Opnieuw beginnen

6 januari 2021

Categorie: default - Reageer

 

Opnieuw beginnen

 

Bij een nieuw jaar weten we nooit wat het jaar in zich draagt maar het is zelden zo onzeker geweest als dit jaar. Wat zal de toekomst ons brengen? Wat wél zeker is, is dat het voorbije jaar ons getekend heeft en hopelijk ook essentiële zaken heeft duidelijk gemaakt waar we in de toekomst rekening mee zullen moeten houden. Het jaar 2021 staat als het ware op de drempel van een nieuwe tijd, van een nieuwe visie op de mens en op de samenleving.

Dit doet me denken aan de komst van de Messias wiens boodschap totaal nieuw was. Toen Hem gevraagd werd wie ‘de naaste’ is,  gaf Hij het antwoord o.a. in de parabel van de Samaritaan: de naaste is een vreemdeling, een vijand. De Joden in Jezus’ tijd – de priester en de leviet – waren gewoon enkel de familie en de geloofsgenoten als hun naasten te beschouwen.

Het oude is voorbij, het nieuwe is er nog niet. Het zal er op aan komen onze gewoonten te overstijgen, ons gezichtsveld te verruimen. Ik herinner me een lied dat we in de zestiger jaren van de vorige eeuw graag beluisterden:
“Living as we used to live won’t be enough from now on
loving as we used to love won’t be enough from now on
praying as we used to pray won’t be enough from now on”.

("Leven zoals we vroeger leefden, zal vanaf nu niet volstaan
liefhebben zoals we vroeger liefhadden, zal vanaf nu niet volstaan
bidden zoals we vroeger baden, zal vanaf nu niet volstaan.”)

Daarop zouden we zoals de leerlingen aan Jezus de vraag kunnen stellen: “Heer, wat moeten wij doen?” De crisis duwt ons met de neus op de realiteit, op de fouten die gemaakt zijn in een systeem dat eerst en vooral naar de commerciële en financiële voordelen luistert, in plaats van eerst aan de mensen te denken. Op zulke mentaliteit reageerde Jezus toen hij het tempelplein schoonmaakte en de geldtafels omver stootte, de godsdienst maakte misbruik van de armen op zoek naar winst, men had van de tempel een rovershol gemaakt, vond Hij.

Paus Franciscus heeft ons vaak gewaarschuwd, zo kan het niet verder, onze “ik”-maatschappij moet een “wij”-maatschappij worden. Wij zijn eerst en vooral een volk, het volk van God. En die God heeft ons opgedragen voor zijn schepping en alle mensen te zorgen als goede huisvaders. De secretaris generaal van de UN, Antonio Guterres, zegt dat de hoogste prioriteit voor het jaar 2021 moet worden: “vrede te sluiten met de planeet, daarvoor bestaan geen vaccins, alleen mensen”.

Opnieuw beginnen, hoe gaat dat?

Een eerste stap is wellicht te erkennen dat het individualisme ons geen goed doet, dat de drang naar rijkdom en macht ons slaaf maakt van onszelf, dat het welzijn van elke mens/het volk boven elk partijprogramma staat, dat politiekers oog moeten hebben voor de mensen en vooral voor de armen en misdeelden, dat de economie en de technologie niet hun wetten mogen opleggen aan het sociale weefsel van de samenleving, dat machtsgebruik en klerikalisme niet strookt met het evangelie, dat solidariteit een uitdrukking is van het tweede gebod dat gelijk is aan het eerste: “bemin uw God”.
En daarna?
Een gezonde samenleving bouwt op broederlijkheid en zusterlijkheid. In de encycliek ‘Fratelli Tutti’ spreekt paus Franciscus over sociale vriendschap op niveau van familie en vrienden maar ook op het internationaal politiek en economisch niveau. De overstap is nodig van een bewustzijn dat we individueel belangrijk zijn naar een gemeenschapsgevoel, waarbij iedereen verantwoordelijkheid moet dragen voor het geheel, omdat het geheel boven de afzonderlijke delen uitstijgt.
De familie dient erkend te worden als de basisconstructie van de samenleving, en daarin staan leven, liefde, wederzijdse waardering en verantwoordelijkheid centraal. We kunnen niet onverschillig blijven voor wat in de familie beleefd wordt maar ook niet over het lot van de families aan de rand van de samenleving. De paus vraagt ons het hart te verruimen en boven de dagdagelijkse beslommeringen uit te stijgen en aandacht te hebben voor de ruimere wereld. Een nieuwe wereldorde moet volgens hem inspiratie zoeken in de periferie, waar de mensen met de neus op de harde werkelijkheid geduwd worden. Is het ons met Kerstmis niet opgevallen dat de eersten die Jezus mochten ontmoeten eenvoudige herders waren en dus niet Herodes, niet de Karavanen uit Egypte met hun rijke goederen voor de Israëlische markt? Ook Maria en Jozef hebben hun hart verruimd door het feit dat Jezus niet in hun eigen omgeving in Nazareth geboren werd maar in een onbekende stad waar Hij zelfs niet welkom was.

Omwille van de crisis die we doormaken is de tijd gekomen om te stoppen met te leven zoals we bezig waren en na te denken, te overwegen hoe we opnieuw kunnen beginnen, intens liefhebben en bidden, om te luisteren naar de stem van God en ons hart te openen voor het evangelie. Als christenen willen we ook nagaan hoe we vandaag Christus bij de mensen kunnen brengen, met de middelen die ter beschikking zijn en de creativiteit die Gods Geest ons influistert.

Paus Franciscus kondigde een bijzonder jaar af met de gedachte aan Sint Jozef. Die heeft zich totaal ten dienste gesteld van Jezus en Maria. Hij stond telkens weer klaar voor de plannen van God. Hij zal ons nu begeleiden bij onze inspanning om een nieuwe toekomst uit te bouwen.

+ Luc Van Looy

 

 

Reageer

velden gemarkeerd met een sterretje zijn verplicht.

wordt niet getoond