Vierde zondag Veertigdagen : Het oude is voorbij

6 maart 2013

De lezingen van de vierde zondag in de Veertigdagen brengen ons binnen in het barmhartige hart van de Vader. Zoals het volk Gods in de woestijn, zoals de verloren en teruggevonden zoon, mogen ook wij schuilen in Gods grote hart. Dat hart heeft Jezus getoond, iedere keer als Hij iemand zonden vergeeft. Jezus toont ons ook hoe ver de barmhartigheid van God reikt: ze is onbegrensd! Alle overschot van gelijk van de oudste zoon ten spijt, is het de vreugde om de teruggevonden zoon die de bovenhand haalt. Bovendien houdt het daar niet mee op. Er begint iets nieuws in de verhouding tussen vader en zoon, tussen de barmhartige en de berouwvolle zondaar. Een nieuw begin dat het oude uitveegt. Het is voorbij, de zonde, het onrecht, het verdriet, de wanhoop. In plaats daarvan wordt er feest gevierd en wat voor één om het nieuwe alle kansen te geven zonder de schaduw van het oude erover te laten vallen.

In de tweede lezing wijst de apostel Paulus erop dat wij in Christus een nieuwe schepping zijn binnengegaan: ‘Het oude is voorbij, het nieuwe is al gekomen. En dit alles komt van God.’ Deze genadetijd van Veertig dagen roept ons op om zoals de verloren zoon met hangende pootjes terug naar de Vader te gaan, maar nog meer om het hart van de Vader binnen te gaan en er nieuw leven te ontvangen. Laten wij ons daaraan overgeven en op onze beurt anderen dat nieuwe begin gunnen, van ganser harte.

Reageer

velden gemarkeerd met een sterretje zijn verplicht.

wordt niet getoond