Blog

Geschreven op 27 juni 2018

Zalige vakantietijd!

Categorie: default

Met dit nummer van het parochieblad dat drie weken overbrugt, weet je hoe laat het is: het is vakantietijd! Voor kinderen en studenten is het duidelijk, de schoolpoort gaat dicht en nog wel voor twee maanden. Voor alle anderen is het minder duidelijk en vooral minder lang! Hoewel, sommige gepensioneerden zeggen mij dat ze het hele jaar vakantie hebben. Anderen verzekeren mij dat ze het sedert hun pensioen drukker hebben dan vroeger. Het zal allemaal waar zijn en het zal er ook allemaal van afhangen hoe je die pensioentijd beleeft. Er zijn ook gepensioneerden die wel zouden willen, maar niet kunnen door ouderdom of ziekte. Zij beschouwen hun dagen zelden als vakantie. Want vakantie betekent dat je vrij bent om van alles te doen waarvoor er anders geen tijd of ruimte is.

Lees meer

Geschreven op 20 juni 2018

Johannes de Doper

Categorie: default

Op zondag 24 juni viert de Kerk het hoogfeest van de heilige Johannes de Doper. Voor aspergetelers betekent dit ook de laatste dag van het aspergeseizoen en als ze een volgende seizoen wensen, dienen ze op die dag te stoppen met het oogsten van deze heerlijke groente! Voor christenen is het een dag die herinnert aan het begin van de Blijde Boodschap en die ons dus aanmoedigt om verder te blijven geloven, het evangelie te zaaien en de vruchten ervan te oogsten. Johannes de Doper staat immers aan het begin van het Nieuwe Verbond. In de schoot van zijn moeder Elisabeth sprong hij al op van vreugde bij de herkenning van Maria’s groet en van de vrucht in haar schoot. Hij was de wegbereider die het volk voorbereide op de nakende komst van de Mensenzoon. Hij wees Jezus de Christus aan toen Hij eenmaal was gekomen. Hij doopte de Messias met het water van de Jordaan. En het is over Johannes dat Jezus zegt: ‘Onder wie uit vrouwen geboren zijn, is niemand groter dan Johannes. Niettemin is de kleinste in het Rijk Gods groter dan hij’ (Lucas 7, 28). Johannes werd hooggeacht door het volk, zelfs door koning Herodes die graag naar hem luisterde en door Gods Zoon zelf. Niettemin is hij klein gestorven, onthoofd in opdracht van diezelfde Herodes. Hij die zich bij leven al klein had gemaakt: ‘Na mij komt die groter is dan ik, ik ben niet waard de riem van zijn sandalen los te maken.’, Hij die sprinkhanen at en er alles aan deed om zijn succes bij het volk en de machtigen niet te verzilveren, wordt door de Kerk gevierd in een hoogfeest bij zijn geboorte en in een gedachtenis bij zijn marteldood. En toch zegt Jezus dat in het Rijk Gods de kleinste groter is dan Johannes! In het rijk Gods zullen wij allemaal verheven worden op de grootste hoogte, nl. die van Christus zelf. Als Hij alles in allen zal zijn, is er geen onderscheid meer tussen klein en groot. In het Rijk Gods zijn er geen trappen van vergelijking, iedere vergelijking loopt mank als alles volbracht zal zijn. Dat is onze toekomst, daarnaar zijn wij op weg en Johannes de Doper heeft die weg als eerste gewezen. Laten wij in die richting kijken op het woord en het geloof van Johannes de Doper.

