Augustus - eenendertigdagentijd

3 augustus 2017

Categorie: default - Reageer

Augustus – Eenendertigdagentijd

De ‘grote vakantie’ is al een maand opgeschoven. Sommigen zijn al terug aan de slag, andere moeten nog aan hun verlof beginnen. De schoolgaande jongeren zijn halfweg of ongeveer! De natuur past zich ook al aan met minder lange dagen, vochtigere lucht, killere avonden en morgenden en de vruchten die op het veld staan en aan de bomen hangen.

Voor wie betrokken zijn met het onderwijs begint een eenendertigdaagse voorbereiding op 1 september. Voorbereidingen worden stilaan getroffen, inschrijvingen, kennismakingen, poetsen van lokalen, nakijken van materiaal… Het gaat spoedig weer beginnen. Het gaat gepaard met spijt omdat de vakantie te vlug vordert, maar ook met verwachting naar het nieuwe begin. Een nieuw schooljaar, een nieuwe klas, wat zal het worden?

Ook bij de jongeren zelf gebeurt iets. De grote vakantieplannen worden wat kleiner, vrienden worden opgezocht en de gesprekken gaan over…het komende schooljaar. Er zijn er ook die het vorige nog moeten neerleggen door vakantiewerk voor een of ander vak, herexamen, tweede zit… in augustus kort ook daarvoor de tijd.

Het is dus een voorbereidingstijd op een nieuw begin. Niet alleen voor scholen, ook voor verenigingen en parochies. Alles komt weer op gang na een tijd van verpozen. Agenda’s, kalenders, initiatieven… er dient veel voorbereid te worden opdat er iets zou kunnen beginnen. Wat we van het onderwijs kunnen leren, is dat er maar een nieuw begin kan komen en het verlangen ernaar als het oude neergelegd wordt. Dat vraagt moed en vooral verlangen. Al te vaak kijken we naar het oude en doen we gewoon verder. Er komt dan sleur en klagen over wat niet gaat, niet lukt, niet kan.

Christenen kijken altijd vooruit, verlangend, uitgedaagd door de blijde boodschap en de heilige Geest. Zoals de Joden het oude zuurdeeg weg deden om pasen (pesach) te kunnen vieren met nieuw zuurdeeg, zo laten christenen ook voortdurend achter, het oude dat als ballast weegt en het nieuwe onmogelijk maakt. ‘Nieuwe wijn in nieuwe zakken’, zegt Jezus, want de oude barsten en dan gaat het nieuwe verloren. Nieuwe wijn, de beste, die van Kana, die van het Nieuwe Verbond. Ook toen zaten de mensen in zak en as, geen wijn en dus geen feest, enkel water… maar Maria sprak: ‘Doe maar wat Hij u zeggen zal’.

Halfoogst, op het toppunt van de vruchtbaarheid op de akkers, vieren wij het hoogfeest van Maria. Zij heeft ja gezegd aan het nieuwe, het in haar schoot gedragen en getoond. Als wij haar nu blij en dankbaar vieren als de ‘eerste gelovige’, mogen wij haar woord: ‘Doe maar wat Hij u zeggen zal ’vertrouwvol’ horen en de smaak van het nieuwe verbond proeven: de beste wijn, heerlijk om te drinken, ‘lijk-de-Heer’.

Reageer

velden gemarkeerd met een sterretje zijn verplicht.

wordt niet getoond