Veerkracht : het geknakte riet niet breken

2 juni 2021

Categorie: default - Reageer

 

Het geknakte riet niet breken

Een rietstengel staat symbool voor veerkracht, voor flexibiliteit en weerbaarheid. Hoe hevig ook de wind, het riet buigt maar breekt niet. Vandaag gebruikt men daarvoor ook een term uit de metaalindustrie, men spreekt dan van resilience, die de beweeglijkheid van het staal uitdrukt. Men moet misschien ook staalhard zijn in bepaalde situaties om niet ten onder te gaan. In opvoedingskringen beweert men dat kinderen en jongeren weerbaar moeten worden, ze moeten gevormd worden voor het leven. In de sportwereld spreekt men van training, in een examenperiode mogen studenten zich niet te veel laten verstrooien, ze moeten vol houden, vooral bij tegenslag mogen ze de moed niet verliezen. In het dagelijks leven verwachten we dat de mensen veel kunnen verduren, dat ze de bal terug kunnen kaatsen wanneer nodig. In een huwelijksrelatie kan het moed vragen om de ander als gelijke partner te beschouwen en spanningen te overstijgen. Men zegt van een man dat verwacht wordt dat hij zijn tranen bedwingt en van een vrouw dat ze haar mannetje moet staan. Vaak zal het er op aan komen voldoende geduld op te brengen, en vergeving te schenken om nieuwe kansen te openen.
In tijden van crisis is het bijzonder belangrijk dat we niet verrast worden door onverwachte situaties waarmee we geconfronteerd worden. Op zulke momenten is het belangrijk dat we niet eenzaam en alleen dienen te vechten. Vriendschap en broeder/zusterlijke verhoudingen betekenen enorm veel in dagen van stress en conflict. Christenen bidden dan voor elkaar, omdat ze weten dat ze het alleen niet zouden aankunnen. Getuigen uit een concentratiekamp zeggen dat “wie niets heeft om voor te leven vlugger sterft, terwijl wie zich verbonden weet overleeft”. Te weten dat iemand op u wacht, dat iemand voor u bidt, te vertrouwen op een God van verbondenheid geeft levenskracht.

In de Schrift vinden we weerbare mensen. De profeet Jesaja verwijst naar de Messias als diegene die “het geknakte riet niet zal breken, die de kwijnende vlam niet zal doven, die recht zal doen aan wie onrecht is aangedaan” (Jes 42, 3). Elias had een enorme veerkracht om telkens weer de kop op te steken wanneer hij belaagd werd door tegenstanders en tenslotte als enige profeet overbleef (1 Kon. 18, 22).
In een recent boek vraagt paus Franciscus zich af hoe we de covid crisis zullen kunnen te boven komen. Hij verwijst daarin naar de veerkracht van vrouwen. “In deze crisis zijn de vrouwen terzelfder tijd de meest getroffenen en hebben ze de grootste veerkracht. Meestal werken ze in de sectoren die het meest getroffen zijn door de pandemie – ongeveer 70% van diegenen die wereldwijd in de zorgsector werken zijn vrouwen. De landen met vrouwen als presidenten of eerste ministers hebben in het algemeen beter en vlugger gereageerd dan de anderen door vlugge beslissingen te nemen en die met empathie te communiceren… Ik denk aan de sterkte van de vrouwen in het evangelie na de dood van Jezus. Ze lieten zich niet verlammen door de tragedie, ze vluchtten niet” (Let us dream, p. 62).

Elk jaar opnieuw in de maand juni denken we aan de studenten die uithoudingsvermogen nodig hebben bij hun voorbereiding op de examens, en weerbaarheid bij de proclamatie. Meest van al is veerkracht nodig voor diegenen die jammer genoeg vernemen niet geslaagd te zijn, omdat dan de moed nodig is om verder te gaan en te onderscheiden wat best zal zijn voor de toekomst. In moeilijke situaties, die wel in elk mensenleven voorkomen, is weerbaarheid en veerkracht van uitzonderlijk belang. Conflicten kunnen onverwacht opduiken.
Paus Franciscus suggereert dat we in crisissituaties een bemiddelaar zoeken, iemand die in overleg samen de weg kan bereiden: “De taak van de bemiddelaar is die van het conflict te “verdragen” en door een onderscheiding verder te kijken dan de oppervlakkige redenen van de onenigheid, en diegenen die erbij betrokken zijn te openen voor de mogelijkheid van een nieuwe synthese, die geen van beide standpunten ontkent, maar in een nieuw perspectief datgene bewaart wat nuttig is en waardevol voor beide partijen” (p. 80).

Ik eindig met een eenvoudige wens, voor iedereen, dat we voldoende veerkracht mogen bezitten om als gelovigen de confrontatie aan te gaan met de geseculariseerde samenleving en te getuigen van de aanwezigheid van de verrezen Heer tussen de mensen.

+ Luc Van Looy

 

 

Reageer

velden gemarkeerd met een sterretje zijn verplicht.

wordt niet getoond