Blog

Geschreven op 12 september 2018

Omdat Gij door Uw kruis de wereld hebt verlost

Categorie: default

Omdat Gij door Uw kruis de wereld hebt verlost

Midden september, de 14de om precies te zijn, viert de Kerk het feest van de kruisverheffing. Goede Vrijdag een half jaar later, als u wil. De oorsprong van dit feest is de wijding van de heilige Garfkerk in Jeruzalem in 335. Bij de herdenking van deze kerkwijding werd het kruis waaraan Jezus is gestorven getoond en vereerd. Het is dus een zeer oud feest dat in Oost en West gevierd wordt. Van betekenis is het woord: ‘verheffing’, zoals Jezus in het evangelie aanduidt: ‘De Mensenzoon wordt omhoog geheven’. Het gaat hier niet om het kruis van de dood, maar om het kruis van de redding. Op het kruis heeft Jezus Gods liefde tot het uiterste toe getoond. De liefde die ons redt, bevrijdt, tot leven wekt. In tegenstelling tot wat iedereen toen dacht, is het kruis niet het einde, maar het begin omwille van Jezus de gekruisigde. Sedertdien kijken wij op naar het kruis waaraan de Redder van de wereld heeft gehangen. Het is zijn kruis en tevens ook het onze. Want ook wij zijn bestemd om te leven, eeuwig te leven. In zijn kruis verheft Christus ieder van ons en laat Hij ons delen in zijn leven. Iedere keer dat wij de eucharistie vieren, doen we dat om te gedenken, opnieuw te ervaren, dat Christus op het kruis de wereld heeft verlost van dood en slavernij.

Laten wij opzien naar het kruis met dankbare ogen, met een verlicht hart en met open armen om het leven te ontvangen en te delen.

 

Geschreven op 5 september 2018

Maria Geboorte

Categorie: default

Op zaterdag 8 september viert de Kerk het feest van Maria geboorte. Zoals iedere geboorte een feest is voor de ouders en de familie, is de geboorte van Maria een feest voor heel haar familie, voor heel de Kerk. In de liturgie wordt normaal de sterfdatum van de heiligen gevierd, de datum van hun nieuwe geboorte in het eeuwig leven. Van Maria wordt de geboorte gevierd en zelfs nog vroeger het begin van haar leven in de schoot van haar moeder. Het leven van Maria is zo’n zegen voor de Kerk van alle tijden dat we haar het hele jaar door vieren. Telkens herinneren we ons een moment uit het leven van Maria als een heilsmoment. Nu dus haar geboorte. Die is meer dan een zegen voor haar ouders en het begin van haar eigen leven. Het is een zegen voor het hele volk en voor alle tijden. Het is de verre voorbereiding voor de Verlosser die zij zal ontvangen, Gods gave van heil voor heel de wereld. Het mysterie van de menswording van Gods Zoon is zo groot, dat het een lange voorbereiding vraagt. Die is al begonnen met de aanzeg van de profeten: “Een Maagd zal moeder worden…”. Het verlangen van het volk Gods is al langer aangescherpt en wordt steeds concreter. Het zijn niet enkel woorden van belofte van Godswegen, het zijn ook concrete mensen die het heil zullen ontvangen opdat het tot ons zou kunnen komen. Johannes de Doper past ook in dit rijtje. De geboorte van Maria is dan ook een feest voor ons omdat haar leven van in het begin al gekenmerkt wordt door Gods wil om ons allen te redden en te verlossen. Bidden tot Maria, kijken en luisteren naar haar wekt dan ook nieuwe hoop in ons leven. God geeft het niet op met ons, nooit! Hij toont het in Maria wiens geboorte het ja-woord van God aan de wereld al laat klinken. Straks zal zij antwoorden aan God: “Ja, mij geschiede naar uw Woord” en dat levende Woord is vlees geworden en heeft onder ons gewoond.

Geschreven op 16 augustus 2018

Vakantietip!

Categorie: default

De ‘grote vakantie’ loopt stilaan ten einde. Voor meesters en juffen en allen wie zich in het onderwijs engageren zijn het dagen van voorbereiding op het nieuwe schooljaar. De leerlingen klampen zich nog enkele dagen vast aan de vakantie, al zijn ook zij – en hun ouders – bezig met schooltassen en pennenzakken.

