De Geest begint iets nieuws

16 mei 2018

Categorie: default - Reageer

 

De Geest begint iets nieuws

De gave van de Geest op Pinksteren is voor de apostelen een keerpunt geweest. Voor de gave van de heilige Geest zaten ze vertwijfeld bijeen in de bovenkamer. Niet goed wetend wat te verwachten van wat Jezus hun had beloofd: ‘Ik zal u een helper geven die u alles in herinnering zal brengen wat Ik heb gezegd.’ Maria en enkele vrouwen zijn er ook bij. Maria met haar geloof in wat de heilige Geest in haar leven heft gedaan. De leerlingen nog zonder dat geloof.

Zonder de gave van de Geest zouden de leerlingen overgeleverd zijn aan zichzelf, aan de herinneringen aan Jezus, aan hun verloochening van Jezus, aan hun eigen kracht en zwakheid. In die conditie zouden ze onmogelijk de zending kunnen opnemen die ze van Jezus hebben ontvangen: ‘Gaat en onderricht alle volken en doopt hen in de naam van de Vader, de Zoon en de heilige Geest.’

Pas wanneer ze de heilige Geest hebben ontvangen, wordt alles duidelijk en meer nog, alles wat Jezus heeft gezegd en gedaan komt in hen op. Er is geen sprake meer van vrees, van twijfel, van ongeloof. Het is alsof Jezus zelf in hen is opgestaan. Het zijn Jezus’ woorden die ze spreken, het zijn zijn daden die ze verrichten en de reacties van het volk zijn voor de apostelen dezelfde als in het evangelie voor Jezus. De mensen zijn buiten zichzelf van verbazing als ze de apostelen zien en horen want ze zien en horen de verrezen Heer in alle kracht en in alle heerlijkheid. Dat is het werk van de Geest, dat is wat er gebeurt als iemand de heilige Geest ontvangt.

Het is een nieuw begin, een nieuwe schepping. We zingen dan ook ‘Kom Schepper, Geest daal tot ons neer’. Het is dezelfde Geest die zweefde over de wateren van het begin, van de schepping. Het is dezelfde Geest die zijn schaduw over Maria legde zodat zij de nieuwe schepping kon baren: Christus. Het is dezelfde Geest die de Kerk tot leven roept wanneer Hij over de apostelen neerdaalt. Het is dezelfde Geest die wij hebben ontvangen in ons doopsel en vormsel en die iedere eucharistie opnieuw over de gemeenschap neerdaalt om te zijn wie wij zijn: Lichaam van Christus.

Ook in ons wekt de heilige Geest nieuw leven en een nieuw begin. Het vieren van Pinksteren is dan ook voor iedere gelovige en voor heel de kerkgemeenschap een bijzonder moment van bekering om te leven vanuit de Geest en niet vanuit onze eigen kracht en zwakheid. Dat leven is een gave van God om te leven vanuit zijn geboden, naar zijn wil, om te leven als Christus, om te leven als christenen.

De Kerk is in onze streken nog aan het vervellen van haar oude huid die niet meer past. Dat doet pijn, dat jeukt en het is vervelend, maar het moet gebeuren! Nog teveel houden wij ons krampachtig vast aan die oude huid en herstellen we ze omdat we angst hebben om haar te verliezen. Maar wat verliezen we? Verliezen we niet veel meer als we niet geloven in de Geest en in het nieuwe begin dat Hij mogelijk maakt?

Het is heerlijk om in de Paastijd te lezen in de Handelingen van de apostelen, het leven van de jonge Kerk, het leven in de heilige Geest. Heerlijk omdat het de blijde boodschap toont, omdat het Gods liefde toont even krachtig en vurig als in Jezus Christus, omdat het zo eenvoudig is. Van die eenvoud hebben wij angst. We denken dat moeilijk en ingewikkeld geloofwaardiger is dan eenvoud. We zeggen dan ook: ‘Het leven is een strijd!’, dat is het zeker als we het zelf willen leven uit eigen kracht en afhankelijk van onszelf en slaaf van de ander. Het staat in schril contrast met het leven dat een gave is een gave van God de Schepper en van de heilige Geest die ons steeds opnieuw herschept naar Gods beeld en gelijkenis.

Iets nieuws beginnen in de Geest kan voor onszelf, voor de Kerk, voor onze gezinnen en gemeenschappen. We moeten alleen maar loslaten en geloven. Gelukkig staat Maria ook nu naast ons, zoals bij de apostelen. Wie Ja heeft gezegd aan God is altijd geloofwaardiger dan de twijfelaars!

 

Reageer

velden gemarkeerd met een sterretje zijn verplicht.

wordt niet getoond