Blog

Geschreven op 13 december 2017

Weest altijd blij!

Categorie: default

Het oudste geschrift uit het Nieuwe Testament, is de brief van Paulus aan de christenen van Tessalonica. Hij is ouder dan de evangelies, maare niet minder vurig in de verkondiging van de Blijde Boodschap. Het is een merkwaardige brief omdat hij zo duidelijk is over alles waarover wij zo onduidelijk zijn! Wat er met de doden gebeurt, bijvoorbeeld, daarvan zegt Paulus in zijn brief aan zijn parochianen: ‘Wij willen u niet in onwetendheid laten over het lot van hen die gesorven zijn.’ Wat een verschil met ons gestamel.

Lees meer

Geschreven op 6 december 2017

Begin van de Blijde Boodschap

Categorie: default

Begin van de Blijde Boodschap van Jezus Christus, de Zoon van God’, zo vangt het evangelie volgens Marcus aan en meteen is de toon gezet! In dit ene zinnetje staat in waarover het verder zal gaan. Het opent de oren en het hart om te ontvangen. Want wie wil nu geen Blidje Boodschap horen? En wie wil niet horen wat God zegt door zijn Zoon?

 

Maar het eerste woordje is ook van belang: ‘Begin’! Niet als een gebod, al zou dat ook wel mooi zijn: ‘Beginnen maar!’, maar als een aanduiding van tijd. Dit is het begin, een nieuw begin bovendien voor de mensheid en dus ook voor mij, voor ons.

 

Lees meer

Geschreven op 29 november 2017

Aan de hand van Marcus

Categorie: default

Met de eerste zondag van de advent begint een nieuw liturgisch jaar. In de dynamiek van de verwachting van de wederkomst van de Mensenzoon en het aanbreken van het Rijk Gods waarin iedere christen leeft, ontvangen wij dit jaar de evangelist Marcus als gids. De schrijver van het kortste en oudste evangelie daagt ons uit om de blijde boodschap van Jezus te ontvangen zoals hij ze in de jonge Kerk ook heeft ontvangen. Een Blijde Boodschap van bevrijding en nieuw leven die ons het Rijk Gods al laat proeven in elke ontmoeting die Jezus heeft toen en nu.

Paus Franciscus heeft na het buitengewone heilig jaar van de barmhartigheid gevraagd om op een zondag meer aandacht te schenken aan Gods Woord. De Belgische bisschoppen hebben de eerste zondag van de advent hiervoor aangeduid.  Gaan wij iets speciaals doen? Ja en neen! Ja, want iedere zondag horen wij Gods Woord in de liturgie en dat is telekens een bijzondere en unieke ervaring. Neen, want we gaan niets nieuws organiseren. We krijgen al de volle maat van Gods Woord, laten we proberen om die overvloed niet aan ons te laten voorbijgaan. Dat is trouwens de bedoeling van paus Franciscus.

 

Lees meer

Geschreven op 22 november 2017

Ite missa est

Categorie: default

;">Ite missa est’, worden in het nederlandstalige missaal: ‘Gaat heen in vrede!’. Letterlijk staat er: ‘Dit is uw zending, uw missie’. Wat wij hebben gehoord, ervaren, beleden, ontvangen in de eucharistie, gaan we verder zetten. Het is niet gedaan! ‘La messa è finità, andate in pace!’, ‘de mis is gedaan, ga in vrede! staat in het Italiaans missaal. Dat is nog erger, want het is helemaal niet gedaan, de mis al zeker niet want onze missie begint pas!

 

Lees meer

Geschreven op 31 oktober 2017

Hosanna !

Categorie: default

Het eucharistische gebed XI zingt: ‘Daarom loven en prijzen U de hemel en de aarde en verkondigen wij uw goedheid en uw trouw. Met alle engelen en heiligen heffen wij de lofzang aan voor uw grote heerlijkheid: heilig, heilig, heilig de Heer…hosanna in den hoge!’.

Wij vieren de liturgie altijd in verbondenheid met wie ons zijn voorgaan, de heiligen gekend en ongekend, alle door God beminde kinderen. We zouden anders niet kunnen vieren! Trouwens, wie ons zijn voorgegaan, zijn in ons hart en in onze gedachten. Niet alleen met Allerheiligen en Allerzielen, maar op zovele dagen en uren en steeds wanneer wij de eucharistie vieren en hun namen verbinden met het kruis en de verrijzenis van Christus. Vandaar: Hosanna! Doorheen de droefheid om het gemis, doorheen het verdriet en de vragen: Hosanna! Want zij en wij zijn gezegend door de Heer die niemand vergeet en iedereen verheerlijkt, ‘lijk-de-Heer’ maakt.

