God heeft u lief!

18 december 2019

Categorie: default - Reageer

God heeft u lief!

In de aanhef van zijn brief aan de christenen van Rome schrijft Paulus bij wijze van groet: “God heeft u lief”! We horen het in de tweede lezing van de vierde adventszondag. We horen in de lezingen nog meer van die korte, maar alleszeggende boodschappen. In de eerste lezing zegt de profeet Jesaja: “Zie, de maagd zal ontvangen en een zoon baren, en zij zal hem noemen ‘Immanuël’: ‘God-met-ons’”. En dezelfde boodschap ontvangt de vertwijfelde Jozef van Godswege door de engel. Kort zijn de boodschappen, maar alleszeggend! In schril contrast daarmee staat onze wijze van verkondigen met zijn veelheid aan woorden alsof we elkaar willen overtroeven in geloofskennis en menen anderen daarmee te kunnen overtuigen om tot geloof te komen!

Geliefden hebben niet veel woorden nodig om voor elkaar te kiezen, God ook niet, maar zijn leerlingen vandaag blijkbaar wel! Een goed verstaander heeft met een half woord al genoeg, maar het gaat hier niet om halve woorden en nog minder over halve boodschappen! Het gaat juist om hele woorden; woorden die niet hol maar vol klinken; woorden die doen wat ze zeggen. De profeten gebruiken vele woorden, de evangelisten ook en de apostel Paulus eveneens in zijn lange en korte brieven, maar alle dragen ze dezelfde boodschap, kort en krachtig en helemaal waar: “God heeft u lief” en om dat te tonen is Hij ook “God-met-ons”, wat we met Kerstmis vieren en woordeloos zien liggen in de kribbe: Gods mensgeworden woord. God komt ons dus te hulp om zijn boodschap, zijn wezen, zijn liefde te verkondigen: kort, krachtig en menselijk. Dat is zijn wijze van verkondiging. Ze is niet alleen kort, ze is ook verstaanbaar voor iedereen, klein en groot.

God gebruikt de taal van de liefde om te verkondigen en ze is geloofwaardig want Hij spreekt zijn liefde voor ons niet alleen uit, Hij toont ze ook in de geschiedenis van zijn volk en vooral in de gave van zijn Zoon. Het woord van liefde dat vlees geworden is en onder ons is komen wonen. Wel, zouden wij hier geen voorbeeld aan kunnen nemen als kerstwens voor elkaar? Elkaar Gods liefde toewensend in woord en in daad? Niet onszelf en onze plannen die we toch niet kunnen verwezenlijken; niet onze vertwijfeling, onze ‘interessantdoenenrij’, ons gekir en geklaag, ons droevigmakende heimwee en melancholie; niet onze nieuwlichterij, ons welles-nietes, ons eeuwig gediscussieer met zijn verlammende ‘gelijkkrijgerij’; maar gewoon rechttoe, rechtaan: God heeft u lief en ik ook, zalige Kerst!

Reageer

velden gemarkeerd met een sterretje zijn verplicht.

wordt niet getoond