Geeft gij hun maar te eten!

19 juni 2019

Categorie: default - Reageer

Geeft gij hun maar te eten!

Wij vieren op donderdag 20 juni het hoogfeest van sacramentsdag. In de herinnering van velen de dag – of de zondag erop – van de sacramentsprocessie die haast overal werd gehouden. We vieren inderdaad dankbaar dat de Heer in de gedaante van het eucharistische brood bij ons is en blijft. Zijn aanwezigheid is voor ons een geruststelling en een bron van dankbare aanbidding. Het had wel iets dat Christus door de dorpen en steden trok. Gedragen door de priesters in een wolk van aanbidding van wierook en gezang en gebed. Het beeld van de Goede Herder die weldoende rondgaat, zegent aanwezig waar de mensen wonen en werken op de plaatsen waar lief en leed gedeeld wordt en niet opgesloten in het tabernakel in het kerkgebouw.

Precies daartoe nodigt het evangelie van sacramentsdag ons uit! De Heer geeft aan zijn apostelen de opdracht: ‘Geeft gij hun maar te eten!’. De leerlingen beginnen na te denken en te tellen. Voor naar schatting vijfduizend mensen eten kopen! En verder hebben ze alleen maar vijf broden en twee vissen. Hun berekeningen halen niets uit. De mensen hebben evenveel honger en zijn evenzeer aan hun lot overgelaten. Ze missen het geloof in hun zending, in wat de Heer hun vraagt. Ze hebben de ervaring nog niet dat wanneer Jezus iets vraagt, Hij ook alles geeft wat nodig is om de zending te volbrengen.

We krijgen een voorafbeelding van de eucharistie wanneer Jezus de schamelheid van de vijf broden en de twee vissen neemt, bidt en zegent, breekt en deelt en het wordt overvloed voor de aanwezigen en het geraakt niet op.

Dat is de zending die de eucharistie ons telkens weer geeft: onze schamele gaven die wij aanbieden worden overvloed van Jezus aanwezigheid. Die overvloed delen is onze opdracht. We hebben er zelf niets voor hoeven te doen, alleen maar delen van wat we zelf hebben ontvangen. Iedere eucharistieviering nodigt ons daartoe uit, telkens zijn we gevoed met de overvloed van Jezus aanwezigheid, daarmee naar de mensen gaan is doen wat de sacramentsprocessies feestelijk uitbeelden. Ook zonder processie is de Heer aanwezig overal waar wij wonen en komen.

 

Reageer

velden gemarkeerd met een sterretje zijn verplicht.

wordt niet getoond