En nu verder!

20 april 2022

Categorie: default - Reageer

 

En nu verder!

De Goede Week en Pasen zijn ingrijpend in het leven van een christen. Het hoogtepunt van Jezus’ zending, is tevens ons hoogtepunt. Immers, wij vieren wat wij geloven om het ook te zijn in ons concrete leven. Jezus’ gave op het kruis is het puurste geschenk dat God ons kan geven. Zijn eigen Zoon! De verrijzenis van de Heer is ook een puur geschenk van de Vader aan de Zoon en door Jezus ook aan ieder die in Hem gelooft. “Wie in Mij gelooft, heeft eeuwig leven”, zegt Hij. Pure gave zal ook de gave van de heilige Geest zijn, straks met Pinksteren. Dit alles ontvangen wij zonder enige verdienste van onzentwege. Het enige dat van ons gevraagd wordt, is te geloven in deze geschenken die ons door Jezus werden beloofd en geschonken.

Van die genade leven, maakt ons open en vrij om op onze beurt te delen. Ons geloof is immers niet bedoeld om opgesloten te worden in de boven- of de binnenkamer! De leerlingen doen er een hele tijd over om uit te breken en in de kracht van de Geest te leven vanuit de genade die zij hebben ontvangen. Heel de paastijd door horen wij hoe Jezus hen bij de hand neemt en toont dat Hij verrezen is. Het dringt maar traag door bij de leerlingen van toen. Het is nu niet anders! Ook voor ons is het moeizaam om voluit te gaan voor het geloof. En inderdaad, ook wij krijgen de tijd en de hulp van de Heer om te leven vanuit de nieuwe werkelijkheid dat de verrezen Heer met ons is.

In de viering van de liturgie, in de verkondiging van de Blijde Boodschap, in het leven dat gedeeld wordt en gegeven, vinden wij het voedsel om te groeien in geloof. We zijn geen toeschouwers, toeristen die van op afstand kijken naar wat met Jezus gebeurde. Neen, wij zijn betrokken bij wat het evangelie verhaalt, zo sterk zelfs dat wij het nu ervaren om er nu en eeuwig van te leven.

We gaan dus verder, telkens weer rijker aan geloof. We blijven niet staan trappelen, we gaan niet achteruit, maar vooruit. De heilige Geest stuwt ons, het evangelie laat ons geen rust, de Heer trekt met ons mee en we gaan samen verder op de weg van geloof, hoop en liefde.

Wat betekent die vooruitgang in geloof in mijn eigen leven? Het betekent allereerst dat ik een paasmens ben die leeft vanuit de liefde die Christus ons heeft getoond en dat die liefde sterker is dan mijn fouten en mijn dood. Dat betekent dat als ik val, ik weer mag opstaan en dat het Jezus zelf is die mij de hand reikt om verder te gaan. Het betekent dat als ik lijden en dood ervaar in eigen leven of in dat van geliefden, ik dit heel sterk ervaar, ‘aan den lijve voel’, maar dat het niet het laatste en voornaamste woord heeft over wie ik ben en wie de ander is. Ook in mijn lijden en in de dood weet ik Jezus de verrezen Heer nabij en voel ik hoe Hij mij de hand reikt om op te staan, letterlijk: te verrijzen, en eeuwig te leven. Dat klinkt misschien gemakkelijk, maar dat is het niet! Wie echt lijden kent bij zichzelf en bij anderen; wie de dood ervaart bij zichzelf en bij anderen, die weet hoe moeizaam het is om zich daardoor niet te laten meeslepen. Hoe moeizaam ook, geduldig en vasthoudend is Jezus juist dan zo nabij.

Hetzelfde geldt voor wie de werken van barmhartigheid beoefent. Helemaal niet evident, zeker niet om het vol te houden, soms tegen alle hoop in, maar ook dan en precies dan, zijn we dichtbij Jezus; Dichter dan we kunnen vermoeden is Hij dan bij ons, zo dicht dat wij op Hem gelijken.

 

 

Reageer

velden gemarkeerd met een sterretje zijn verplicht.

wordt niet getoond