Veertig dagen beperking

23 februari 2022

Categorie: default - Reageer

 

Veertig dagen beperking

We kunnen het woord onderhand niet meer horen ‘beperking’. We leven er al twee jaar mee deze maand ten gevolge van de coronapandemie. ‘Beperking’ klinkt negatief omdat we het ervaren als een inbreuk op onze vrijheid. De moeite wordt niet eens gedaan om na te denken of een aantal beperkingen die ons worden opgelegd ook werkelijk als zodanig ervaren worden. Misschien zijn er wel positieve gevolgen van beperkingen? In ieder geval is duidelijk dat, of ze nu wel of niet ingrijpend zijn in ons concrete leven, mensen niet graag leven met beperkingen.

Christenen leggen zichzelf vrijwillig beperkingen op, precies om hun vrijheid als kinderen van God te ontdekken, ruimte te geven en intenser te maken. Die beperkingen klinken door in de Tien Geboden bijvoorbeeld, maar ook in de christelijke ethiek die ons leven richt en begeleidt.

De Veertigdagentijd is de tijd bij uitstek om onze vrijheid als kinderen van God te (her)ontdekken. We doen dit juist door ons beperkingen op te leggen! Een schijnbare tegenstelling, maar dat is het allerminst. De vrijheid die wij als gedoopten ontvangen, wordt gekenmerkt door de liefde die God voor ons heeft en die Christus toont “tot het uiterste toe” op het kruis. Die liefde is onontbeerlijk om werkelijk ‘vrij’ te kunnen zijn.

We leggen ons beperkingen op in de Veertigdagentijd om die liefdesboodschap en die liefdesgave meer helder te kunnen ontvangen en ervaren. We beperken de vele stoorzenders die anders voluit onze aandacht krijgen om ons helemaal te kunnen afstemmen op de golflengte van het evangelie. Een beperking dus die meer ruimte schept voor wat ons echt vrij maakt.

We leggen onszelf nog andere beperkingen op om meer ruimte te scheppen voor de heerlijke vrijheid waartoe wij geroepen zijn. We leggen ons egoïsme, onze aandacht voor onszelf beperkingen op om meer aandacht te krijgen en te geven aan onze broeders en zusters. Wie het ‘nemen’ beperkt, schept ruimte voor het ‘ontvangen’ en het ‘geven’. Ik wil de aandacht voor mezelf en of ik wel voldoende aan mijn trekken kom op vlak van consumptie, plezier, kansen… beperken om meer ruimte te scheppen voor anderen veraf en dichtbij die zich aan mij openbaren als veelgeliefde broeders en zusters. Opnieuw een beperking die ruimte schept die bovendien de vrijheid bevordert om als een veelgeliefde broeder of zuster te leven.

Beperkingen dus om bemind te worden en te beminnen en nog wel grenzeloos als Jezus. Zijn kruis dat menselijkerwijze gesproken het toppunt van onvrijheid is letterlijk en figuurlijk, wordt door zijn liefde juist bron van de grootste vrijheid die wij kunnen ontvangen! Immers de ban van zonde en dood wordt verbroken op het kruis, hier wordt de hele mensheid bevrijd van de gevolgen van zijn menselijke conditie: dat hij kwetsbaar, beperkt en eindig is. Hier wordt zelfs de dood teniet gedaan en de poort van het eeuwig leven geopend! Over vrijheid gesproken.

Op dit Pasen van de Heer en van ieder van ons bereiden wij ons voor gedurende de Veertigdagentijd. De liturgie kan er niet over zwijgen, maar om die boodschap te horen, te zien en te ervaren, leggen wij ons beperkingen op! Een voorbeeld voor de mensheid in het ontdekken dat beperkingen niet noodzakelijk negatief zijn, niet persé een inbreuk op onze vrijheid zijn, maar ze juist kunnen openbaren en aanbieden in een mate die onbeperkt is.

Zalige Veertigdagentijd!

 

 

Reageer

velden gemarkeerd met een sterretje zijn verplicht.

wordt niet getoond