Al heeft Hij ons verlaten, Hij laat ons nooit alleen!

1 juni 2011

Donderdag 2 juni vieren wij het hoogfeest van Ons Heer Hemelvaart. Veertig dagen na Pasen maakt de verrezen Heer zich los van deze aarde en stijgt Hij op naar zijn Vader. Veertig dagen lang heeft Hij zich aan de leerlingen en aan ons getoond als de verrezen Heer, als diegene die gestorven is op het kruis, maar die toch leeft. Het was een oefentijd voor de leerlingen van toen en voor die van nu in het leven met die nieuwe tegenwoordigheid van Christus. Niet langer de man van Nazareth die met ons gaat, eet en drinkt, spreekt en wonderen verricht, maar de verrezen Heer die op een andere wijze, maar daarom niet minder werkelijk nog evenzeer bij ons is. De leerlingen van toen en die van nu mogen Hem voortaan ontmoeten in het woord dat Hij spreekt en in het breken van het brood. De eucharistie is de vindplaats bij uitstek om de Christus te ontmoeten. Daar blijft Hij bij ons, ‘dichter dan wij durven dromen’, bidt het eucharistische gebed. Dit hoogfeest stuwt ons verder naar Pinksteren, naar de gave van zijn Geest. Dan zal nog duidelijker worden dat Hij ons nooit alleen laat, dan zal Hij in ons zijn en door ons zichtbaar worden. ‘Als gij de heilige Geest zult ontvangen, zal Hij u alles in herinnering brengen wat ik gezegd heb en Hij zal maken dat gij de dingen doet die Ik gedaan heb, zelfs nog grotere zult gij doen’, zegt Jezus. Het is de diepste ervaring van de voorheen vertwijfelde leerlingen, wij horen het al de hele paastijd in de eerste lezing: de begeesterde apostelen zijn niet langer de bange wezels in de bovenkamer, zij zijn christenen geworden, dragers van de Christus, je kunt het horen en zien. Dat is ook onze nieuwe identiteit sinds ons doopsel en vormsel: niet langer ik in mijn beperktheid of in mijn kracht, maar Christus die in mij leeft, eeuwig!

Zalig hoogfeest!

Reageer

velden gemarkeerd met een sterretje zijn verplicht.

wordt niet getoond