Maar er zijn nog anderen die een ander vakantieregime hebben dat niet gelijk loopt met de schoolbel. Zij hebben de verlofperiode al achter de rug of kijken er nog naar uit. En dan zijn er nog velen die helemaal geen vakantie hebben. Toch lijkt het alsof voor ieder de maanden juli en augustus door vakantie gekenmerkt worden. De zon en de lange dagen zullen daar zeker voor iets tussen zitten, maar ook het ritme van het werkjaar. In september begint er veel terug op volle toeren te draaien. Je merkt het aan het verkeer, jemerkt het ook aan het werk. Alles is terug open, alle diensten zijn weer bemand, alles loopt weer als een trein, vaak aan een ongenadige snelheid.

Toch nog een laatste vakantietip op de valreep, alvorens de drukte weer alle energie en tijd opslorpt. Is er een moment geweest tijdens de verlofdagen dat we eens bij onszelf zijn blijven stilstaan? We worden door agenda’s, door anderen, door moeilijkheden en zorgen zo vaak geleefd. Is er een moment geweest dat dit stilviel en dat we eens even niet persé ‘moesten’, maar ‘mochten’? Dat zijn kostbare momenten waarin we onze vrijheid weer vinden en proeven.Momenten datwe tijd hebben voor onszelf. Misschien was het bij het luieren in de schaduw, schuilend voor de brandende zon? Misschien was het bij het lezen van een boek waar we al lang zin in hadden? Misschien was het tijdens een gesprek met iemand die ons lief en dierbaar is? Misschien was het tijdens het bidden? Misschien was het tijdens het kijken naar de kinderen of kleinkinderen. Kinderen kunnen nog vrij en blij spelen in de rustige geborgenheid van hun ouders of grootouders. Ze genieten dan van wat water, houten blokjes, een hoopje zand, een speelgoedje of gewoon van mekaar. Hebben we de kans gegrepen om met hen mee te spelen? En hebben wij ervaren hoeveel deugd dit deed? Zonder buitengewone verwachtingen, zonder afgerekend te worden op wat we kunnen of niet kunnen, gewoon spelen. We zijn het zo vlug verleerd en tegelijk missen we dit. Misschien hebben kinderen ons bekeerd tot wie we fundamenteel zijn: Gods veelgeliefde kinderen die mogen spelen voor zijn aanschijn, onbezorgd en blij!

Zulke momenten krijgen wij in de liturgie. Ook daar mogen wij spelen voor Gods aanschijn. We zingen en we bidden niet omdat het moet,maaromdathetmag.Wedoen iets wat niet nuttig is in de ogen van de wereld, we doen iets waarin we onszelf niet beter moeten voordoen dan we zijn of kunnen, we zijn vrij enduskunnenweookblijzijn. We kunnen deze heerlijke momenten van de vakantie het hele jaar door beleven, maar het vraagt om een bekering van het moeten naar het mogen, van het ‘grote mens’ zijn, naar de kunst om een kind te blijven.

Geschreven op 8 augustus 2018

Zalige feestdag Maria!

Categorie: default

Zalige feestdag Maria!

Op 15 augustus viert de Kerk het hoogfeest van Maria Tenhemelopneming. Een feest als het rijpe koren dat op de velden klaar staat om geoogst te worden. Wij gedenken in dit feest hoe Maria’s leven door God zelf wordt voltooid door haar bij Hem en zijn Zoon op te nemen. Maria is in de hemel, haar leven dat door Gods genade en haar ja-woord hierop is gerijpt, is ook door God geoogst. Elisabeth had het al uitgeroepen: “Zalig zij die geloofd heeft dat tot vervulling zal komen wat haar vanwege de Heer gezegd is.” (Lucas 1, 45).  En Jezus onderlijnt het belang hiervan voor iedereen als Hij zegt: “Gelukkig die naar het woord van God luisteren en het volbrengen.” (Lucas 11, 28). Twee verzen uit de evangelies die wij op de feestdag van Maria ontvangen.

Het ligt ook binnen ons bereik: luisteren naar de Heer, geloven in zijn woord en het ter harte nemen. Hiervoor moet je niet bijzonder geleerd zijn, knap of sterk. De uitmuntendheid komt immers niet van ons, maar van God. Dat heeft Maria begrepen en de rest heeft zij ontvangen: “Mij geschiede naar uw woord.” (Lucas 1, 38)  De Blijde Boodschap en het eeuwig leven voor wie erin gelooft, ligt dus binnen ieders bereik. God geeft gul, dat zien we in Maria’s leven en we kunnen het ook zelf ervaren. Wel hebben we een duwtje nodig in de rug, een klopje op de schouder, een riem onder het hart. De woorden die wekken hebben we ontvangen, het voorbeeld dat strekt ontvangen we in Maria. Haar leven van Gods woord daagt ons uit en nodigt ons uit om hetzelfde te doen en te zingen van alle grote dingen die de Heer ook aan ons doet: Magnificat, mijn hart prijst hoog de Heer!

