Herinneren - gedenken

6 november 2019

Categorie: default - 1 reactie

Herinneren - gedenken

De maand november is een maand waarin wij meer met de dood bezig zijn dan andere maanden. De toonaard hiervoor wordt aangegeven door het hoogfeest van Allerheiligen en door Allerzielen dat er innig mee verbonden is, maar ook door de herdenking van de slachtoffers van alle oorlogen met 11 november. Het is een maand van grote verbondenheid met wie ons zijn voorgegaan. Ook op andere momenten zijn de dierbare overledenen in onze gedachten en in onze harten, maar deze maand wordt de verbondenheid opengetrokken naar ‘allen’ die ons zijn voorgegaan. ‘Aller’heiligen, ‘Aller’zielen en ook ‘alle’ slachtoffers van ‘alle’ oorlogen. Het is goed dat deze verbondenheid zo open is en niet beperkt tot diegenen die nog een naam en een gezicht hebben in onze gedachten. Ons leven en ons samenleven heeft immers diepe wortels en die worden gestalte gegeven in generaties mensen die geleefd en bemind hebben en uit die opeenvolging van de generaties zijn ook wij voortgekomen. Een boom die geen zorg heeft voor zijn wortels valt om. Hij kan dan wel pronken met de kracht van zijn stam en de grote van zijn kruin, zonder de wortels blijft hij niet staan. Bovendien staat zijn verleden opgetekend in de jaarringen van zijn stam en in de littekens die hij draagt.

Wat we zien heeft een verleden van groei en bloei, maar ook van verval en van pijn. Wij dragen allen die herinnering in ons lichaam, onze genen dragen het in zich en ook onze fysiek verraadt van wie we komen. Voor christenen gaat de herdenking nog dieper. Het feest van Allerheiligen werd ingesteld omdat er zoveel martelaren waren dat er dagen tekort waren om hen te gedenken. De martelaren hadden – en hebben – een bijzondere status in de Kerk. Zij hebben hun leven gegeven omwille van het geloof en hebben op die manier een sterk getuigenis gebracht dat opwekt tot geloof. In de gebeden horen wij dat ‘hun bloed het zaad is geworden van geloof’. Bovendien verbindt hun martelaarschap hen met Christus die zijn leven heeft gegeven op het kruis. Het gedenken van hun leven en de gave van hun leven is voor christenen een uitdrukking van erkenning en dankbaarheid voor de gave van het geloof. Bij uitbreiding getuigen alle heiligen daarvan, de gekende en de ongekende, diegenen die op de lijst staan en diegenen die er niet op staan. Christenen houden dus niet alleen in herinnering diegenen van wie zij het leven hebben ontvangen, maar ook diegenen van wie zij het geloof hebben ontvangen en dus het eeuwige leven. Vandaar dat Allerheiligen en Allerzielen hand in hand gaan. Het is één grote verbondenheid met hen die zijn aangekomen en met hen die onderweg zijn. Wij vieren dankbaar het leven en het eeuwige leven en beide hebben wij ontvangen als een gave, een genade, een geschenk.

Het gaat bij christenen dus om meer dan de herinnering, het gaat om gedenken en dat wil zeggen ‘actualiseren’, nu beleven wat in het verleden is gegeven. Hoe zouden wij de geloofsgetuigen die ons het eeuwig leven hebben geschonken beter kunnen vieren dat door het geloof blijmoedig aan te nemen en te beleven. Hoe zouden wij een heilige die in zijn of haar tijd weldoende rondging beter kunnen vieren dan door op onze beurt weldoende rond te gaan? Hoe zouden wij de heiligen die vurig het geloof verkondigden beter kunnen herinneren dan wanneer wij zelf met vurigheid het geloof verkondigen? Christenen kijken niet droevig achterom naar wat geweest is, integendeel, zij kijken blij en vol verwachting vooruit naar het Rijk Gods dat is aangebroken en dat steeds dichter bij komt als wij blijven gedenken en dus beleven wat ons aan geloof werd gegeven.

Reacties

Door Ingrid Smets 14/12/19 (1 maand geleden)

Ingrid Smets

re: Herinneren - gedenken

Beste,
Ik heb de liturgie van zondag 10 november gehoord. Zo puur en echt.
Is het mogelijk deze even door te mailen. Ik vind er zo veel in terug van mijn eigen leven.
vriendelijke groeten,
Ingrid

Reageer

velden gemarkeerd met een sterretje zijn verplicht.

wordt niet getoond