Gelukkige gezinnen maken een gelukkige kerk

24 september 2014

Volgende maand worden in Rome bisschoppen en gelovigen van over de hele wereld verwacht voor de synode over het gezin. Het is een speciale synode omdat ze uit twee delen zal bestaan. Dit jaar en volgend jaar. Paus Franciscus geeft hiermee te kennen hoeveel belang hij hecht aan de christelijke gezinnen en terecht! Het gezin is niet alleen de hoeksteen van onze samenleving, het is ook de eerste huiskerk. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de kerk nadenkt hoe het met de gezinnen gaat. Maar er is nog een reden waarom deze grote synode wordt gehouden. De gezinnen hebben in de maatschappij een hele verandering ondergaan. Het volstaat om in de eigen familie te kijken om te zien dat er verschillende gezinsvormen zijn. Nieuw samengestelde gezinnen, samenwonenden, eenoudergezinnen, ouders van hetzelfde geslacht… en het klassieke gezin dat het zwaar te verduren krijgt onder de toenemende druk die op ouders en kinderen weegt.

Mgr. Johan Bonny, bisschop van Antwerpen, heeft een hele lange brief naar paus Franciscus gezonden waarin hij zijn pastorale bekommernis uit. Het is een warme brief die blijk geeft van een grondige kennis en betrokkenheid van de realiteit waarin wij leven. Dat was ook de bedoeling van de paus. Hij organiseerde de voorbije maanden een hele brede bevraging bij de gelovigen (en dus niet alleen bij de bisschoppen) naar de pijnpunten waarmee zij te maken hebben. Die aandacht is goed en terecht want wij willen als kerk dicht bij de mensen staan, dicht bij hun lief en leed om in het spoor van Christus hoop te brengen en de Blijde Boodschap te laten klinken. We horen ook negatieve reacties op de bekommernis die Mgr. Bonny in zijn brief uit. Moet de kerk haar leer dan veranderen? Moet de kerk zich dan aanpassen aan alles wat er nu leeft? Niet perse, maar de kerk heeft wel de verantwoordelijkheid om de relevantie van de Blijde Boodschap in elke tijd, en dus ook in de onze, duidelijk te maken. Wil de kerkelijke leer krachtig zijn, zal ze wegen moeten zoeken en vinden om de mensen te kunnen aanspreken. Nu wordt al te vaak het kind met het badwater weggegooid door de kerkelijke leer inzake huwelijksmoraal als achterhaald te bestempelen. Wat ben je ook met een krachtige boodschap als ze niet eens meer wordt gehoord? De paus heeft begrepen dat wij opnieuw aansluiting moeten vinden bij de mensen van deze tijd. Wil de kerk in haar boodschap gehoord worden, zal ze eerst moeten luisteren en de taal ontdekken om de mensen opnieuw aan te spreken. Het gaat hier niet over gelijk halen, maar over de waarheid van het evangelie. De kerk zelf dient zich steeds weer te bekeren tot die waarheid en dus ook intenser te luisteren naar haar Heer. Luisteren in stereo dus: naar Christus en naar de mensen. Enkel zo kan de Blijde Boodschap weer als muziek in de oren klinken.

De paus en de bisschoppen roepen ons op om te bidden opdat deze synode vruchtbaar zou zijn in het luisteren en in het spreken. Het gaat over de gezinnen en dus over iets wat ons allen raakt. De gezinnen in hun schoonheid en in hun kwetsbaarheid. Als wij de gezinnen gelukkiger kunnen laten worden, wordt de kerk dat ook.

Reacties

Door luc verreycken 18/09/21 (6 jaren geleden)

luc verreycken

re: Gelukkige gezinnen maken een gelukkige kerk

De katholieke geloofsleer is onveranderlijk en bestendig. geen punt en komma kan er aan gewijzigd worden. Barmhartigheid en clementie kan wel! bv in het sacrament van boete en verzoening. De prefect van de geloofsleer kardinaal Gerhard Muller heeft het bij het rechte eind dat alleen een katholiek huwelijk genade is. en dit kan nooit verbroken worden.