De vieringen van de eucharistie zijn zoals op zondag. De vespers zijn om 17u.

 

Geschreven op 27 juni 2018

Zalige vakantietijd!

Categorie: default

Met dit nummer van het parochieblad dat drie weken overbrugt, weet je hoe laat het is: het is vakantietijd! Voor kinderen en studenten is het duidelijk, de schoolpoort gaat dicht en nog wel voor twee maanden. Voor alle anderen is het minder duidelijk en vooral minder lang! Hoewel, sommige gepensioneerden zeggen mij dat ze het hele jaar vakantie hebben. Anderen verzekeren mij dat ze het sedert hun pensioen drukker hebben dan vroeger. Het zal allemaal waar zijn en het zal er ook allemaal van afhangen hoe je die pensioentijd beleeft. Er zijn ook gepensioneerden die wel zouden willen, maar niet kunnen door ouderdom of ziekte. Zij beschouwen hun dagen zelden als vakantie. Want vakantie betekent dat je vrij bent om van alles te doen waarvoor er anders geen tijd of ruimte is.

Lees meer

Geschreven op 20 juni 2018

Johannes de Doper

Categorie: default

Op zondag 24 juni viert de Kerk het hoogfeest van de heilige Johannes de Doper. Voor aspergetelers betekent dit ook de laatste dag van het aspergeseizoen en als ze een volgende seizoen wensen, dienen ze op die dag te stoppen met het oogsten van deze heerlijke groente! Voor christenen is het een dag die herinnert aan het begin van de Blijde Boodschap en die ons dus aanmoedigt om verder te blijven geloven, het evangelie te zaaien en de vruchten ervan te oogsten. Johannes de Doper staat immers aan het begin van het Nieuwe Verbond. In de schoot van zijn moeder Elisabeth sprong hij al op van vreugde bij de herkenning van Maria’s groet en van de vrucht in haar schoot. Hij was de wegbereider die het volk voorbereide op de nakende komst van de Mensenzoon. Hij wees Jezus de Christus aan toen Hij eenmaal was gekomen. Hij doopte de Messias met het water van de Jordaan. En het is over Johannes dat Jezus zegt: ‘Onder wie uit vrouwen geboren zijn, is niemand groter dan Johannes. Niettemin is de kleinste in het Rijk Gods groter dan hij’ (Lucas 7, 28). Johannes werd hooggeacht door het volk, zelfs door koning Herodes die graag naar hem luisterde en door Gods Zoon zelf. Niettemin is hij klein gestorven, onthoofd in opdracht van diezelfde Herodes. Hij die zich bij leven al klein had gemaakt: ‘Na mij komt die groter is dan ik, ik ben niet waard de riem van zijn sandalen los te maken.’, Hij die sprinkhanen at en er alles aan deed om zijn succes bij het volk en de machtigen niet te verzilveren, wordt door de Kerk gevierd in een hoogfeest bij zijn geboorte en in een gedachtenis bij zijn marteldood. En toch zegt Jezus dat in het Rijk Gods de kleinste groter is dan Johannes! In het rijk Gods zullen wij allemaal verheven worden op de grootste hoogte, nl. die van Christus zelf. Als Hij alles in allen zal zijn, is er geen onderscheid meer tussen klein en groot. In het Rijk Gods zijn er geen trappen van vergelijking, iedere vergelijking loopt mank als alles volbracht zal zijn. Dat is onze toekomst, daarnaar zijn wij op weg en Johannes de Doper heeft die weg als eerste gewezen. Laten wij in die richting kijken op het woord en het geloof van Johannes de Doper.