Zalig hoogfeest van Allerheiligen en vredevol Allerzielen

Geschreven op 30 oktober 2017

Kaarskensprocessie

Categorie: default

Zondag 5 november gaat de Kaarskensprocessie uit voor de 389 ste keer. Voorganger is dit jaar Mgr. Guy Harpigny, bisschop van Doornik en ook de Apostolische Nuntius in ons land, Mgr. Augustine Kasujja zal aanwezig zijn, samen met velen pelgrims en parochianen die hun liefde en dankbaarheid voor Onze Lieve Vrouw betuigen. Met een brandende kaars in de hand en een vurig hart zingen en bidden wij die dag. Wat een vreugde, wat een geloofsgetuigenis!

Dank aan allen die mee opstappen en die zich op de een of de andere manier inzetten om van deze dag een hoogdag te maken. De school, de verenigingen van jong en ouder zijn uitgenodigd om mee op te stappen in de processie.

Om 15u. starten we in de basiliek met het lof en aansluitend gaat de processie met het genadebeeld en de gelovigen. Rond 16u. vieren wij de eucharistiue in de Mariahal. Na de viering brengen we het genadebeeld terug naar de basiliek en zingen we zoals iedere zondag de vespers, het avondgebed van de Kerk.

Van harte welkom, laat u door Maria begroeten, wek haar aandacht met uw kaars en uw gebed, laat haar liefdevolle blik over u stralen en uw hart genezen!

 

Geschreven op 25 oktober 2017

De zondag vieren (7)

Categorie: default

Vorige week zijn we in het hart beland van de zondag met de viering van de eucharistie en in deze bijdrage ontdekken wij het hart van de eucharistie! Het kloppende hart van de eucharistieviering wordt gevormd door vier momenten die Jezus zelf bij het Laatste Avondmaal heeft aangegeven: ‘Onder de maaltijd nam Jezus brood, sprak de zegen uit, brak het en gaf het aan zijn leerlingen met de woorden: Neemt, eet; dit is mijn Lichaam. Daarna nam Hij de beker, en na het spreken van het dankgebed reikte Hij hun die toe met de woorden: Drinkt allen hieruit. Want dit is mijn Bloed van het Verbond, dat voor velen vergoten wordt tot vergeving van zonden.’ (Matteüs, 26, 26-28).

 

Lees meer

Geschreven op 18 oktober 2017

De zondag vieren (6)

Categorie: default

In het hart van het vieren van de zondag, de dag des Heren, staat de eucharistie. Het is de Heer zelf die ons daarvoor uitnodigt, Hij is de gastheer en wij zijn de gasten. Dit is hét moment van de week waarop wij onze identiteit als christen tonen en belijden. Wij worden door de Heer die ons in het doopsel aannam tot zijn veelgeliefde kinderen samengeroepen om één familie te vormen van broeders en zusters, van geliefden in de Heer. De viering van de eucharistie is wezenlijk voor christenen en we zullen er dan ook niet wegblijven. Zonder de viering van de eucharistie is het onmogelijk om gelukkige christenen te worden. Het is het derde sacrament van de christelijke initiatie (doopsel-vormsel-eucharistie) en het enige ervan dat wij herhalen. In de eucharistie ontdekken we telkens weer en meer wat het betekent dat wij gedoopt zijn en dat wij de heilige Geest hebben ontvangen. In het luisteren, kijken en ontvangen van Christus, zien wij wie wij in Gods ogen zijn en wat Hij van ons verlangt. De eucharistie vieren is dus verre van een vrijblijvende zaak! God, in wie wij geloven, nodigt ons uit en roept ons op om bij Hem te komen. Maar ook de gemeenschap van christenen roept ons op om de band van broeders en zusters aan te halen. De eucharistie is geen privézaak waarvoor ik al dan niet kies. Integendeel: ik word gekozen om deel te nemen en verwacht om opgenomen te worden in de gemeenschap. Vroeger spraken we van ‘plicht’ en ‘moeten’, maar het is veeleer ‘mogen’. We mogen de Heer en elkaar ontmoeten in de sfeer van dankbaarheid, luisterbereidheid, ontvankelijkheid, broederlijkheid. Dit ‘mogen’ is niet vrijblijvend, maar houdt een verantwoordelijkheid en een zending in. Als ik mijn christen-zijn ernstig neem, dan kan ik niet weg blijven van deze bijzondere ontmoeting.

