Blog

Geschreven op 11 oktober 2017

De zondag vieren (5)

Categorie: default

We hebben in de vorige vier bijdragen mogelijkheden en onmogelijkheden aangereikt om de zondag te vieren als een dag voor God en een dag voor de mensen. Vooraleer we in volgende bijdragen ons focussen op het hart van de zondag, de eucharistieviering, willen wij hier een element aanreiken waarmee alle goede bedoelingen voor de zondag staan of vallen.

Het is duidelijk dat zonder een keuze te maken om de zondag te vieren, er van een persoonlijke beleving van deze dag weinig sprake kan zijn. We kunnen niet als ‘toeristen’ aan de zijlijn toekijken hoe de zondag gevierd wordt want dan gaat hij gewoon aan onze beleving voorbij. We moeten eraan deelnemen om de zondag echt te kunnen vieren en dus moeten we ervoor kiezen. Zoals we wel kunnen wensen dat familie en vrienden komen vieren met ons, maar als we hen niet uitnodigen zal er van feesten weinig sprake zijn. En als we uitnodigen moet er ook iets te vieren zijn, anders blijft het toch ook maar een bijeenkomst zonder veel ziel en zin.

Kiezen dus voor de zondag opdat ze zondag niet aan ons zou voorbijgaan. Maar misschien knelt hier het schoentje nog het meest! Want we kiezen al een hele week om te werken, te ontspannen, te klussen, te wassen en te plassen dat de zondag een dag zonder keuze moet worden. We willen dan eens vrij zijn van moeten want het ‘moeten’ is opgebruikt op de andere zes dagen. In het Jodendom, bijvoorbeeld, is de zevende dag de rustdag, zoals God hem in de schepping aanduidt. Die rustdag wordt heel precies beleefd. er wordt niet gewerkt en de bepalingen van rust zijn heel duidelijk en afgelijnd. Dat is bij ons niet het geval en dat moet ook niet, maar het risico is dan wel dat het een dag als alle andere wordt of zelfs erger, een dag die als ‘reserve’ wordt ingevuld voor al wat we niet hebben kunnen doen op de andere dagen. Een soort inhaaldag.

Er is om de zondag te kunnen vieren welk degelijk nood aan een keuze. Van oudere en zieke mensen hoor ik wel eens dat de zondagvoormiddag niemand hen moet kunnen bezoeken want dat ze naar de eucharistieviering kijken op de televisie. Zij kiezen daarvoor en anderen moeten er rekening mee houden. Het moment van de viering wordt gevrijwaard, ze bereiden zich erop voor, ze hebben ervoor gekozen. Een mooi voorbeeld om na te doen.

 

Geschreven op 4 oktober 2017

De zondag vieren (4)

Categorie: default

Na de ‘dankbaarheid’ waarvoor we vorige week pistes aanreikten om de zondag te vieren, beschouwen we deze week het aspect van de ‘familie’. Traditioneel is de zondag ook een familiedag. Een dag dat we ‘thuis’ zijn, mekaar ontmoeten, tijd maken voor het gezin en familie bezoeken. Traditioneel verlopen die ontmoetingen in gezin en familie ook feestelijker op zondag. Met een ontbijt dat wat uitgebreider is, een maaltijd die wat feestelijker is en waarvoor we meer moeite doen dan wat het hectische weekritme toelaat. Het mag allemaal ‘wat meer zijn’. Dat merken we bij de bakker op zondagmorgen! Naast de broodjes ook koffiekoeken, een taart… Je ziet grootouders ‘pateekes’ en taarten voorzien voor de familie die op bezoek komt. Het hoort bij de gastvrijheid, ook die van het hart. De familiebezoeken worden voorbereid. Niet alleen bij de bakker, ook in het hart. Het verlangen om elkaar op zondag te zien is groot, de deuren staan open, de tafel is gedekt, we zijn verwacht. Die voorbereiding gebeurt op een hartelijke manier. Er wordt rekening gehouden met voorkeuren en smaken, er worden voorzieningen getroffen, de rommel is aan de kant, de kamer gepoetst… we zijn welkom. De familiebijeenkomsten zijn rituelen en die vragen inzet en zorg, maar ook respect.