Geschreven op 13 juni 2018

Heilige Antonius, goede vriend

Categorie: default

Op 13 juni gedenkt de kerk in de liturgie de heilige Antonius van Padua. Deze heilige is bijzonder populair bij ons en dat zal zeker iets maken hebben met onze gewoonte om veel verloren te leggen! ‘Heilige Antonius, goede vriend, maak dat ik … vind’. Zijn hulp wordt nogal eens ingeroepen al dan niet samen met het omdraaien van zijn beeld. Deze populaire volksheilige heeft echter een heel diepe bekering doorgemaakt waarbij hij zich totaal aan Christus en zijn kerk heeft gegeven. De nederigheid en de evangelische kracht die uitging van de heilige Franciscus heeft hem ertoe gebracht om minderbroeder te worden. En hij gedroeg zich ook als de mindere. De eenvoudigste huishoudelijke taken nam hij op zich tot hij omwille van een toeval (!) ontdekt werd als een bijzonder vurige predikant. Franciscus zond hem om te prediken in Italië tot in Zuid-Frankrijk en Noord-Spanje toe. Franciscus was bijzonder gesteld op zijn mindere broeder en wij ook. Antonius werd amper vijfendertig jaar, maar in zijn korte leven heeft hij de kracht van het evangelie ervaren en doorgegeven. Daarop staat geen leeftijd en dus blijft hij een krachtige voorspreken, ook voor wie zijn geloof verloren heeft!

Geschreven op 6 juni 2018

Terug naar de boeken

Categorie: default

In juni zitten de jonge hoofden meer dan anders in de boeken, zo veel als nodig is totdat de boeken in de hoofden zitten! We voelen mee met die jonge hoofden, die van de ijverigen die de boeken al eens hebben opengedaan tijdens het schooljaar en die van de luien die de boeken nog moeten gaan zoeken. We hebben met hen allen te doen want examens hebben iets van een wedstrijd. Naast de gedegen training, de langere en de kortere voorbereiding, is er ook geluk nodig. Vandaar dat velen zich deze dagen en weken bekommeren om hun kinderen en kleinkinderen en er voor zorgen dat zij ‘geluk’ hebben. Dat ze niet ziek worden, dat ze voldoende rust hebben en ontspanning, dat ze geen andere zorgen hebben, dat ze verwend worden ook als ze lastig zijn! Aan die dosis ‘geluk’ kunnen we precies iets doen. We kunnen geen punten geven, geen gemakkelijke vragen stellen voor het examen, we kunnen er ook zelf niet voor studeren, maar aan dat deeltje geluk kunnen we wel iets doen. We somden al een aantal elementen op om die portie geluk te vergroten. Velen komen deze dagen ook bidden bij Onze-Lieve-Vrouw voor de examens. Je leest het in de intentiebriefjes, je merkt het aan de kaarsen, je hoort het ook van diegenen die vragen om voor hun kind te willen bidden. Er is zoveel liefde en zorg in deze tijd van examens dat het deugd doet! Jongeren zijn niet onverschillig voor die zorg. Soms wuiven ze het weg, reageren ze onverschillig of zelfs kwaad als je voor hen iets doet. Maar ze zijn erg gevoelig in deze tijd, ook gevoelig voor al die attenties, ook voor het gebed. Ze rekenen erop. Vaak hoor ik hen vertellen dat hun oma of iemand anders van de familie een kaars voor hen heeft laten branden. Dat doet hen deugd, dat vergeten ze niet. Ik nodig hen dan ook uit om een kaarsje op te steken voor die oma die zo vurig voor hen gebeden heeft en dat doen ze dan ook. Soms is de oma overleden, maar het kaarsje brandt toch. Voor de hemel hoeven geen wedstrijden afgelegd te worden, geen examens gemaakt, maar het kaarsje hier beneden geeft toch ook warmte in de hemel boven!

Aan alle kinderen, jongeren en ouderen die deze dagen ijverig studeren of supporteren: een deugddoende tijd met veel geluk dat gedragen wordt en gedeeld. Ik steek voor allen een kaars aan.

 

Geschreven op 30 mei 2018

Maria, moeder van de kerk

Categorie: default

Paus Franciscus nodigde de hele Kerk uit om op Pinkstermaandag het feest te vieren van Maria, moeder van de Kerk. De zalige paus Paulus VI had na het concilie die mogelijkheid voorgesteld en in een aantal landen werd dit feest ook gevierd. Nu dus ook bij ons! Met vreugde hebben we in Scherpenheuvel in de liturgie Maria geëerd als onze moeder.

Lees meer

Geschreven op 23 mei 2018

Gewoon?

Categorie: default

Met het hoogfeest van Pinksteren wordt de paastijd afgesloten en nemen we de draad van ‘de groene tijd’, de gewone tijd door het jaar weer op. En toch is deze ‘gewone’ tijd ook weer buitengewoon. Hij begint al met drie hoogfeesten! Op 27 mei Drieëenheid, op 31 mei sacramentsdag en op 8 juni Heilig Hart van Jezus.