Geschreven op 13 juni 2018

Heilige Antonius, goede vriend

Categorie: default

Op 13 juni gedenkt de kerk in de liturgie de heilige Antonius van Padua. Deze heilige is bijzonder populair bij ons en dat zal zeker iets maken hebben met onze gewoonte om veel verloren te leggen! ‘Heilige Antonius, goede vriend, maak dat ik … vind’. Zijn hulp wordt nogal eens ingeroepen al dan niet samen met het omdraaien van zijn beeld. Deze populaire volksheilige heeft echter een heel diepe bekering doorgemaakt waarbij hij zich totaal aan Christus en zijn kerk heeft gegeven. De nederigheid en de evangelische kracht die uitging van de heilige Franciscus heeft hem ertoe gebracht om minderbroeder te worden. En hij gedroeg zich ook als de mindere. De eenvoudigste huishoudelijke taken nam hij op zich tot hij omwille van een toeval (!) ontdekt werd als een bijzonder vurige predikant. Franciscus zond hem om te prediken in Italië tot in Zuid-Frankrijk en Noord-Spanje toe. Franciscus was bijzonder gesteld op zijn mindere broeder en wij ook. Antonius werd amper vijfendertig jaar, maar in zijn korte leven heeft hij de kracht van het evangelie ervaren en doorgegeven. Daarop staat geen leeftijd en dus blijft hij een krachtige voorspreken, ook voor wie zijn geloof verloren heeft!

Geschreven op 6 juni 2018

Terug naar de boeken

Categorie: default

In juni zitten de jonge hoofden meer dan anders in de boeken, zo veel als nodig is totdat de boeken in de hoofden zitten! We voelen mee met die jonge hoofden, die van de ijverigen die de boeken al eens hebben opengedaan tijdens het schooljaar en die van de luien die de boeken nog moeten gaan zoeken. We hebben met hen allen te doen want examens hebben iets van een wedstrijd. Naast de gedegen training, de langere en de kortere voorbereiding, is er ook geluk nodig. Vandaar dat velen zich deze dagen en weken bekommeren om hun kinderen en kleinkinderen en er voor zorgen dat zij ‘geluk’ hebben. Dat ze niet ziek worden, dat ze voldoende rust hebben en ontspanning, dat ze geen andere zorgen hebben, dat ze verwend worden ook als ze lastig zijn! Aan die dosis ‘geluk’ kunnen we precies iets doen. We kunnen geen punten geven, geen gemakkelijke vragen stellen voor het examen, we kunnen er ook zelf niet voor studeren, maar aan dat deeltje geluk kunnen we wel iets doen. We somden al een aantal elementen op om die portie geluk te vergroten. Velen komen deze dagen ook bidden bij Onze-Lieve-Vrouw voor de examens. Je leest het in de intentiebriefjes, je merkt het aan de kaarsen, je hoort het ook van diegenen die vragen om voor hun kind te willen bidden. Er is zoveel liefde en zorg in deze tijd van examens dat het deugd doet! Jongeren zijn niet onverschillig voor die zorg. Soms wuiven ze het weg, reageren ze onverschillig of zelfs kwaad als je voor hen iets doet. Maar ze zijn erg gevoelig in deze tijd, ook gevoelig voor al die attenties, ook voor het gebed. Ze rekenen erop. Vaak hoor ik hen vertellen dat hun oma of iemand anders van de familie een kaars voor hen heeft laten branden. Dat doet hen deugd, dat vergeten ze niet. Ik nodig hen dan ook uit om een kaarsje op te steken voor die oma die zo vurig voor hen gebeden heeft en dat doen ze dan ook. Soms is de oma overleden, maar het kaarsje brandt toch. Voor de hemel hoeven geen wedstrijden afgelegd te worden, geen examens gemaakt, maar het kaarsje hier beneden geeft toch ook warmte in de hemel boven!

Aan alle kinderen, jongeren en ouderen die deze dagen ijverig studeren of supporteren: een deugddoende tijd met veel geluk dat gedragen wordt en gedeeld. Ik steek voor allen een kaars aan.

 

Geschreven op 30 mei 2018

Maria, moeder van de kerk

Categorie: default

Paus Franciscus nodigde de hele Kerk uit om op Pinkstermaandag het feest te vieren van Maria, moeder van de Kerk. De zalige paus Paulus VI had na het concilie die mogelijkheid voorgesteld en in een aantal landen werd dit feest ook gevierd. Nu dus ook bij ons! Met vreugde hebben we in Scherpenheuvel in de liturgie Maria geëerd als onze moeder.

Lees meer

Geschreven op 23 mei 2018

Gewoon?

Categorie: default

Met het hoogfeest van Pinksteren wordt de paastijd afgesloten en nemen we de draad van ‘de groene tijd’, de gewone tijd door het jaar weer op. En toch is deze ‘gewone’ tijd ook weer buitengewoon. Hij begint al met drie hoogfeesten! Op 27 mei Drieëenheid, op 31 mei sacramentsdag en op 8 juni Heilig Hart van Jezus.

Lees meer