Lees meer

Geschreven op 27 september 2017

De zondag vieren (3)

Categorie: default

We hebben in de vorige twee bijdragen enkele stoorzenders en enkele remedies aangereikt in verband met de zondag. Nu willen wij stilstaan bij een wezenlijk element om de zondag te kunnen vieren als de dag des Heren en als een dag voor mensen. Centraal staat op zondag de dankbaarheid. De naam ‘eucharistie’ betekent trouwens ‘dankzeggen’.

 

 

Maar laten we eens beginnen op een niveau dat wat dichter bij ons ligt. Weten we nog wel wat dankbaarheid betekent in ons leven en in ons samenleven. We zijn zo gewend geworden aan rechten en plichten en aan het kunnen beheersen van ons leven dat wij de dankbaarheid hebben teruggebracht tot een beleefdheidsformule. De dankbaarheid gaat veel dieper en heeft met ons hart te maken. De dankbaarheid om ons leven bijvoorbeeld. Dat we iedere dag opnieuw mogen leven. Zijn we daar nog dankbaar voor? Of beschouwen wij ons leven als een recht, als iets dat we verdienen, als iets dat we zelf in handen hebben? Het valt me op dat hoe brozer het leven wordt, hoe dankbaarder mensen zijn. Iemand in nood, een zieke, een bejaarde, een eenzame… bij de minste blijk van hulp of nabijheid, zeggen ze ‘dank u’, soms met water in de ogen. Ik antwoord dan wel eens: ‘Maar ik heb niets gedaan!’ en dan zeggen ze: ‘O jawel, heel veel zelfs!’. De dankbaarheid niet om een groot geschenk of gebaar, maar de dankbaarheid omdat je iemand hebt geraakt in het hart zonder dat het geld of grote moeite kost.

Lees meer

Geschreven op 20 september 2017

De zondag vieren (2)

Categorie: default

Vorige week hebben we een aantal stoorzenders aangegeven die het moeilijk maken om de zondag als dag van de Heer te vieren. Die stoorzenders zitten zowel in ons, als buiten ons.

 

Misschien waren de aangehaalde elementen herkenbaar? Waarschijnlijk zijn er nog meer. In ieder geval loont het de moeite om er op in te gaan en te zoeken of er ook remedies zijn. Want analyseren is één zaak, oplossingen zoeken een andere

Lees meer

Geschreven op 13 september 2017

De zondag vieren

Categorie: default

In zijn visietekst voor de nieuwe pastorale situatie van parochies in het vicariaat Vlaams-Brabant en Mechelen, duidde Mgr. Leon Lemmens als  één van de pijlers voor de nieuwe gemeenschappen het vieren van de zondag. Dat is voor alles het vieren van de eucharistie, maar daar houdt het niet mee op. De zondag is als Dag van de Heer langer dan het uurtje in de kerk!

Een hele uitdaging om te ontdekken wat voor iedere gedoopte en voor de hele gemeenschap de zondag méér tot Dag van de Heer kan maken. Want er zijn stoorzenders zowel van binnen als van buiten.

Lees meer

Geschreven op 6 september 2017

September – Mariamaand?

Categorie: default

Mei en oktober zijn de maanden die aan Maria worden gelinkt. We zien het aan het versieren van de kapelletjes in de lente en we horen het aan het bidden van de rozenkrans in oktober. In augsutus vieren wij het hoogfeest van Marie Tenhemelopneming, maar ook de kerkwijding van de oudste basiliek die aan haar is opgedragen: Maria de Meerdere in Rome en op de laatste dag van die maand de gedachtenis van Maria, Moeder en Middelares van genade. In september vieren we Maria nog eens drie keer in de liturgie: op 8 september Maria Geboorte, op 12 september de H. Naam van Maria en op 15 september O.-L.-Vrouw van Smarten.

