Een heel jaar veertigdagen !

10 februari 2021

Categorie: default - Reageer

 

Een heel jaar veertigdagen!

 

Met aswoensdag, 17 februari, begint de veertigdagentijd als voorbereiding op Pasen. Vorig jaar zijn we die heerlijke tijd nog onbekommerd ingegaan, maar na enkele weken begon de eerste ‘lockdown’ en werd het stil. Niet alleen de verdere tijd van inkeer naar Pasen toe, ook Pasen en Hemelvaart en Pinksteren waren stil. Met een tijdje vieringen in beperkte kring en wat later nog beperktere kring, werd het na Allerheiligen opnieuw helemaal stil. Corona golft gulzig verder: een eerste golf, een tweede, een derde? We staan opnieuw voor de veertigdagentijd en we zijn bijna een jaar in Corona-modus.

Veertig dagen van beperking om ons voor te bereiden op Pasen werd als een lange tijd gezien die maar weinigen volhielden ondanks alle goede voornemens. Het valt in het niets na een jaar van beperkingen omwille van de pandemie! We zouden maar al te graag tekenen voor veertig dagen ‘beperking’ als we alle andere 325 dagen voluit zouden kunnen leven!

Toch is er een groot verschil tussen de beperking die we onszelf opleggen om ons voor te bereiden op Pasen en de beperkingen die ons worden opgelegd omwille van Corona. De beperking in de veertigdagentijd is ruimte maken om opnieuw de genade van ons doopsel en de verlossing door de kruisdood en de verrijzenis van Christus ten volle te ervaren en uit de vieren. De beperking door Corona is er uit angst om ziek te worden, ziek te maken. Wat een verschil! De beperkingen van de veertigdagentijd zijn een uitnodiging waar we vrij op kunnen ingaan, die van Corona zijn een plicht die ons opgelegd wordt.

Maar er zijn ook gelijkenissen. Beide periodes van beperking staan gericht op hoop. Hoop op leven, eeuwig leven, terug voluit leven en samenleven. De beperkingen van veertigdagentijd en Corona drukken ook beiden solidariteit uit. Het zijn geen ‘privé-oefeningen’ in minder… ze zijn gericht op de ander. We willen er samen beter van worden, meer mens, meer christen.

Door de moeite en zelfs de pijn die beperkingen kosten, openbaren ze ook ons verlangen om goed te leven en samen te leven. Hoezeer klinkt de kreet van velen om opnieuw familie en vrienden zorgeloos en blij te kunnen ontmoeten en omhelzen. Hoezeer verlangen we om elkaar weer te zien zonder maskers en zonder anderhalve meter afstand? Zo laat de veertigdagentijd ons verlangen groeien om als veelgeliefde kinderen van God voor zijn aanschijn te spelen als broeders en zusters die elkaar liefhebben en bevrijden.

Misschien helpt de veertigdagentijd dit jaar om het verlangen en de hoop hoog te houden, misschien helpt hij ons om elkaar met nieuwe ogen te zien, misschien helpt hij zelfs om Jezus Christus beter te zien en vooral liever?

 

 

Reageer

velden gemarkeerd met een sterretje zijn verplicht.

wordt niet getoond