Door Hermans 18/09/21 (6 jaren geleden)

Hermans

re: Gelukkige gezinnen maken een gelukkige kerk

Wat Bisschop Bonny schrijft is gevaarlijk en versterkt de verwarring binnen de katholieke Kerk.
Wat leeft er in het westen, bijzonder ook in ons landje? Alle aangehaalde afwijkingen werden en worden aangeleerd en verkondigd. Door wie? De KU-Leuven is en was de grote voortrekker. Ons 'katholiek' onderwijs heeft de afwijkende leer mee verspreid. Onze verenigingen speelden heel graag mee. De media versterkten dit alles met genoegen.
Een van de gevolgen zijn de 30 000 echtscheidingen per jaar. Ze veroorzaken leed en verdriet bij de partners, bij de kinderen, bij de familie. Er mag niet over gesproken worden, hoe massaal het ook is.
Hoe is het hier gesteld met de zo hoog geprezen liefde?
Is men ziende blind en wil men dat alles nu als normaal laten erkennen?

Door Francisca 18/09/21 (6 jaren geleden)

Francisca

re: Gelukkige gezinnen maken een gelukkige kerk

Waar het in de wereld om draait is liefde. Ieder van ons heeft liefde nodig om te kunnen groeien, ontwikkelen in positieve zin. Het is onzin om de kerk de oorzaak te laten zijn van zoveel echtscheidingen en ellende. Dat doen we onszelf allemaal aan. Deze ontstaan uit onvrede, egoïsme, materialisme, niet (meer)met elkaar kunnen communiceren, en zo voorts.Het is de wil of de onwil die ervoor zorgt dat mensen uit elkaar gedreven worden. Het lijkt de omgekeerde wereld. Het bed wordt eerder met elkaar gedeeld, dan dat gedachten en persoonlijke ontwikkelingen met elkaar besproken worden. Een huwelijk of samen wonen doe je met elkaar! Je moet leren geven en nemen. Als daar een disbalans in komt dan moet je met elkaar aan tafel. Eerlijkheid en openheid zijn daarbij bittere noodzaak. En daar ontbreekt het nogal eens aan. We zijn allemaal druk met onszelf bezig, dan ga je die ander steeds minder goed zien, komt er steeds minder ruimte voor die ander.
Jezus laat zien wat liefde voor de medemens betekent, Daar mag wel meer en beter over gesproken en nagedacht worden.
Het is goed dat paus Franciscus dicht bij de mensen wil staan en zijn. Hij laat de bereidheid zien dat het anders moet. Het is daarom goed om bij de mensen de signalen op te pikken en er in Gods geest over te praten. Het is goed dat hij dat wil vertalen in de belevingswereld anno 2014. Maar wel vanuit de liefde voor de medemens. Zoals Jezus dat heeft laten zien, zoals het bedoeld is.
In deze tijd waarin alles moet lijken te kunnen, waar normen en waarden een punt van discussie zijn, waar mee gespot wordt. de persoon 'ik' staat voorop, we isoleren onszelf in de computer, mobiel, ipad en noem maar op. Waar materialisme de boventoon voert en waar we het met zijn allen zo druk mee hebben, waardoor de liefde steeds meer op de achtergrond lijkt te komen. We vinden het niet prettig als we hier op worden aangesproken.Maar het is wel nodig, alleen zien we dat steeds slechter.
De gemeenschap, dat zijn we met allen!
En we willen allemaal met respect en eerbied behandelt worden. Dat is waar het om draait.Dat is wat Jezus ons heeft laten zien.
Hij is tot aan het kruis gegaan. Die zweeg, toen hij onschuldig werd veroordeeld. Omdat hij de zwakheid van de mensen ziet. Als je beseft wat het betekent heeft waarom hij aan het kruis voor de mensen is gestorven, kun je alleen maar nederig en dankbaar zijn. Die liefde van Jezus voor de mens, die onvoorwaardelijke liefde, vul daar je hart mee. En leef je leven met alle ups en downs, met Hem in je hart. Dan zal de wereld er heel anders uit gaan zien.
Weet je, in de bijbel staat een mooie uitspraak over wat het daglicht wel of niet kan dragen, over onze eigen wil die we hebben en hoe we daar mee om kunnen gaan. Over keuzes die we maken. Een heel boeiend boek, wat je niet zomaar even leest. Een aanrader!
Je zult zien dat het boek ruim 2000 jaar later nog steeds reuze actueel is.

Reageer

velden gemarkeerd met een sterretje zijn verplicht.

wordt niet getoond