Blog

Geschreven op 17 november 2021

De Apotheose

Categorie: default

 

Het liturgisch jaar sluit af met het feest van Christus, koning van het heelal! Het roept de eindtijd op wanneer Hij zal wederkomen ‘om te oordelen de levenden en de doden’, zoals wij het belijden. Wat een verschil met zijn eerste komst die wij met Kerstmis gedenken! Tussen de armoedige stal van toen en de glorie van zijn wederkomst, ligt de betekenis van deze koning wiens rijk niet van deze wereld is, zoals Hij voor zijn kruisdood antwoordde aan Pilatus. ‘Uw Rijk kome’, bidden wij in het Onzevader. Het was er nog niet toen Jezus onder ons kwam wonen ondanks alle wonderen en goede woorden. Het is er nog steeds niet ondanks ons geloof en ons getuigenis. Het zal komen en dat belijden wij dankbaar en vol hoop op de laatste zondag van het liturgisch jaar en zo zal ook het nieuwe beginnen met de advent. Hij komt, zijn Rijk komt, alles wordt in Christus vervuld, de koning van het heelal, van alles!

De Chiro heeft traditioneel deze dag als een hoogdag van haar werking. We zijn blij en dankbaar dat ook in Scherpenheuvel deze levendige jeugdbeweging naar de basiliek komt. Fier en jong, onder het geroffel van hun trommels trekken ze de aandacht richting de eucharistie waar hun en onze koning gevierd wordt. Wij wensen de leden en de leiding en allen die hen met hun sympathie en zorg omringen een deugddoende feestdag.

 

Geschreven op 10 november 2021

Wat hebben we geleerd vandaag?

Categorie: default

Het liturgisch jaar loopt naar zijn einde. Zondag na zondag mochten we op weg gaan met Jezus aan de hand van de evangelist Marcus. Hij liet ons Jezus kennen als de Zoon van God die woorden spreekt recht uit het hart van zijn Vader, die wonderen doet om Gods liefde voor alle mensen te tonen. Hij laat vooral Jezus zien als de Verlosser die Gods liefde tot het uiterste toe toont op het kruis. Wie zich het kookprogramma met Piet Huysentruyt ‘SOS Piet’ herinnert, weet misschien nog dat aan het einde van elke kookopdracht Piet aan de hobby-kok vraagt: ‘En wat hebben we geleerd vandaag?’ In enkele puntjes klonken dan de voornaamste leerpunten. Aan het einde van het liturgisch jaar kunnen wij die vraag ook horen. We hebben het hele evangelie volgens Marcus gehoord, we hebben zelfs nog meer en andere evangelisten gehoord in de liturgisch sterke tijden van advent, kersttijd, veertigdagentijd en paastijd. Zondag aan zondag ontvingen we een stuk evangelie als blijde boodschap, we hebben errond gevierd en gebeden. Misschien hebben we deze lezingen ook persoonlijk nog eens gelezen in het parochieblad? Misschien hebben we errond gedeeld met elkaar bij een of andere bijeenkomst?

Lees meer

Geschreven op 3 november 2021

‘De herfst blaast op den hoorn’

Categorie: default

Dit prachtige beeld voor het herfstseizoen kennen we vooral uit een, gedicht van Felix Timmermans. Het beeld is echter ouder. De herfst werd in vroegere tijden vaak voorgesteld als een mythologische figuur die met bolle wangen op een hoorn blaast en het signaal geeft dat de zomer voorbij is.

In onze dagen hebben wij die beelden niet nodig om te weten dat de zomer voorbij is. Wij hebben het dagelijkse weerbericht en de voorspellingen die ons om de oren blazen dat we niet al te veel meer moeten verwachten van zalig zomerweer. De natuur geeft zelf aan dat het liedje van de zomer dat we zo graag meezingen, weer voorbij is. We voelen het aan den lijve. Koude nachten en morgenden; in het beste geval nog een lauw zonnetje en vooral regen en wind. Er wordt wel degelijk geblazen tot de bladeren van de bomen zijn en neerliggen op de grond als gevallen getuigen dat ze ooit groen waren en schaduw boden hoog in de lucht.

