‘Verheft uw hart’

11 september 2019

Categorie: default - Reageer

 

‘Verheft uw hart’

 

Op 14 september viert de Kerk het feest van de Kruisverheffing. Een merkwaardig feest dat buiten de context van het geloof onbegrijpelijk is. Hoe kunnen we spreken van een verheffing door een executiemiddel, wat het kruis toch was? Hoe kunnen we dit bovendien blij vieren als het middel van bevrijding? Met Goede Vrijdag en telkens als we de kruisweg bidden, zingen we het uit: ‘Wij aanbidden U, Christus, en loven U. Omdat Gij door uw heilig kruis de wereld hebt verlost.’ Daar vinden we al onmiddellijk de reden van het feest om het kruis: de Gekruisigde! Het is Christus die het kruis heeft omgebogen van een executie tot een bevrijding.

 

We zien dat vaak in het evangelie hoe Jezus wat in de ogen van de wereld afwijzing krijgt, door Hem juist redding wordt. Een tegenstelling die ons telekns weer wakker schudt. ‘Wie zichzelf verheft, zal vernederd worden. Wie zichzelf vernedert, zal verheven worden’. ‘Wie zijn leven bemint, zal het verliezen. Wie zijn leven in deze wereld haat, zal het vinden.’, ‘De eerste zullen de laatsten zijn en de laatsten de eersten.’ We kunnen nog een tijdje doorgaan met het opsommen van de ‘omkeringen’ die Jezus uitspreekt en die Hij bewerkt. Want hier zit de kracht van de Kruis, dat het niet louter woorden zijn die in het beste geval tot denken stemmen, maar dat het een werkelijkheid is waarvoor Jezus zijn leven heeft gegeven. Heel de geloofwaardigheid van het evangelie komt uit de gave van Jezus’ leven op het Kruis als teken van zijn liefde tot het uiterste toe. Het is mooi om te zeggen: ‘Geen groter liefde heeft iemand dan dat hij zijn leven geeft aan zijn vrienden’, het is pas geloofwaardig als dat leven ook echt gegeven wordt. Jezus heeft op het Kruis ons allen van zondaars verheven tot ‘zijn vrienden’.

 

Wij hebben dus reden over om dit feest te vieren als vrienden van Jezus omdat Hij op het Kruis door zijn Vader wordt omhooggeheven en wij met Hem. In de mozaïeken in de oude basilieken in Rome, zie je vaak een hand die aan het kruis trekt. Het is de hand van de Vader. Onder het kruis zie je tal van afbeeldingen uit de schepping en stromen van water. Daar zitten wij. Wij worden door Christus’ Kruis mee omhooggeheven tot de nieuwe schepping.

 

In de viering van de liturgie wordt dit nieuwe leven dat wij in ons doopsel hebben ontvangen uitgedrukt door de uitnodiging: ‘Verheft uw hart’, als aanhef van het eucharistisch gebed waarin wij het kruisoffer van Christus gedenken, aanwezig stellen, opnieuw beleven.

 

Laten wij als ‘verheven’ mensen leven, niet door stoer te doen over wat we zelf kunnen, maar door te belijden dat Christus ons heeft gered. We kijken dankbaar op naar het Kruis dat ook ons verheft.

 

‘Verheffen’ is dus blij zijn, dankbaar zijn. Zoals het hart opspringt van vreugde bij een blije gelegenheid. Zoals het hart van Maria zich verheft en het uitjubelt om God, haar redder, die haar kleinheid heeft verheven! Vreugde omdat Hij dat doet. Zo zet de aanhef van het eucharistisch gebed al onmiddellijk de goede toon: die van de vreugde en ons antwoord is dan ook: ‘Wij zijn met ons hart bij de Heer want Hij is onze dankbaarheid waardig’.

Reageer

velden gemarkeerd met een sterretje zijn verplicht.

wordt niet getoond