Blog

Geschreven op 6 maart 2013

Vierde zondag Veertigdagen : Het oude is voorbij

De lezingen van de vierde zondag in de Veertigdagen brengen ons binnen in het barmhartige hart van de Vader. Zoals het volk Gods in de woestijn, zoals de verloren en teruggevonden zoon, mogen ook wij schuilen in Gods grote hart. Dat hart heeft Jezus getoond, iedere keer als Hij iemand zonden vergeeft. Jezus toont ons ook hoe ver de barmhartigheid van God reikt: ze is onbegrensd! Alle overschot van gelijk van de oudste zoon ten spijt, is het de vreugde om de teruggevonden zoon die de bovenhand haalt. Bovendien houdt het daar niet mee op. Er begint iets nieuws in de verhouding tussen vader en zoon, tussen de barmhartige en de berouwvolle zondaar. Een nieuw begin dat het oude uitveegt. Het is voorbij, de zonde, het onrecht, het verdriet, de wanhoop. In plaats daarvan wordt er feest gevierd en wat voor één om het nieuwe alle kansen te geven zonder de schaduw van het oude erover te laten vallen.

Lees meer

Geschreven op 4 maart 2013

Derde zondag Veertigdagen : Ik ben die is

Categorie: default

God openbaart in de brandende braamstruik zich aan Mozes en Hij geeft zijn naam: ‘Ik ben die is’. Maar alvorens dat te zeggen heeft God een veelzeggende en troostende boodschap. Hij heeft de ellende van zijn volk gezien, de jammerklachten gehoord en Hij kent het lijden van het onderdrukte volk dat Hij zal bevrijden uit de slavernij en voeren naar het beloofde land. Deze boodschap geldt ook voor ons. De Heer is niet veraf, hoog verheven boven ons, te ver om ons te kunnen kennen, om ons te kunnen horen, om ons te helpen. Integendeel! Ook nu ziet en hoort Hij ons en komt Hij ons te hulp. De vreemde naam die Hij aan zichzelf geeft: ‘Ik ben die is’, drukt die nabijheid uit, nabij bij alle mensen van alle tijden. Het is dan ook een naam die alleen God kan toekomen en die wij met geloof en liefde mogen uitspreken.

Geschreven op 21 februari 2013

Tweede zondag van de Veertigdagentijd

Op de tweede zondag van de veertigdagentijd wordt de leerlingen een blik gegund op de verheerlijkte Heer. En als een aanmoediging mogen ook wij mee genieten van dit tafereel. Voor de leerlingen was het totaal nieuw om de Jezus die ze kenden te zien zoals Hij door de Vader gezien wordt. Voor ons is het dagelijkse kost omdat wij de verheerlijkte Heer dagelijks in de eucharistie mogen ontmoeten. Het Woord dat wij horen is immers een verrijzeniswoord en het Brood dat wij eten is de ontmoeting met de verrezen Heer. We gaan er soms zo gemakkelijk aan voorbij, we vinden het zo gewoon en toch is het steeds opnieuw een wonder dat de Heer midden onder ons komt en ons zelf voedt met zijn Woord en met zijn Brood. Misschien een idee om deze veertigdagentijd de eucharistie intenser, dankbaarder te beleven? Wij kennen in Scherpenheuvel de luxe om op weekdagen vier maal de eucharistie te vieren… vieren we mee met de verheerlijkte Heer?

 

 

Geschreven op 13 februari 2013

Dank Paus Benedictus XVI

Het nieuws van het aftreden van Paus Benedictus heeft iedereen verrast en terecht want het is een hoogst uitzonderlijk gebaar. De Paus doet dit op de eerste plaats als een dienst aan de Kerk die acht jaar geleden aan zijn herderlijke zorg werd toevertrouwd. Hij heeft een loodzware taak aanvaard en  met toewijding en kracht gestalte gegeven. Het zal nog een tijdje duren alvorens we beseffen hoe groot die kracht wel is.

 

Lees meer

Geschreven op 11 februari 2013

Veertigdagen

Categorie: default

Met Aswoensdag gaan we de veertigdagen in, de voorbereidingstijd op Pasen. Deze periode herinnert ons aan de veertig jaar dat het volk van God door de woestijn zwierf. Veertig jaar tussen de slavernij van Egypte en het beloofde land. Gedurende veertig jaar werd hun geloof op de proef gesteld door de ontbering in de woestijn en door hun worsteling tussen geloof en ongeloof en zelfs bijgeloof. Deze periode herinnert ons ook aan de veertig dagen en nachten dat Jezus in de woestijn verbleef alvorens het Rijk Gods te prediken.

