Blog

Geschreven op 19 juni 2019

Geeft gij hun maar te eten!

Categorie: default

Wij vieren op donderdag 20 juni het hoogfeest van sacramentsdag. In de herinnering van velen de dag – of de zondag erop – van de sacramentsprocessie die haast overal werd gehouden. We vieren inderdaad dankbaar dat de Heer in de gedaante van het eucharistische brood bij ons is en blijft. Zijn aanwezigheid is voor ons een geruststelling en een bron van dankbare aanbidding. Het had wel iets dat Christus door de dorpen en steden trok. Gedragen door de priesters in een wolk van aanbidding van wierook en gezang en gebed. Het beeld van de Goede Herder die weldoende rondgaat, zegent aanwezig waar de mensen wonen en werken op de plaatsen waar lief en leed gedeeld wordt en niet opgesloten in het tabernakel in het kerkgebouw.

Lees meer

Geschreven op 12 juni 2019

Drie en toch één

Categorie: default

De zondag van de Drie-eenheid is een hoogfeest dat ons eraan herinnert dat , hoewel de tijd door het jaar begonnen is in de liturgie, het eigenlijk altijd paastijd is wanneer wij de zondag vieren. Inderdaad, wij vieren op zondag de verrezen Heer, Gods Zoon die door de Vader is gezonden om ons te verzoenen met Hem, om ons te laten delen in zijn liefde en die zijn heilige Geest heeft gezonden opdat wij in die liefde zou blijven. Het is de hele paastijd in één zondag als het ware.

Lees meer

Geschreven op 5 juni 2019

In de kracht van de Geest

Categorie: default

We zijn gewoon om te leven vanuit onze eigen kracht. Het wordt ons al vroeg ingeprent: we moeten vlug leren lopen, spreken, studeren, geld verdienen… om ons leven uit te bouwen op eigen kracht. Afhankelijkheid wordt als negatief ervaren of als zwak. Neen, we willen en moeten sterk zijn en dat alles in eigen kracht!

Christenen leven juist niet vanuit die eigen kracht. Christen zijn is geen krachtmeting om te zien wie de sterkste is. Integendeel, Jezus heeft de weg van de nederigheid geleerd, van het slaaf worden, van dienaar worden van allen en die weg is uitgelopen op het kruis! Helemaal geen teken van menselijke sterkte of kracht. Zijn zending was de wil van de Vader doen en die zending heeft Hij volbracht, niet in eigen kracht, maar in de kracht van de Geest. De Geest die in de Vader is en die de Zoon in staat stelde te spreken en te handelen naar de wil van de Vader.

Lees meer

Geschreven op 28 mei 2019

Getuigen zijn

Categorie: default

Op het hoogfeest van de Hemelvaart van de Heer krijgen wij, samen met de apostelen, de zending: “Te beginnen met Jeruzalem moet gij van dit alles getuigen.” Van wat moeten wij getuigen? “Zo spreken de Schriften over het lijden en het sterven van de Messias en over zijn verrijzenis uit de doden op de derde dag, over de verkondiging onder alle volkeren van de bekering en de vergiffenis der zonden in zijn Naam.” Zo horen wij in het evangelie van deze hoge dag.

Heel deze paastijd hebben wij met de apostelen mogen ervaren dat Jezus, die op het kruis gestorven is, leeft. Hij ontsluit ook voor ons de Schriften en ook wij kunnen Hem herkennen aan het breken van het brood. De twee hoofdbestanddelen van de eucharistieviering: het Woord en het breken van het Broos, zijn tevens de ingrediënten van onze zending als christenen vandaag.

Lees meer

Geschreven op 22 mei 2019

Herinnering

Categorie: default

We kennen ze wel, de herinneringen! Ze zijn voer voor discussie: “Neen, zo was het niet” of “ja, zo was het wel”. Soms maken we het er ons gemakkelijk van af: “Ik herinner mij hier niets van”, soms zijn we ongeloofwaardig zeker van onze herinnering: “Ik zweer, zo was het”. In ieder geval, herinneringen zijn minder zeker dan we ons en elkaar voorhouden!

 

 

De leerlingen van Jezus zullen zijn Blijde Boodschap moeten verkondigen. Zij delen in de zending die Christus van zijn Vader heeft ontvangen: “Gaat en verkondigt de Blijde Boodschap en maak alle mensen tot mijn leerlingen”. Niet eenvoudig, zeker niet als ze het met de herinneringen moeten doen aan wat Jezus gezegd en gedaan heeft. Tijdens zijn leven hebben ze er al niet veel van begrepen, wat gaan ze er van maken als Hij terug naar de Vader gaat?