Lees meer

Geschreven op 30 augustus 2017

1 september - Wereldgebedsdag voor de Schepping

Categorie: default

Paus Franciscus heeft deze dag ingesteld op voorstel van patriarch Bartholemeos (Constantinopel). Orthodoxe kerken bidden al jaren op 1 september voor het milieu en hebben de paus gevraagd of de Katholieke Kerk zich hierbij aan wil sluiten. Dit gebeurde in juni 2015 ter gelegenheid van het voorstellen van de encycliek Laudato Si’ waarin paus Franciscus oproept tot een integrale ecologie, waarbij zorg voor de schepping en zorg voor de armsten onlosmakelijk met elkaar zijn verbonden. Paus Franciscus benadrukt bij de instelling van deze Wereldgebedsdag, dat christenen zijn geroepen tot een ‘ecologische bekering’, waarbij de consequenties van hun ontmoeting met Jezus Christus zichtbaar worden in hun relatie tot de wereld om hen heen. Hij hoopt met zijn oproep om milieubewuste rentmeesters van de schepping te zijn, niet alleen Katholieken wereldwijd aan te spreken maar alle mensen van goede wil.

Lees meer

Geschreven op 3 augustus 2017

Augustus - eenendertigdagentijd

Categorie: default

De ‘grote vakantie’ is al een maand opgeschoven. Sommigen zijn al terug aan de slag, andere moeten nog aan hun verlof beginnen. De schoolgaande jongeren zijn halfweg of ongeveer! De natuur past zich ook al aan met minder lange dagen, vochtigere lucht, killere avonden en morgenden en de vruchten die op het veld staan en aan de bomen hangen.

 

Lees meer

Geschreven op 19 juli 2017

De toekomst kennen?

Categorie: default

Deze week op een voorbereidende vergadering voor de priesterraad van het vicariaat Vlaams-Brabant en Mechelen, stelde de moderator voor om ons eens te bezinnen over de vraag van de toekomst van de Kerk bij ons. Op het eerste gezicht een interessant project, maar op het tweede gezicht niet zijn er vraagtekens te plaatsen bij zo’n opdracht. De priester die het voorstelde is zelf zeventig jaar en beweerde dat vele mensen hem de vraag stellen: ‘Hoe ziet gij de toekomst van de Kerk?’. Ikzelf ben vijftig en heb die vraag eigenlijk nog niet gekregen. Ik wil ze wel aan mezelf stellen, maar ik voel me onbekwaam om een antwoord te geven wegens het ontbreken van een glazen bol en wegens gebrek aan ambitie om mij daarmee bezig te houden. Ik vind het immers een vermoeiende vraag omdat ze al decennialang wordt gesteld. De antwoorden worden al vlug slogans die een eigen leven gaan leiden: ‘De Kerk van de toekomst zal priesterarm zijn!’, ‘De Kerk van de toekomst zullen kleine, maar overtuigde gemeenschappen zijn!’, ‘De Kerk van de toekomst is in de grootstad!’… ga zo maar door. Het is al decennialang een litanie van gedachten waarin de eigen wensen, de eigen hoop en wanhoop meer uitgedrukt worden dan wat de heilige Geest vermag.

 

Lees meer

Geschreven op 28 juni 2017

Vakantie !

Categorie: default

De periode die we nu ingaan wordt genoeglijk aangeduid met ‘vakantie’. Kinderen en jongeren moeten niet naar school, werkenden plannen vaak in deze periode hun verlof en dus spreken we van vakantie. Het Nederlandse woordje is afgeleid van het Latijnse ‘vacare’ wat betekent: ‘vrij zijn’. We denken dan aan het vrij zijn van plichten die we anders op ons moeten nemen door studie en werk. We kunnen ook dieper graven naar de betekenis van vakantie en het positief invullen als een tijd om vanalles te doen niet omdat het ‘moet’, maar omdat het ‘mag’. We verlaten een tijdje het domein van de ‘plichten’ en geven ons over aan de ‘deugden’.

 

Lees meer