Blog

Geschreven op 31 mei 2013

Enkele liturgische delicatessen

Na de Paastijd en Pinksteren, Drie-eenheid en Sacramentsdag zijn we wat uitgefeest! En toch geeft de liturgie nog enkele delicatessen! Op de laatste dag van de Maria-maand vieren wij Maria Bezoek. Een feest vol blijdschap, vol verwachting en vol wees gegroet! Maria en Elisabet omhelzen elkaar en getuigen dat God grote dingen aan hen doet. Sedert die ontmoeting bidden wij het Wees gegroet met de woorden die Elisabet toen sprak tot Maria. Een feest dat ons zin doet krijgen om op onze beurt elkaar vol blijdschap te begroeten en vol verwondering omdat God ook aan ieder van ons grote dingen doet.

Lees meer

Geschreven op 20 mei 2013

Heilige Drie-eenheid

Op zondag 26 mei vieren wij het feest van de heilige Drie-eenheid. Ieder jaar op de zondag na Pinksteren vieren wij dit mysterie van Gods grenzeloze liefde. De paastijd is dan wel feestelijk afgesloten met het Pinksterfeest, we kunnen het niet laten om Gods liefde verder uit te vieren. En zo hoort het ook! Als we zo grenzeloos worden bemind, kunnen we niet anders dan onze verwondering, dankbaarheid en vreugde hierover te vieren. Paulus voelt die liefde in zijn hele leven, ze laat hem geen rust en hij schrijft het uit in zijn brieven: ‘Gods liefde is in ons hart uitgestort’. Het feest van de heilige Drie-eenheid is het feest van de liefde in de hemel en op de aarde, van Gods liefde in ons hart!

Geschreven op 14 mei 2013

Pinksteren

Zondag 19 mei vieren wij het hoogfeest van Pinksteren. Met dit feest van de heilige Geest sluiten wij de paastijd af. Het is echter geen einde van de paasvreugde, maar het begin! Met Pinksteren gedenken wij hoe de apostelen gestuwd door de heilige Geest hun zending aanvatten om overal de Blijde Boodschap te verkondigen. Heel de paastijd door was het Christus die zich aan de leerlingen toonde als de verrezen Heer. Vanaf Pinksteren zijn het de apostelen die Hem zullen verkondigen en tonen met vuur en met liefde. Het is het feest van het begin, het feest ook van de Kerk. Moge het voor ieder van ons en voor de hele kerkgemeenschap het feest van een nieuw begin worden, van een tijd waarin de verrezen Heer en zijn evangelie centraal staat en niet overschaduwd wordt door ons.

Zalig hoogfeest aan allen.

Geschreven op 2 mei 2013

Het wemelt in de mei

Categorie: default

Een oud Marialied zingt: ‘Het wemelt in de mei van blonde kleinen, nabij de veldkapel’. Op sommige plaatsen wemelt het nog steeds rond de talloze kapelletjes die aan Maria zijn toegewijd. Er wordt gezongen, gebeden, een kaarsje gebrand, versierd met bloemen uit papier en echte… Die kapelletjes worden ook vroom begroet door de bedevaarders die individueel of in groep op weg gaan naar Onze-Lieve-Vrouw van Scherpenheuvel. Ze zijn als wegwijzers die het verlangen wekken om Maria te ontmoeten en via haar ook de weg te vinden naar haar Zoon.

Lees meer

Geschreven op 18 april 2013

Roepingenzondag 21/04

Bidden voor roepingen doen we dagelijks. Immers, iedere gedoopte is door de Heer geroepen om de genade die hij of zij in de sacramenten ontvangt te beleven, te vieren en te verkondigen! Maar ieder jaar nodigt de kerk ons uit om in de paastijd bijzonder te bidden voor roepingen tot het Godgewijde leven, diaken- en priesterroepingen. Dit jaar is dat in de vieringen van zondag 21 april. Hoe kunnen wij bidden voor roepingen? We kunnen al beginnen met dankbaar te zijn voor de mensen die de Heer geroepen heeft om in zijn naam dienstbaar te zijn aan de geloofsgemeenschap, om in zijn naam de tekens van zijn aanwezigheid in lief en leed te vieren, om in zijn naam de het Rijk Gods te verkondigen.

Lees meer

Geschreven op 4 april 2013

Zondag van de barmhartigheid

Beloken Pasen, of de eerste zondag na Pasen werd door paus Johannes-Paulus II uitgeroepen tot de zondag van de barmhartigheid. Het is goed om ons te realiseren dat Jezus door zijn lijden, dood en verrijzenis ons fundamenteel verzoend heeft met de Vader. Een gave die Hij alleen kon bewerken en waarvoor we niet dankbaar genoeg kunnen zijn. Dankbaar zijn we echter maar als we de barmhartigheid ernstig nemen. Als we onze nood aan Gods barmhartigheid bekennen en ons blijven verwonderen over zoveel onverdiende liefde van Godswege voor ieder van zijn kinderen. We nemen Gods barmhartigheid ook maar ernstig als we ons leven vernieuwen en ons verlangen uitspreken om te leven als nieuwe, Paasmensen. Maar ook, door op onze beurt barmhartig te zijn voor elkaar. Daaraan kun je een Paasmens herkennen, dat hij of zij niet veroordeelt, maar vrijspreekt.