Lees meer

Geschreven op 15 mei 2019

Heb elkaar lief

Categorie: default

Het moment om afscheid te nemen van Jezus die de leerlingen als de verrezen Heer mochten ontmoeten, komt nabij. Het is tijd voor Jezus om de zending van de leerlingen kort en krachtig door te geven. En ze is kort en ze is krachtig: ‘Een nieuw gebod geef Ik u: gij moet elkaar liefhebben; zoals Ik u heb liefgehad, zo moet gij elkaar liefhebben.’

Dat is het dus en op het eerste zicht lijkt dat een gemakkelijke zending. Immers, iedereen wil liefhebben en iedereen wil bemind worden. Bovendien moet je er geen bijzondere vaardigheden of verstand voor hebben, laat staan geld en goed. Iedereen wil het en iedereen kan het! Een universeel gebod voor gelovigen en ongelovigen. Daar kunnen we allemaal achterstaan, daar kunnen we mee leven. Het zou zo comfortabel zijn, moest er niet bij staan: ‘Zoals Ik u heb liefgehad, zo moet gij elkaar liefhebben.’ Jezus heeft liefgehad, heel het evangelie door in woord en in daad, in het gewone en in het buitengewone en men heeft Hem veroordeeld en gedood. Zo universeel is zijn liefde dat niemand ze blijkbaar aankan. En dat is de liefde die Hij als zending geeft aan de leerlingen van toen en die van nu. Het is een gebod en een voorwaarde voor de leerlingen van alle tijden: ‘Hieruit zullen allen kunnen opmaken dat gij mijn leerlingen zijt: als gij de liefde onder elkaar bewaart.’ De liefde waarmee Christus ons heeft bemind is onze roeping en zending, de voorwaarde om Kerk te kunnen zijn, Lichaam van Christus. Het vraagt een voortdurende bekering tot de liefde van Christus, een diep verlangen om van en voor die liefde te leven en leven te geven en vooral een diep geloof in de Heilige Geest die wij in ons doopsel en vormsel hebben ontvangen precies om die ‘liefde tot het uiterste toe’ te beleven.

Geschreven op 8 mei 2019

Roep ons

Categorie: default

De vierde zondag van Pasen is de zondag waarop wij jaarlijks met meer aandrang dan anders bidden om roepingen ten dienste van het Godsvolk. Iedere gedoopte wordt geroepen tot die dienst en heeft hiertoe de genade ontvangen van de heilige Geest. We kunnen niet dankbaar genoeg zijn om al die mannen en vrouwen die de genade en zending van hun doopsel gestalte geven.

Lees meer

Geschreven op 1 mei 2019

‘Vrienden, hebben jullie soms wat vis?’

Categorie: default

De wonderbare visvangst wordt bij het evangelie volgens Lucas verbonden met de roeping van de leerlingen aan het begin van het evangelie. Op de derde paaszondag krijgen wij de wonderbare visvangst in het evangelie volgens Johannes en dat is na de verrijzenis van Christus. de leerlingen zijn terug naar af. Petrus gaat terug naar zijn netten, om vis te vangen, geen mensen. Het verhaal met Jezus dat met hun roeping en het verlaten van de netten begon, lijkt voorbij. Opnieuw wordt er niets gevangen, niet één vis die de Heer hen vraagt. Maar op zijn woord vangen ze overvloed aan vissen. Johannes, de door Jezus beminde leerling, is de eerste om Hem te herkennen: ‘Het is de Heer!’.

 

Lees meer

Geschreven op 24 april 2019

Barmhartigheid?

Categorie: default

In 2000 riep de toenmalige paus Johannes Paulus II de zondag na Pasen uit tot zondag van de Goddelijke Barmhartigheid. De reden waarom dit precies op de zondag na Pasen valt, is niet ver te zoeken. In het evangelie van die zondag horen wij Jezus de apostelen zenden met de woorden: “Zoals de Vader Mij gezonden heeft, zo zend Ik u. Na deze woorden blies Hij over hen en zei: Ontvangt de heilige Geest. Als gij iemand zonden vergeeft, dan zijn ze vergeven, en als gij ze niet vergeeft, zijn ze niet vergeven.”

Lees meer

Geschreven op 17 april 2019

Hij is verrezen en wij met Hem!

Categorie: default

Zalig Pasen aan alle mensen van goede wil en ook aan hen die van slechte wil zijn. Want Christus heeft op het kruis alle slechte wil gebroken. Hij is gestorven voor de verzoening van goeden en slechten. Hij heeft de oude mens gebroken, begraven voorgoed en de nieuwe mens is opgestaan en wij met Hem.

In de paasnacht hernieuwen wij onze doopbeloften, worden we besprenkeld met het nieuwe doopwater, dragen wij het licht van de verrezen Heer hoog en bekennen wij ons opnieuw in onze nieuwe identiteit: christen. Pasen is het hoogtepunt van het liturgisch jaar omdat het hoogtepunt vormt van wie wij zijn als christen: verrijzenismensen.

Lees meer