 

Lees meer

Geschreven op 11 oktober 2017

De zondag vieren (5)

Categorie: default

We hebben in de vorige vier bijdragen mogelijkheden en onmogelijkheden aangereikt om de zondag te vieren als een dag voor God en een dag voor de mensen. Vooraleer we in volgende bijdragen ons focussen op het hart van de zondag, de eucharistieviering, willen wij hier een element aanreiken waarmee alle goede bedoelingen voor de zondag staan of vallen.

Het is duidelijk dat zonder een keuze te maken om de zondag te vieren, er van een persoonlijke beleving van deze dag weinig sprake kan zijn. We kunnen niet als ‘toeristen’ aan de zijlijn toekijken hoe de zondag gevierd wordt want dan gaat hij gewoon aan onze beleving voorbij. We moeten eraan deelnemen om de zondag echt te kunnen vieren en dus moeten we ervoor kiezen. Zoals we wel kunnen wensen dat familie en vrienden komen vieren met ons, maar als we hen niet uitnodigen zal er van feesten weinig sprake zijn. En als we uitnodigen moet er ook iets te vieren zijn, anders blijft het toch ook maar een bijeenkomst zonder veel ziel en zin.

Kiezen dus voor de zondag opdat ze zondag niet aan ons zou voorbijgaan. Maar misschien knelt hier het schoentje nog het meest! Want we kiezen al een hele week om te werken, te ontspannen, te klussen, te wassen en te plassen dat de zondag een dag zonder keuze moet worden. We willen dan eens vrij zijn van moeten want het ‘moeten’ is opgebruikt op de andere zes dagen. In het Jodendom, bijvoorbeeld, is de zevende dag de rustdag, zoals God hem in de schepping aanduidt. Die rustdag wordt heel precies beleefd. er wordt niet gewerkt en de bepalingen van rust zijn heel duidelijk en afgelijnd. Dat is bij ons niet het geval en dat moet ook niet, maar het risico is dan wel dat het een dag als alle andere wordt of zelfs erger, een dag die als ‘reserve’ wordt ingevuld voor al wat we niet hebben kunnen doen op de andere dagen. Een soort inhaaldag.

Er is om de zondag te kunnen vieren welk degelijk nood aan een keuze. Van oudere en zieke mensen hoor ik wel eens dat de zondagvoormiddag niemand hen moet kunnen bezoeken want dat ze naar de eucharistieviering kijken op de televisie. Zij kiezen daarvoor en anderen moeten er rekening mee houden. Het moment van de viering wordt gevrijwaard, ze bereiden zich erop voor, ze hebben ervoor gekozen. Een mooi voorbeeld om na te doen.

 

Geschreven op 4 oktober 2017

De zondag vieren (4)

Categorie: default

Na de ‘dankbaarheid’ waarvoor we vorige week pistes aanreikten om de zondag te vieren, beschouwen we deze week het aspect van de ‘familie’. Traditioneel is de zondag ook een familiedag. Een dag dat we ‘thuis’ zijn, mekaar ontmoeten, tijd maken voor het gezin en familie bezoeken. Traditioneel verlopen die ontmoetingen in gezin en familie ook feestelijker op zondag. Met een ontbijt dat wat uitgebreider is, een maaltijd die wat feestelijker is en waarvoor we meer moeite doen dan wat het hectische weekritme toelaat. Het mag allemaal ‘wat meer zijn’. Dat merken we bij de bakker op zondagmorgen! Naast de broodjes ook koffiekoeken, een taart… Je ziet grootouders ‘pateekes’ en taarten voorzien voor de familie die op bezoek komt. Het hoort bij de gastvrijheid, ook die van het hart. De familiebezoeken worden voorbereid. Niet alleen bij de bakker, ook in het hart. Het verlangen om elkaar op zondag te zien is groot, de deuren staan open, de tafel is gedekt, we zijn verwacht. Die voorbereiding gebeurt op een hartelijke manier. Er wordt rekening gehouden met voorkeuren en smaken, er worden voorzieningen getroffen, de rommel is aan de kant, de kamer gepoetst… we zijn welkom. De familiebijeenkomsten zijn rituelen en die vragen inzet en zorg, maar ook respect.

Lees meer