Lees meer

Geschreven op 27 oktober 2021

De Heiligen ons voorgegaan

Categorie: default

‘De heiligen ons voorgegaan’

 

Een keer per jaar, met het hoogfeest van Allerheiligen, zingen we het mooie kerklied: ‘De heiligen ons voorgegaan’. Het sterkste aan dit lied is het refrein: ‘Geprezen zij zijn naam, Hij deed ons veilig gaan. Komt zingen wij tesaam met alle heiligen’. Na de derde strofe wordt de verleden tijd ‘deed’ vervangen door de tegenwoordige tijd ‘doet’. En daar is het ons om te doen, zowel de heiligen van lang geleden als die van nu. Wij gaan samen de weg door en met en in Jezus.

Lees meer

Geschreven op 20 oktober 2021

Maak dat ik zien kan

Categorie: default

 

Paus Franciscus heeft voor de komende jaren een zogenaamd ‘synodaal proces’ aangekondigd. In ieder bisdom worden acties ondernomen om dit proces vorm te geven. Waar gaat het om? De paus meent dat de tijd rijp is om aandachtig te luisteren naar alle mensen van goede wil, naar wat er leeft in de harten en levens van mensen aan geloof, hoop en liefde. In plaats van de bisschoppen samen te brengen rond een of ander thema en hen te beluisteren. Wil hij dat er wereldwijd eerst geluisterd wordt naar de mensen over wie het gaat. Uit dit luisteren moet dat een onderscheidingsproces tot stand komen waaruit moet blijken wat de mensen vandaag echt raakt. Een moedig initiatief dat hopelijk zal leiden tot het echt luisteren naar de tekenen van deze tijd, waaroe het Tweede Vaticaans Concilie zestig jaar geleden al opriep.

Zeker kan het evangelie van deze zondag ons helpen om te leren van Jezus hoe Hij ziet en luistert naar de mensen! Een blinde bedelaar zit langs de weg. Hij heeft een naam en een geschiedenis : het is Bartimeüs, de zoon van Timeüs. Hij geeft Jezus ook een naam: Jezus, Zoon van David’. Het is dus een ontmoeting van een bekende in de ogen van de mensen, maar ook een verlangen naar een ontmoeting in geloof. Bartimeüs smeekt om ‘medelijden’, niet om aalmoezen, niet om erkenning, maar om barmhartigheid en hij is aan het juiste adres bij Jezus.

Bartimeüs wil Jezus ontmioeten, maar ‘velen snauden hem toe te zwijgen’! Er staan mensen tussen de blinde en Jezus, tussen de bekende en de beminde. Toegesnauwd worden, staat niet ver af van ‘afgesnauwd’ worden. Dat willen we nog niet voor dieren, laat staan voor mensen en al zeker niet voor mensen in nood! Jezus doorziet dit alles en de ‘roeper’ wordt door Hem ‘geroepen’: ‘Roep hem eens hier’. Nu worden de stemmen milder. Jezus heeft hem geroepen. Het toesnwauwen, wordt het tedere: ‘Heb goede moed! Sta op, Hij roept u.’

Nu staat er niets meer in de weg om tot een echte ontmoeting te komen. Jezus heeft de blinde gezien en geroepen, nu komt de vraag: ‘Wat wilt gij at Ik voor u doe?’ en de ontmoeting, de roeping en de heling worden kompleet: ‘Maak dat ik zien kan!’. Jezus prijst de blinde om zijn geloof en in plaats van langs de kant te blijven bedelen, volgt deze Jezus en nogwel terstond.

