Geschiedenis

Waar nu ‘De Pelgrim’ is gevestigd, was voorheen een school. In 1656 openden de Oratorianen op deze plaats hun Latijns college voor humaniorastudenten. Na de Franse Revolutie (1797-1798) verdwenen de Oratorianen uit Scherpenheuvel, waarna de Zusters van Liefde deze gebouwen bewoonden tot in 1830. In dat jaar kocht pastoor Lambertz van Tildonk het college en de herberg ‘De drie snoeken’, waarna de Zusters Ursulinen het gebouw betrokken en er een kostschool openden, het ‘pensionaat der Ursulinen’ Er kwamen vooral kinderen van soldaten uit Engeland, Schotland en Zwitserland, die na de tweede wereldoorlog in België waren gebleven. Tot 1950 werden hier alle vakken in het Frans onderwezen. Na 1950 kreeg deze school de naam van Sint-Lutgardislyceum. Vanaf 1990 kwamen er minder en minder leerlingen zodat men zich verplicht voelde om in 1999 de school te sluiten. De zusters gaven de gebouwen aan het bedevaartsoord. In 2000 werd begonnen met de verbouwing van het schoolgebouw. Een groot en delicaat werk met aandacht voor de wettelijke bepalingen, de verwachtingen voor de opvang van groepen en individuele pelgrims en met respect voor het historische karakter van het gebouw. Op 30 april 2003 opende het centrum haar deuren. Sedertdien hebben velen de weg naar De Pelgrim gevonden en vervuld het een bijzondere dienst in het bedevaartsoord.

Aanvankelijk werden de congregaties van de Salvatorianen en de Savatorianessen bereid gevonden om samen vier religieuzen vrij te maken voor de werking van het onthaalcentrum. In 2013 stopten de zusters noodgedwongen hun engagement. Pater Rene Gijbels en pater André Keppens zetten zich verder in voornamelijk voor de pastorale begeleiding van de bedevaarders en de vrijwilligers.

 

Scherpenheuvel praktisch