‘HOOPVOL WACHTEND OP DE KOMST VAN JEZUS MESSIAS, UW ZOON’

22 november 2011

Dit zinnetje wordt iedere eucharistieviering na het Onze Vader gebeden door de priester  en door het volk  beantwoord met: ‘Want van u is het koninkrijk en de kracht en de heerlijkheid in eeuwigheid.’ Om vervolgens vanuit die hoop en verwachting naar de wederkomst van de Heer en het vestigen van Gods Rijk elkaar de vrede van de Heer door te geven. Christenen  leven, hebben lief en zetten zich in binnen de dynamiek van de verwachting, van het verlangen. Maar het is geen blind verlangen. Jezus heeft onze ogen en oren al geopend voor de nieuwe werkelijkheid van het Rijk Gods. In zijn Blijde Boodschap horen en zien wij wat het wil zeggen: ‘Dat Hij eens alles in allen zal zijn’. Blinden, zien; doven, horen; lammen, lopen; doden, leven; de zondaar wordt vergeven; de bezetene, weer vrij… ‘Gelooft het anders omwille van de werken’, zei Jezus! Wie Hem ontmoette toen, heeft al deel aan het Rijk Gods, ontvangt al de volle maat van Gods liefde. Het effect daarvan zien wij in de wonderen gebeuren: nieuw leven.

Zo is het ook vandaag met ieder die Jezus de Christus ontmoet. Hem of haar worden de ogen en de oren geopend voor een nieuwe werkelijkheid. Geen vreemde, geheimzinnige werkelijkheid ergens ver weg, los van de grond. Neen, een werkelijkheid die binnentreedt in de onze, eentje met de voetjes op de grond. Met als grote verschil dat ze vervuld is van Gods liefde. Het is, om het met een beeld te zeggen, als met een Schots landschap dat hetzelfde is en toch helemaal anders wanneer het dichte wolkendek openscheurt en het baadt in zonlicht. Het gras is hetzelfde en toch krijgt het een andere kleur, geurt het anders, bloeit het boven de eigen kracht uit.

Wij mogen hier en nu het Rijk Gods dat ons in zijn voltooiing wacht al smaken wanneer wij de verrezen Heer ontmoeten in zijn Woord, in zijn tekens van diepe aanwezigheid (de sacramenten), in de gemeenschap die wij in zijn Naam vormen. Wij mogen proeven en zelfs dronken raken; ontvangen en ons overgeven; genade en opgave; bemind worden en beminnen. Het proeft naar meer: alles wordt honderdvoudig totdat Hij eenmaal eenvoudig alles in allen zal zijn.

Het einde van het liturgisch jaar nodigt ons uit om onze blik verder te zetten, hoopvol wachtend op zijn komst… het begin van het liturgisch jaar doet hetzelfde en zo groeien wij jaar na jaar in de genade, in de verwachting, in het verlangen naar de voltooiing. 

 

Reacties

Door luc Verreycken 20/08/19 (7 jaren geleden)

luc Verreycken

re: ‘HOOPVOL WACHTEND OP DE KOMST VAN JEZUS MESSIAS, UW ZOON’

christus Koning, de Koning die ons op weg zet, die ons moed inspreekt,die ons onze ogen opent voor de dwalingen die wij allen als
mens meemaken. Die vanuit Die ene Heilige Apostolische kerk ons
zegt dat wij allen één moeten zijn. christus Koning Souverein hogepriester, onze Hoop.




Luc verreycken

Reageer

velden gemarkeerd met een sterretje zijn verplicht.

wordt niet getoond