In het begin

26 februari 2020

Categorie: default - Reageer

 

In het begin

 

De eerste zondag van de veertigdagentijd zet de toon voor de hele voorbereidingstijd op Pasen. Met aswoensdag hebben wij onszelf bekend als zondaars die Gods genade verlangen en nodig hebben. We hebben in het ontvangen van de as op ons hoofd duidelijk gemaakt voor onszelf en voor elkaar dat wij ons willen afkeren van wat leidt tot de dood en dat wij ons willen bekeren om het leven te ontvangen. Wij hebben meegekregen dat die weg in de Blijde Boodschap wordt aangeboden en door Jezus wordt gegaan. Hem willen wij volgen, naar Hem willen wij luisteren, met Hem willen wij ons bekleden. Met Hem zijn wij gestorven aan de oude mens en hebben ons bekleed met de nieuwe mens. Dat is het nieuwe begin van ons doopsel. Heel de veertigdagentijd is een voorbereiding op de hernieuwing van onze doopbeloften in de Paasnacht. Dan zullen wij de verrijzenis vieren, die van Christus en die van ons!

 

De liturgie nodigt ons uit om naar het begin te gaan, het begin van alles. We lezen uit het boek van het begin: Genesis. De schepping van de mens en zijn plaats in het paradijs, maar ook de eerste zonde en meteen de grootste: de mens die op de plaats van God gaat staan en meteen de genade van het ‘kindschap’ verliest en het paradijs erbij. Listig en sluw wordt de mens verleid en laat hij zich verleiden. Listig en schuw geeft hij vervolgens de schuld aan een ander. Zo gaat de zondaar te werk: hij ontloopt zijn verantwoordelijkheid en legt die op de schouders van een ander. Dat is de oude mens, de Adam.

 

In schril contrast daarmee staat de nieuwe mens: Jezus de Christus, de nieuwe Zoon van God in wie wij allemaal opnieuw kinderen van God zijn geworden. Hij vlucht niet, Hij gaat zijn zending niet uit de weg. Hij speelt het sluwe spelletje van de zonde niet mee. Hij blijft verbonden met God. Dat is de weg van de nieuwe mens die als een veelgeliefd kind de Vader bemint en gehoorzaamt. Dat is onze weg, de weg van de christen, van wie in Christus in het doopsel is opgestaan uit wat dood is om helemaal tot het leven te behoren, het eeuwige leven, het Rijk Gods, het nieuwe paradijs.

 

Veertig dagen het nieuwe begin (her)ontdekken om het oude definitief achter te laten en het nieuwe alle kansen te geven. Ons bezinnen op wie wij zijn als nieuwe mensen, ons afkeren van wat ons daarvan afhoudt, ons keren naar Christus en zijn evangelie. Een heerlijke tijd waarin gebed, vasten, solidariteit, delen deugddoende ingrediënten zijn die ons verbinden met God en met elkaar.

 

Zalige Veertigdagentijd!

Reageer

velden gemarkeerd met een sterretje zijn verplicht.

wordt niet getoond