Gebroken harten genezen

9 december 2020

Categorie: default - Reageer

‘Gebroken harten genezen’

De lezing uit de profeet Jesaja van de derde zondag in de Advent zegt duidelijk wat we van de Messias mogen verwachten: ‘De Geest van de Heer God rust op mij, Hij heeft mij gezalfd om aan armen de Blijde Boodschap te brengen. Hij heeft mij gezonden om te genezen allen wier hart gebroken is, om de gevangenen vrijlating te melden, aan wie opgesloten zijn vrijheid; om aan te kondigen het genadejaar van de Heer.’ (Jesaja 61, 1-2a). Bij het begin van zijn openbare leven, leest Jezus in de synagoge diezelfde tekst en begint zijn eerste toespraak met de woorden: ‘Het schriftwoord dat gij zojuist gehoord hebt, is thans in vervulling gegaan’. We horen ze ieder jaar in de Chrismaviering in de kathedraal waar de olieën gewijd worden voor de doopleerlingen, de vormelingen, de wijdelingen, de zieken. Jezus de Messias is de gezalfde om de belofte die God door de profeet aan zijn volk spreekt, te laten gebeuren. Hetzelfde geldt voor allen die met ‘Chrisma’ gezalfd werden in doopsel, vormsel en wijdingen. Ook in ons gaat het schriftwoord in vervulling, daarom worden wij ‘christenen’ genoemd, diegenen die zoals Christus gezalfd zijn.

Wij krijgen dit woord in de advent, de tijd van verlangend uitkijken naar de wederkomst van Christus en het aanbreken van het Rijk Gods. Wij kijken uit naar Christus en tegelijk zijn we al één met Hem omdat wij in Hem gezalfd zijn. Wij kijken uit naar het aanbreken van het Rijk Gods en tegelijk staan we er volop in, want Christus staat op in elke mens die in Hem gedoopt en gezalfd is.

Dit schriftwoord van de profeet Jesaja is fundamenteel om de Messias te herkennen, maar ook om de christen te herkennen! Het komt aan het begin van een nieuw liturgisch jaar en we horen het in het evangelie van de laatste zondag van het liturgisch jaar: Christus Koning. Wat wij daar hoorden is de toetssteen van ons in Christus zijn, van ons christen-zijn: hongerigen spijzen, dorstigen laven, gevangenen vrijlaten, zieken bezoeken, ‘wat Gij aan de minsten van de mijnen hebt gedaan, hebt gij aan Mij gedaan’ of niet! Heel het liturgisch jaar mogen wij zondag aan zondag groeien in het ‘gezalfd zijn’, door naar de Gezalfde te luisteren, maar ook door het schriftwoord in vervulling te laten gaan: door daadwerkelijk te beleven wat wij horen, door te doen wat Jezus heeft gedaan. Wij toch gezalfd zoals Hij! De lat ligt hoog voor de christen om geloofwaardig in deze wereld en in deze tijd te staan, maar niet zo hoog dat wij onszelf kunnen verontschuldigen. De ‘minsten van de mijnen’, vragen niet dat wij in onze hulp hoge diploma’s tonen, grote krachten of machten kunnen aanwenden. Integendeel! Als wij ons kleiner maken, zullen wij ook door en herkend worden als christenen. Zieken bezoeken, wie honger of dorst heeft helpen, dat kunnen we toch, of niet? Gelukkig zijn er ziekenbezoekers van de ziekenzorgwerking, maar ook verplegenden, artsen die zieken nabij zijn en niet alleen door hun kundigheid, maar ook door hun medemenselijkheid. Gelukkig zijn er organisaties als de voedselbank en welzijnszorg en vele anderen die hongerigen en dorstigen spijzigen en laven en die dit doen met voedsel en drank, maar ook en vooral met liefde! ‘Gebroken harten genezen’, daarvoor moeten wij ook geen bijzondere gaven hebben! Daarvoor moeten wij allereerst het eigen hart openen en laten spreken. Voor die ‘Christus-daad’, hebben wij geen speciale verenigingen en dat hoeft ook niet, dat kunnen en moeten we allemaal doen. Als we werkelijk licht willen brengen in deze donkere tijd, als we waarachtig christen willen zijn en Rijk Gods bouwers, laten we dan de gebroken harten genezen. Het kost niets, zelfs geen moeite, wel een overlopende maat van liefde en is nu juist dat niet wat in alle tijden christenen kenmerkt?

Reageer

velden gemarkeerd met een sterretje zijn verplicht.

wordt niet getoond