Een zomerse bedevaart

5 juli 2011

Het zomerseizoen is een gunstige tijd om op bedevaart te gaan en dit om meerdere redenen. Allereerst nodigt het – hopelijk – mooie weer uit tot een uitstap. Bovendien is het voor sommige mensen vakantie waardoor er tijd is om eens rustig op uitstap te gaan. Voor gezinnen biedt de vakantie een goede gelegenheid om wat langer en intenser samen te zijn zodat er wat meer en dieper kan gedeeld worden.  En waarom niet eens samen op bedevaart gaan?

In een bedevaartsoord hangt er trouwens altijd een sfeer van vakantie. Bedevaarders nemen doorgaans de tijd om rustig te bidden, te vieren, zich te bezinnen of gewoonweg wat te wandelen in het park rond het heiligdom. Deze rust maakt veel mogelijk. Een gesprek met een vreemde wordt vaak een boeiende ontmoeting; de langere tijd van gebed geeft een diepe vrede in het hart; het luisteren naar elkaar wordt voor gezinsleden en vrienden een rijkdom. In een bedevaartsoord wordt het driftige ‘moeten’ dat onze dagen zo dikwijls kenmerkt tot een oase van ‘mogen’. Bedevaarders vinden het fijn dat ze met hun verhaal terecht kunnen in de stille ontmoeting met Onze-Lieve-Vrouw en haar Zoon. Er weegt geen druk op de schouders van verwachtingen, je mag en kan er zijn wie je bent. Niemand valt je lastig, niemand bekijkt je raar, niemand dwingt je tot wat dan ook. Bovendien ben je nooit alleen, je bent omringd door anderen die, net als jij, hun hart willen toevertrouwen aan de liefdevolle blik van Moeder Maria. Je voelt je gesteund door de aanwezigheid en het gebed van de ander die bijna vanzelfsprekend je naaste wordt, je broer of zus in het geloof.

In de rust en de stilte van het gebed en in de ongedwongen ontmoeting met anderen, tochtgenoten, groeit soms het verlangen om tot een revisie te komen van jezelf, alles eens op een rijtje te zetten en de ballast van wat drukt op het hart af te leggen. In een bedevaartsoord als Scherpenheuvel zijn er ook altijd priesters met wie men een dieper gesprek kan aangaan of waar men het sacrament van de verzoening kan vieren. In deze ‘heilige ontmoetingen’ wordt vaak vrijheid en blijheid hervonden en worden geloof, hoop en liefde krachtig hernieuwd.

De vakantietijd biedt ook de mogelijkheid om als een echte pelgrim de bedevaart aan te vatten. In Scherpenheuvel komen duizenden te voet waardoor een innerlijk proces letterlijk gaandeweg wordt voltrokken. Alleen of met enkelen de tocht maken naar een heiligdom maakt meer los dan de verkampte spieren, ook de ziel wordt soepeler. De bedevaart drukt dan ook onze levensweg uit met de ups en de downs, maar nooit doodlopend of uitzichtloos want aan het einde van de tocht wacht ons een ontmoeting die ons uittilt boven onze eigen zwakheid of eindigheid. De aankomst bij het heiligdom is vaak een moment van bevrijding en van vreugde. We komen aan, we komen thuis.

In het bedevaartsoord van Onze-Lieve-Vrouw van Scherpenheuvel zijn bedevaarders ook welkom in het onthaalcentrum ‘De Pelgrim’. Daar heten religieuzen en vrijwilligers de bedevaarders welkom. Met allerlei initiatieven en met de mogelijkheid tot ontmoeting en gesprek wil dit centrum een opvang bieden voor zowel de ‘toevallige’ bezoeker als de bedevaarder. Er is ook de mogelijkheid tot overnachting zodat een bezoek van meerdere dagen mogelijk is, eventueel in combinatie met een bezoek aan het nabijgelegen Diest of de abdijen van Averbode en Tongerlo.

Op bedevaart gaan doet deugd in alle seizoenen, maar onder een Maria-blauwe hemel en met een milde zomerzon die afspiegelt op de gezichten van andere bedevaarders is het dubbel genieten of zelfs zevenvoudig!

 

Reacties

Door luc verreycken 21/02/19 (7 jaren geleden)

luc verreycken

re: Een zomerse bedevaart

De pastoor van scherpenheuvel zijn analyse is zeer juist.
Het bidden tot Onze Lieve Vrouw geeft een immense kracht
om door te gaan en geeft troost aan de moedelozen en zij die door ziekte soms hun kracht zijn verloren. Afgelopen zondag hoorden we in het evangelie van Mattheus, dat Jezus zei dat allen verlichting en
troost krijgen die uitgeput zijn. een waarachtig geloof in de opgestane heer, geeft een enorme levensvreugde.
Maar het bidden tot zijn moeder geeft ons allen een krop in de keel.
zoals wij enorm houden van onze eigen moeder, is zij de troosteres
der bedroefden en leggen wij graag onze noden voor bij haar in
die oase van rust: Ons aller Scherpenheuvel.


Luc Verreycken,


aarschot

Reageer

velden gemarkeerd met een sterretje zijn verplicht.

wordt niet getoond