Lees meer

Geschreven op 31 januari 2013

Opdracht van de Heer

Categorie: default

Op zaterdag 2 februari vieren wij het feest van de opdracht van de Heer in de tempel. Dit feest is beter bekend onder de naam ‘Maria Lichtmis’. Maar eigenlijk is het een Christusfeest en daarom werd de naam veranderd. Met dit feest wordt eigenlijk de Kersttijd afgesloten. Dat klinkt misschien vreemd want volgens de liturgische kalender gebeurde dit al met het feest van het doopsel van Christus. Inderdaad, dan werd de stal weer opgeborgen, maar niet de openbaring van de Heer, die gaat verder.

 

Lees meer

Geschreven op 21 december 2012

Zalige Kersttijd

Het octaaf van Kerstmis, de dichtste feestkring na het hoogfeest van Kerstmis tot het hoogfeest van de Moeder Gods op 1 januari is liturgisch heel boeiend. Begin en einde van het octaaf zijn twee hoogfeesten: de geboorte van Gods Zoon en het eren van Maria als de Moeder Gods. Daartussen op de dag na Kerstmis, het feest van de heilige Stefanus, de eerste martelaar van de Kerk. Een dag later het feest van ‘de door Jezus heel beminde leerling’, de apostel en evangelist Johannes. Nog een dag later het feest van de onschuldige kinderen. Daarna de heilige Thomas Becket een bisschop uit de twaalfde eeuw die de marteldood stierf. Op zondag 30 december vieren wij het feest van de heilige Familie, Jezus, Maria en Jozef en op 31 december dat van de vierde-eeuwse paus Silvester I.

 

 

Lees meer

Geschreven op 12 december 2012

IN RECHTE LIJN NAAR KERSTMIS

Van 17 december af klinken in de liturgie de o-antifonen. Het zijn de keerversen bij de lofzang van Maria (Magnificat) dat in het avondgebed gebeden wordt. Ze drukken de nabije verwachting uit van de Messias met beelden en verwijzingen naar de profeten en de heilsgeschiedenis in het Oude Verbond. Wij zetten ze hier op een rij zodat ze u kunnen helpen om van dag tot dag mee te groeien in geloof en verwachting en te bidden met heel de Kerk: ‘Kom en wacht niet langer, Heer’.

 

 

Lees meer

Geschreven op 29 november 2012

Gods gerechtigheid

De Advent is een tijd van verwachting. Een verwachting die door de profeten in het Oude Verbond werd verbonden met Gods gerechtigheid. De profeten klaagden in hun tijd de vele vormen van onrecht aan die zij zagen bij het Godsvolk. Uit hun mond klonk Gods stem vol ontgoocheling en zelfs kwaadheid over zijn volk, maar ook zijn voornemen om zelf een einde te stellen aan alle onrecht en zijn gerechtigheid te vestigen op aarde. Deze boodschap – al kwam zij van God zelf – werd door de religieuze en wereldlijke leiders van het Oude Verbond niet in dank afgenomen. Hun reactie was hevig: de profeten werden monddood gemaakt, vaak letterlijk. In de liturgie van de Advent klinken de profeten opnieuw want ook vandaag, ook bij ons en in ons is er veel onrecht. De boodschap die de profeten in Godsnaam brengen, doet ook aan ons trommelvlies pijn. Maar we willen met de profeten ook uitzien naar redding van Godswege. Wij willen zijn komst verwachten en zijn gerechtigheid ontvangen. Gods gerechtigheid zal ook ons verrassen want ze komt niet met grote macht, maar als een kwetsbaar kind. Gods gerechtigheid is dan ook de volle maat van zijn liefde en die kan zich alleen maar aanbieden, kwetsbaar en klein, maar o zo echt en zo veel!

 

 

Lees meer

Geschreven op 22 november 2012

Nieuw liturgisch jaar

Met de eerste zondag van de advent wordt een nieuw liturgisch jaar ingezet. Het nieuwe jaar begint zoals we het oude zijn geëindigd: met een blik naar de toekomst, de verre toekomst die ons wacht in het Rijk Gods. Christenen kijken vooruit! Jezus roept ons op om ons op te richten en onze hoofden omhoog te heffen, want onze verlossing is nabij. De advent bereidt ons niet alleen voor op het komende kerstfeest, hij brengt ons vooral in een dynamiek van verwachting naar het aanbreken van het Rijk Gods wanneer Christus zal wederkeren. Hoe kunnen wij die verwachting beter gestalte geven dan door te gedenken dat Jezus de eerste keer is gekomen? Met de profeten en met de grote adventsfiguren, Maria, Jozef, Elisabet, Zacharias en Johannes de Doper, wordt in ons hart opnieuw de vreugde opgewekt die leefde voor de geboorte van de Messias. Door dat heilvolle verleden opnieuw op te roepen en te beleven, worden we blijmoedig verder gestuwd in de richting van de komst van het Rijk Gods. Wij zijn toekomstmensen voor wie het verleden maar betekenis heeft als het ons nog meer en inniger doet uitzien naar de toekomst.