De tijd is vervuld

17 februari 2021

Categorie: default - Reageer

 

De tijd is vervuld

We leven in Coronatijd! We worden er voortdurend mee geconfronteerd dat de tijd waarin we leven door het virus wordt bepaald en niet langer door wat wij zo graag willen of kunnen. Hoe straf een pandemie kan zijn dat het zelfs onze tijd bepaalt! Inderdaad, bijna een jaar zijn we in de ban van wat het virus kan en dat is een lange tijd, zo lang dat we van de Coronatijd kunnen spreken. Alle seizoenen, alle initiatieven, alle bezoeken en de afwezigheid ervan, alle feesten en de onmogelijkheid ervan… Corona is verjaard en wij met Corona!

We beginnen de veerigdagentijd in Corona en zullen hem ook eindigen in Corona – zoals vorig jaar voor de eerste keer. Ook dit is een tijd, namelijk die van veertig dagen. Een tijd uitzien naar Pasen, naar het gedenken van de verrijzenis van Christus en de onze! Een tijd van inkeer en ommekeer, kortom van bekering. Afkeer van wat ons van God en van de Blijde Boodschap verwijdert om ons helemaal open te stellen voor zijn genade, voor zijn liefde, voor zijn leven dat eeuwig is.

De eerste zondag van de veertigdagentijd horen we dan ook de oproep van Jezus: ‘De tijd is vervuld en het Rijk Gods is nabij; bekeert en gelooft in de Blijde Boodschap.’ Het moment is aangebroken om te geloven, zegt Jezus. Inderdaad, in het evangelie zien we hoe de tijd vervuld wordt door de woorden en daden van de Heer. Voor de blinde, de dove, de zieke, de lamme, de dode, de bezetene, de zondaar… is de tijd vervuld: ze worden genezen, ze worden nieuwe mensen, ‘Blijde Boodschap-mensen’, ‘verrijzenis-mensen’… kortom, christenen! Wie volstroomt van de genade die Jezus is, ontvangt nieuw leven. Daarvoor is Jezus gekomen: om ons dat geschenk te geven. Daarvoor heeft Hij verkondigd, geleden en is Hij gestorven en verrezen. Dàt is de Blijde Boodschap!

Wat gaan wij doen? Gaan we gewoon verder doen, verder leven in deze tijd met of zonder Corona? Een tijd die de onze is en waar ons kunnen en willen bepaalt wat is en kan en mag? Een tijd waarin we gevangen zitten in ons onvermogen, ons niet-kunnen, ons mislukken, ons vallen, ons ziek-zijn? Dan hebben we geen geloof nodig, toch niet in Jezus Christus en in zijn Blijde Boodschap! Dan volstaat het om te geloven in onszelf, hoe miserabel of krachtig we ook zijn. Daar is geen bekering voor nodig want vol of leeg van onszelf zijn we genoeg.

Of geven we Jezus toch een kans om in te breken in ons leven zodat we kunnen uitbreken, verlost worden van de ketenen van ons kunnen en mislukken? Hij maakt het ons gemakkelijk. Jezus breekt niet in als een inbreker waar we angst voor moeten hebben; Hij ‘overspreekt’ ons niet zoals een professor die het altijd beter weet; Hij dringt zich ook n iet op zoals een meester over een slaaf. Niets daarvan! Hij is een goede herder die ons opzoekt en teder op zijn schouders legt als onze pootjes gebroken zijn, als we zwak en angstig zijn. Hij kijkt ons liefdevol aan met een uitnodigende blik. Hij dient en bedient ons. Hij wordt een slaaf die al onze lasten op zich neemt. Zo bevrijdend is de ontmoeting met Jezus in de tijd van toen en in die van nu.

De tijd blijft vervuld als we Jezus toelaten, binnenlaten, opnemen in ons leven. Vervuld wordt ons leven als wij ons laten volstromen met zijn liefde. Vervuld wordt ons samenleven, als we vanuit die liefde leven en leven geven. Christen worden we als we die dynamiek toelaten, als we dat leven omhelzen. We worden dan Blijde Boodschap voor elkaar omdat door onze daadwerkelijke liefde armen en kleinen, zieken en zwakken, gevangenen en bezetenen bevrijd worden en nieuw leven ontvangen, precies als toen.

Zalige veertigdagentijd aan allen!

 

 

Reageer

velden gemarkeerd met een sterretje zijn verplicht.

wordt niet getoond