Een echt roepingen verhaal, een synodaal proces van ‘samen op weg gaan’. Dat is wat Jezus wil en blijkbaar de blinde ook. Ze gaan verder, samen. En dat is dan weer geloof. Ligt de uitdaging vanuit dit evangelie voor ons niet in het zien en luisteren, zoals Jezus. Met veel liefde en geloof dat liefde en geloof wekt? Misschien herkennen we onszelf wel in de blinde die weggehouden wordt van Jezus omdat hij niet in het plaatje past, niet waardig genoeg is? Of horen wij bij de velen die hem toesnauwen?

Met paus Franciscus geloof ik dat er velen zijn in onze tijd die als Bartimeüs aan de kant van de weg zitten te wachten totdat Jezus voorbijkomt. Laten we ze zien en opwekken: ‘Heb goede moed! Sta op, Hij roept u.’ Doen we dat niet wat weinig? Het zet ons alvast op weg om samen te gaan, synodaal, Jezus en zijn evangelie tegemoet.

 

 

Geschreven op 13 oktober 2021

Dienaar zijn

Categorie: default

Een succesvol leven wordt veelal afgemeten aan wat we verzameld hebben aan geld en goed en wat afgelezen kan worden in hoe we wonen en leven. Het heeft steeds te maken met prestaties die op een of andere manier verzilverd worden zodat het ook getoond kan worden. Mensen die hun ‘succes’ kunnen tonen, krijgen ook altijd veel aandacht. Ze worden geprezen of verguisd, met sympathie omgeven of met afgunst, in ieder geval krijgen ze veel aandacht. Reeksen op de televisie waaruit moet blijken dat de ‘sky the limit is’ of waarin arm en rijk tegenover elkaar worden gezet, kennen veel kijkcijfers. Tijdschriften die een inkijk geven in het leven van de rijksten worden gul gelezen en bekeken. Op straat ziet men de rijke na om zijn mooie kledij, zijn sjieke wagen, zijn opgemerkte verschijning terwijl over de anderen ‘over’ gekeken wordt. Die fascinatie zit er bij de mens ingebakken.

Lees meer

Geschreven op 6 oktober 2021

Verkoop alles wat ge bezit

Categorie: default

Oktober is niet alleen de rozenkransmaand omdat we dit feest van Maria vieren op 7 oktober, het is ook missiemaand. De maand waarin we ons laten uitdagen om onze missie, onze zending op te nemen. Traditiegetrouw kijken we dan naar de missionarissen. Zoals zo vaak, kijken we naar anderen als het eigenlijk een opdracht voor onszelf is! Als de Heer ons oproept om te bidden, kijken we naar de bidders; als Hij ons vraagt om voor de armen te zorgen, kijken we naar Welzijnszorg en Broederlijk Delen en naar de voedselbanken; als Hij ons vraagt om voor de zieken te zorgen, kijken we naar de ziekenzorgers; als Hij ons vraagt om zijn evangelie te verkondigen overal ter wereld, kijken we naar de missionarissen…

We kijken naar anderen, soms om onszelf buiten schot te houden; we kijken naar anderen om hen te steunen in de zending die zij opnemen en zo engageren wij ons toch nog.

Naar de missionarissen kijken, daar zijn we goed in. We hadden er een overvloed van. Uit ons kleine landje vertrokken velen naar de zogenaamde missies om het evangelie te verkondigen, mensen te laten delen in de rijkdom van het evangelie, Gods Rijk te tonen in woord en in daad. Heerlijke mensen die het woord van God hoorden en zich ervoor in beweging zetten! Iedere gemeenschap had wel één of meerdere missionarissen op wie ze fier konden zijn en die mochten rekenen op gulle steun en gebed. De missionarissen zijn echter schaars geworden, de noden ter plaatse anders. Ons beeld van de missie is geëvolueerd. Toch was het sterk om op de missie in landen ver weg, in samenlevingen zo anders dan de onze, om het ‘vreemde’ een bekend gezicht te kunnen geven door de missionaris ‘van bij ons’.

