Geloof beleven

‘Het geloof zonder de werken is dood’, zegt de apostel Paulus. Inderdaad, wie gelooft, doet ook iets vanuit het geloof. Zoals liefhebben een werkwoord is, is geloof dat ook. We kunnen maar oprecht ons geloof vieren en verkondigen als het ook vlees en bloed wordt in ons leven en samenleven. Onze inzet voor elkaar is doordrongen van ons geloof. De grenzeloze liefde van God voor iedere mens, vindt ook uitdrukking in onze wijze van liefhebben. Voor christenen is er geen plafond aan de liefdesdienst aan elkaar. Ze kunnen nooit zeggen: ‘Ik geef het op!’, want ook God geeft het nooit op met ons. Ons geloof vraagt om inzet, zoals liefde niet kan zonder daadwerkelijk liefhebben.

Wij beleven ons geloof met de mensen dichtbij, met wie wij leven en werken, met onze familie en vrienden, maar ook met de naaste die wij tegenkomen onderweg. De naaste die een beroep doet op onze liefde, op Gods liefde in ons. Het is de arme, de zondaar, de kleine, de hongerige, de dorstige, de zieke, de gekwetste… ‘Wie zo iemand opneemt, neemt Mij op’, zegt Jezus. Ons geloof beleven we niet alleen met diegenen die we graag mogen, die sympathiek zijn, die we spontaan opzoeken. Ons geloof daagt ons uit om alle mensen te beminnen, ook diegenen die we niet onmiddellijk vriend noemen.

Ons geloof beleven wij ook met de mensen veraf. Sinds ons doopsel zijn alle kinderen van God broeders en zusters van elkaar. We kunnen dus niet doen alsof er geen enkele band is tussen ons en de ander, zelfs al woont die heel ver weg. Jezus vraagt ons zelfs om een bijzondere aandacht te hebben voor de armen en die zijn er te over, soms schrijnend dichtbij, maar ook veraf. Zij kloppen aan de deur van ons hart en zoals de Heer altijd opendoet voor wie aanklopt, zo worden ook wij door ons geloof uitgedaagd om de vreemdeling, de noodlijdende, de arme… binnen te laten opdat hij of zij zich zou kunnen verwarmen aan ons liefde, aan Gods liefde.

In onze parochiegemeenschap wordt aan deze dienst aan God en aan de mensen gestalte gegeven in verschillende initiatieven, organisaties en verenigingen. Jaarlijks keren de bijzondere acties van Welzijnszorg (solidariteit met de noodlijdenden dichtbij), Broederlijk Delen en Missio (solidariteit met de noodlijdenden veraf), Missiefeest voor zusters Marleen Renders (missionaris in Guatemala van onze parochie), steun aan zuster Jozefa (missionaris van onze parochie in Congo), Sterzingen voor de weeskinderen in Betlehem. En ook de acties die speciaal georganiseerd worden voor urgente noden naar aanleiding van natuurrampen en hongersnood.

In de schoot van de parochie en het bedevaartsoord ontstond het tewerkstellingsproject De Vlaspit die nu een eigen vzw is, maar die nog steeds een sterke binding heeft met onze geloofsgemeenschap. Ze zorgen voor het onderhoud in en rond de basiliek en maken de kaarsen die ter ere van Onze-Lieve-Vrouw ontstoken worden. Zo ontmoeten gebed en inzet elkaar in de warmte van een vlammetje.

Het verenigingsleven in onze parochie is wijdvertakt en biedt voor jong en ouder een plaats om zich in te zetten vanuit het geloof.

Een hele schare vrijwilligers drukken met hun inzet op velerlei gebied hun geloof en liefde uit voor de Heer en voor zijn kinderen. Met de handen en het hart delen ze lief en leed van onze parochiegemeenschap en onthalen zij gastvrij de bedevaarders.

Het is indrukwekkend en hartverwarmend om te ontdekken met welke ijver en liefde zovelen in onze parochiegemeenschap uitdrukking geven van het geloof, de hoop en de liefde die zij ontvangen, vieren en verkondigen. Van onschatbaar belang zijn ze voor de gemeenschap en de maatschappij waarin wij leven. Zij zijn het bloed in de aderen, bloed waarvan de rode bloedlichaampjes geloof, hoop en liefde zijn.

Zoals gedeelde smart, halve smart is en gedeelde vreugde, dubbele vreugde; zo is gedeelde geloof, honderdvoudig leven!

Scherpenheuvel praktisch