Vol verwachting klopt ons hart

3 december 2019

Categorie: default - Reageer

Vol verwachting klopt ons hart

Op 6 december gedenkt de Kerk de heilige Nicolaas die bisschop was te Myra (Turkije) in de eerste helft van de vierde eeuw. Vanuit historisch oogpunt weten we niet veel over deze bisschop uit de eerste eeuwen van de Kerk, des te meer valt er over zijn leven te lezen in tal van legendes. Zeker is dat hij als bisschop deelnam aan het eerste concilie van Nicea (325) dat eveneens in Turkije werd gehouden en dat na zijn dood velen op zijn graf kwamen bidden wat niet alleen een teken is dat mensen een wonder verlangden, maar ook dat bisschop Nicolaas door zijn tijdgenoten beschouwd werd als een heilige en daar moet ook grond voor zijn! Wat er ook van is, hij is in onze streken, samen met de heilige Antonius van Padua, een volksheilige die door iedereen gekend is en die vooral door de kinderen bemind wordt. Dat heeft natruurmijk veel te maken met de geschenken die op zijn feestdag aan de kinderen gul worden uitgedeeld, maar ook hiervoor is een zekere grond nodig die maakt dat de kinderen die geschenken aan Sinterklaas verbinden. De Sint, zoals hij afgekort wordt genoemd, heeft een grote mate van geloofwaardigheid, vooral bij de kinderen. Hij ziet er ook betrouwbaar uit en als hij spreekt wordt er geluisterd – vaak meer en vlugger dan naar de ouders die eigenlijk dezelfde boodschap hebben: braaf zijn!

Merkwaardig dat in een tijd dat de bisschoppen uit de media en uit het dagelijkse beeld verdwijnen en bij een groot deel van de bevolking geen relevantie hebben en al zeker niet bij kinderen, dat een bisschop in vol ornaat (!) door diezelfde ontkerkelijkten niet alleen meteen herkend, maar ook in het kinderhart gesloten wordt!

De boodschap van Sinterklaas vandaag, is niet wezenlijk verschillend van die van de heilige bisschop Nikolaas in de vroeger vierde eeuw: ‘Waas braaf’! Met een klein beetje goede wil horen wij die boodschap ook in de liturgie van de advent doorklinken: ‘Weest waakzaam, weest bereid’. De braafheid waartoe de liturgie ons oproept gaat weliswaar dieper dan het luisteren van het eerste woord en het op tijd gaan slapen zonder morren en… dat de ouders gedurende een heel jaar dagelijks verwachten van hun kinderen, maar het heeft er toch ook mee te maken! Hoe zouden wij waakzaam en bereid kunnen zijn om het Rijk Gods (het grootste geschenk) te verwachten en te ontvangen als we niet luisteren naar de Heer? Hij heeft meer geduld dan de meeste ouders want ook volwassen christenen luisteren niet vaak van het eerste woord! De kinderen luisteren een heel jaar niet of matig, maar met de komst van Sinterklaas zijn ze één en al aandacht. uit angst? Sommigen misschien wel, maar veeleer uit verwachting naar…de geschenken!

Misschien kunnen wij er iets van leren, van die verwachting én van de angst van de kinderen. Misschien helpt het ook ons om te luisteren naar de stem van de Heer (dezelfde als die de heilige Nicolaas liet klinken) en hoopvol wachtend met een vurig kloppend hart uit te kijken naar zijn komst, zijn wederkomst als zijn rijk aanbreekt en alle tranen, alle pijn, alle honger, alle dorst, alle dood voorbij zullen zijn en Hij alles in allen zal zijn, ook in ons!

Aan alle kinderen, groot en klein: zalige Sinterklaas op 6 december en voor de hele maand: een zalige Advent.

Reageer

velden gemarkeerd met een sterretje zijn verplicht.

wordt niet getoond