Lees meer

Geschreven op 16 mei 2018

De Geest begint iets nieuws

Categorie: default

De gave van de Geest op Pinksteren is voor de apostelen een keerpunt geweest. Voor de gave van de heilige Geest zaten ze vertwijfeld bijeen in de bovenkamer. Niet goed wetend wat te verwachten van wat Jezus hun had beloofd: ‘Ik zal u een helper geven die u alles in herinnering zal brengen wat Ik heb gezegd.’ Maria en enkele vrouwen zijn er ook bij. Maria met haar geloof in wat de heilige Geest in haar leven heft gedaan. De leerlingen nog zonder dat geloof.

Zonder de gave van de Geest zouden de leerlingen overgeleverd zijn aan zichzelf, aan de herinneringen aan Jezus, aan hun verloochening van Jezus, aan hun eigen kracht en zwakheid. In die conditie zouden ze onmogelijk de zending kunnen opnemen die ze van Jezus hebben ontvangen: ‘Gaat en onderricht alle volken en doopt hen in de naam van de Vader, de Zoon en de heilige Geest.’

Lees meer

Geschreven op 9 mei 2018

Hoger-lager

Categorie: default

Voor de ogen van de leerlingen stijgt Jezus naar de hemel om thuis te komen bij de Vader. De blik van de leerlingen blijft Jezus volgen, ze kijken hoger, maar niet lang. ‘Terxijl zij Hem bij zijn hemelvaart gespannen nastaarden, stonden opeens twee mannen in witte gewaden bij hen die zeiden: Mannen van Galilea, wat staat ge naar de hemel te kijken? Deze Jezus die van u is weggenomen naar de hemel, zal op dezelfde wijze wederkeren als gij Hem naar de hemel hebt zien gaan.’ (Handelingen 1, 11).

Lees meer

Geschreven op 30 april 2018

Maria in de mei

Categorie: default

De meimaand doet iets met een mens. Er gebeurt zoveel om je heen dat een mens blij maakt en soms weet hij niet eens waarom. Wel, omdat het mei is! In de natuur heeft de lente zich een plaats veroverd op de winter. De dorre takken hebben frisse groene bladeren en bloesems, de dieren zijn bezig met het nieuwe leven in het bouwen van nesten, het voeden van de kleintjes… de schapen hebben lammetjes gebaard, de vogels kuikens… je kunt er niet naast zien: allemaal nieuw leven. En ook de mens kan het niet laten om mee te doen. Voor de tuinders is er een hoop werk in de hof. Het rotte van de herfst moet ondergespit worden, de aarde moet zich kunnen openen voor nieuw zaad, voor nieuwe planten want er moeten vruchten voortgebracht worden. Het onkruid is er ook weer! Het schiet op, vlugger dan het zaaigoed. Er moet al weer gegoten worden, zorg gedragen worden voor het nieuwe leven. Trouwens je voelt het in je bloed ook bruisen. De lente geeft nieuw bloed en dat zullen we geweten hebben. Het hoesten van de winter is gaan liggen, de sjaals en de wanten zijn opgeborgen, de dikke jassen naar de droogkuis, de dunne hangen kleurrijk en licht om onze schouders. We gaan weer rechtop na maanden gebukt van de kou en de regen te hebben moeten leven. We gaan weer naar buiten na lange maanden quarantaine bij het vuur binnen. De mei doet iets met een mens!

Lees meer

Geschreven op 25 april 2018

Jonge zusters!

In en rond de basiliek en het onthaalcentrum De Pelgrim valt de aanwezigheid op van jonge zusters. We waren al wat gewoon met de vijf jonge zusters uit Ivoorkust die in De Pezlgrim wonen; met zuster Lilima de jonge indische zusters van de zusters Ursulinen in Scherpenheuvel; maar nu zijn ze met veertig! Allemaal zusters Ursulinen uit ons land, uit Indië, Congo, Canada, de Verenigde Staten van Amerika. Vooral de zusters uit Indië en Congo zijn jong. We zijn dat niet meer gewend om er zoveel bij elkaar te zien van die leeftijd! Ook voor hen is het verrassend om – vooral – oudere mensen te zien!

 

Lees meer