerste der apostelen en de eerste bisschop van Rome. Mijn moeder vertelde eens dat toe zij nog een kind was een priester van het begijnhof in Herentals haar aansprak en vroeg: ‘Juffrouwke, kent gij een heilige met vier poten?’, ‘Neen, mijnheer pastoor’, antwoordde mijn moeder beleefd, ‘Wel, den heilige Stoel’, was de ‘clou’ van de pastoorsmop. Als kind vond ik het een goeie, die mop dan. Wel, ieder jaar vieren wij die heilige op 22 februari. Uiteraard niet de stoel, maar diegene die erop gezeten is: de heilige Petrus. En eigenlijk nog meer: Christus die door hem verkondigd werd.

 

Lees meer

Geschreven op 8 februari 2017

Zorg voor de kerk – monumentenzorg

Categorie: default

Monumentenzorg is een deel van onze verantwoordelijkheid als kerkgemeenschap, maar de zorg voor de kerk gaat uiteraard veel dieper. Die reikt tot in het evangelie van Christus die alle mensen uitnodigt om deel te zijn van zijn Lichaam. De kerkgebouwen, oud en jonger drukken onze dankbaarheid uit voor die uitverkiezing door Christus, maar ook ons antwoord om te leven als Lichaam van Christus. Het zou niet alleen jammer zijn, maar ook zonde, dat onze kerkgebouwen alleen maar culturele betekenis hebben of een verwijzing zijn naar wat ooit is geweest. Ze worden dan grafmonumenten

Lees meer

Geschreven op 1 februari 2017

Dit is het moment om onze hoop te heroriënteren

Categorie: default

Op zondag 22 januari publiceerde de nieuwe bisschop van Brugge, Mgr. Lode Aerts enkele aanbevelingen voor christenen om hoopvol in de dagelijkse realiteit te staan. We geven zijn bijdrage hieronder weer. Het zijn heel herkenbare situaties die hij oproept, ook voor onze pastorale realiteit. We laten ons nogal vlug ontmoedigen door een pessimistische blik op de werkelijkheid, maar terecht zegt de bisschop dat wij als christenen een andere blik hebben op dezelfde werkelijkheid: de blik van de hoop. Het is een bekoring, ook voor christenen, om ons te laten leiden door pessimisme en wanhoop, maar een bekoring haalt ons juist weg van wat God wil en kan. We moeten ons daartegen wapenen. Niet door cynisme, ook niet door misplaatste naïviteit, maar wel door de hoop die in ons geloof geworteld is. Voor ons christenzijn en voor onze christelijke gemeenschap is de geloofwaardigheid waarmee wij ons geloof belijden en beleven van wezenlijk belang. Mgr. Lode Aerts geeft ons aanzetten om daar ernstig en blijmoedig gestalte aan te geven.

 

Lees meer

Geschreven op 16 januari 2017

Gebedsweek voor de eenheid onder de christenen

Categorie: default

Ieder jaar bidden de christelijke kerken van 18 tot 25 januari voor de eenheid. Dit jaar is het 500 jaar geleden dat Maarten Luther zijn 95 thesen publiceerde waarin hij de misbruiken van de toenmalige Kerk formuleerde. Dit wordt in Duitsland en in de landen waar het protestantisme sterker aanwezig is, herdacht. Binnen de oecumenische beweging wordt voortdurend toenadering gezocht om het gebed van Christus voor zijn dood: ‘Mogen allen één zijn Vader’ dichter bij de werkelijkheid te brengen. De internationale gebedsweek voor de eenheid nodigt ons uit om vanuit Christus te kijken en lief te hebben. Wij geven hier de gebedsthema’s per dag weer.

Ons verzoenen: De liefde van Christus drijft ons (2Kor. 5, 14-19

woensdag 18 januari: Eén is gestorven voor ons allen

donderdag 19 januari: Niet langer leven voor onszelf

vrijdag 20 januari: Wij beoordelen niemand meer naar de maatstaven van deze wereld

zaterdag 21 januari: Het oude is voorbij

zondag 22 januari: Het nieuwe is gekomen

maandag 23 januari: God heeft ons met zich verzoend

dinsdag 24 januari: Het ambt van de verzoening

woensdag 25 januari: Verzoend met God


Gebed

 

Heer Jezus Christus,

Gij die dezelfde zijt, gisteren, vandaag en in eeuwigheid,

genees de wonden uit het verleden,

zegen vandaag onze gemeenschappelijke tocht naar eenheid

en leid ons naar de toekomst die Gij voor ons bestemt,

wanneer Gij alles in allen zult zijn,

met de Vader en de Heilige Geest,

in de eeuwen der eeuwen.

Amen.