Lees meer

Geschreven op 22 september 2021

Rozenkransmaand

Categorie: default

 

Oktober is rozenkransmaand omdat we dan het feest van Onze Lieve Vrouw van de Rozenkrans vieren. Voor velen is dit gebed een vaste grond get hele jaar door en gelukkig maar. In het overwegen van de blijde, de droevige, de glorierijke en de lichtmysteries, komt het evangelie aan bod met het leven, lijden en sterven en verrijzen van Jezus voor ons. We kunnen ook ons eigen leven met en voor elkaar in deze mysteries zien en ons lief en leed verbinden aan het verlossingswerk van Jezus. Zoals in het evangelie, is Maria ook nabij bij ons leven, ons wel en ons wee. We bidden tot haar en zij bidt met en voor ons mee. Zo wordt ons gebed ook het hare en komt het bij haar Zoon terecht waar het gehoord en verhoord kan worden.

Lees meer

Geschreven op 15 september 2021

Herstarten

Categorie: default

Na anderhalf jaar leven met strikte corona-beperkingen, komt het samenleven in verenigingen en parochies stilaan terug op gang. We mochten al wel een tijdje vieren, maar het was toch beperkt. Vanaf september kan er weer meer, zij het nog met voorzichtigheid en mondmaskers. Je voelt wel de zin om het ‘gewone’ leven terug aan te pakken, maar tegelijk ook de angst omdat we nog niet echt gerust kunnen zijn over het impact van het gevreesde virus.

Naast die voorzichtigheid, stellen we ook vast dat we niet zomaar de draad kunnen opnemen waar we hem in maart 2020 hebben moeten laten vallen. Er is veel gebeurd. In alle families, in alle gemeenschappen. Mensen zijn gestorven, sommigen aan corona. Mensen hebben afscheid moet nemen in heel beperkende omstandigheden… Mensen zijn ouder geworden, vrijwilligers haken af andere blijven thuis…

Het enthousiasme bij wie aan de kar trekken wordt beproefd door afwezigheid en soms zelfs onverschilligheid van anderen. We hebben geduld nodig en dat vraagt veel liefde. Ons verlangen naar opnieuw meer gemeenschapsleven is een uitdrukking van die liefde. Wat niet met liefde wordt opgebouwd, hoeft ook niet persé heropgebouwd te worden. We verliezen er niet alleen energie aan, het resultaat zal ons ook niet kunnen bekoren.

Christenen staan bovendien voor een heel eigen uitdaging waar corona niet de grote spelbreker moet zijn! Het evangelie daagt ons uit om de blik te richten op het Rijk Gods door het hier en nu al te beleven. Dat vraagt nog meer liefde om wat nog niet is, toch te laten zijn. Het gaat dus niet om ‘oude’ draden terug op te pikken, maar om steeds nieuwe draden te weven tot een ‘patchwork’ waarin alle draden liefdevol verbinden en samen het Rijk Gods tonen. Dat ontgoocheld nooit en motiveert altijd.

Ik wens alle leden van de verenigingen, alle parochianen veel liefde, geloof en hoop om mee te weven aan dat evangelische patchwork.

 

Geschreven op 11 september 2021

Werken in de basiliek

Categorie: default

 

Beste bedevaarder, bezoeker,

 

In de basiliek is een kleur- en materiaaltechnisch onderzoek bezig door de firma Fenikx.

In de week van 13 tot 17 september werken zij in het centrale gedeelte van de basiliek waardoor dit niet toegankelijk is.

 

van 13 tot 17 september:

8u.: Eucharistieviering in de Mariahal

11.: Eucharistiviering in de Mariahal

15.: Eucharistieviering in de Mariahal

 

De basiliek blijft open en de zijkapellen zijn toegankelijk voor gebed

 

 

U bent welkom om te bidden bij Onze-Lieve-Vrouw.

Wil ons verontschuldigen voor deze tijdelijke hinder.

 

Luc Van Hilst, pastoor