Geschreven op 20 maart 2013

Palm- en Passiezondag

De Goede Week wordt ingezet met het herdenken van de blijde intocht van Christus in Jeruzalem. Met twijgen in de hand roept de massa: ‘Hosanna, Zoon van David, gezegend Hij die komt in de naam van de Heer! Hosanna in den hoge!’. Bovendien spreidden zij hun mantels uit op de weg, ze maken er een ware triomftocht van. Jezus is eindelijk in Jeruzalem, het hoogtepunt van zijn reis, het eindpunt ook van zijn zending. Hier zal het gebeuren voor de ogen van de machthebbers, de hogepriesters, het volk, zijn leerlingen, zijn Moeder. Hier zal Hij tonen wat het betekent dat God liefde is en dat Hij de Mensenzoon is. Hier zal het voorhangsel van de tempel doormidden scheuren en zal de toegang tot het heilige voor niemand meer gesloten zijn. De hosannakreten zullen vlug verstommen en dezelfde (?) mensen zullen tieren: ‘Kruisig Hem, weg met Hem!’. Ook dat horen we in de liturgie van Palm- en Passiezondag. Terwijl Jezus blij door de poort Jeruzalem binnenkomt, gaat Hij binnen in zijn passie. Passie roept lijden op, maar ook liefde. Het zal liefde tot het uiterste worden, tot het kruis en verder. Maar daar zijn we nog niet, Jezus niet en wij ook nog niet. Eerst moet er nog verraad worden gepleegd, moet er nog verloochend worden, moet Jezus verlaten worden… door de leerlingen van toen en die van nu?

Geschreven op 13 maart 2013

Vijfde zondag in de Veertigdagen

De lezingen van deze vijfde zondag in de Veertigdagentijd staan allen in het teken van een nieuw begin. Niet zomaar een nieuw begin, maar hét nieuwe begin waardoor het leven van mensen anders wordt. Allereerst moet het oude afgelegd worden, helemaal en radicaal want het resultaat van de mengeling van oud en nieuw wordt opnieuw oud. Denken we maar aan het beeld dat Jezus gebruikt van de nieuwe wijn in nieuwe zakken! De Heer schreeuwt het uit door de mond van de profeet Jesaja: ‘Denk niet meer aan het verleden en sla geen acht op wat reeds lang voorbij is: Ik onderneem iets nieuws, het begin is er al: ziet ge het niet?’

Lees meer

Geschreven op 6 maart 2013

Vierde zondag Veertigdagen : Het oude is voorbij

De lezingen van de vierde zondag in de Veertigdagen brengen ons binnen in het barmhartige hart van de Vader. Zoals het volk Gods in de woestijn, zoals de verloren en teruggevonden zoon, mogen ook wij schuilen in Gods grote hart. Dat hart heeft Jezus getoond, iedere keer als Hij iemand zonden vergeeft. Jezus toont ons ook hoe ver de barmhartigheid van God reikt: ze is onbegrensd! Alle overschot van gelijk van de oudste zoon ten spijt, is het de vreugde om de teruggevonden zoon die de bovenhand haalt. Bovendien houdt het daar niet mee op. Er begint iets nieuws in de verhouding tussen vader en zoon, tussen de barmhartige en de berouwvolle zondaar. Een nieuw begin dat het oude uitveegt. Het is voorbij, de zonde, het onrecht, het verdriet, de wanhoop. In plaats daarvan wordt er feest gevierd en wat voor één om het nieuwe alle kansen te geven zonder de schaduw van het oude erover te laten vallen.

Lees meer

Geschreven op 4 maart 2013

Derde zondag Veertigdagen : Ik ben die is

Categorie: default

God openbaart in de brandende braamstruik zich aan Mozes en Hij geeft zijn naam: ‘Ik ben die is’. Maar alvorens dat te zeggen heeft God een veelzeggende en troostende boodschap. Hij heeft de ellende van zijn volk gezien, de jammerklachten gehoord en Hij kent het lijden van het onderdrukte volk dat Hij zal bevrijden uit de slavernij en voeren naar het beloofde land. Deze boodschap geldt ook voor ons. De Heer is niet veraf, hoog verheven boven ons, te ver om ons te kunnen kennen, om ons te kunnen horen, om ons te helpen. Integendeel! Ook nu ziet en hoort Hij ons en komt Hij ons te hulp. De vreemde naam die Hij aan zichzelf geeft: ‘Ik ben die is’, drukt die nabijheid uit, nabij bij alle mensen van alle tijden. Het is dan ook een naam die alleen God kan toekomen en die wij met geloof en liefde mogen uitspreken.