Wat na Covid-19?

5 mei 2021

Categorie: default - Reageer

 

Wat na Covid-19?

Niemand weet wanneer de crisis zal voorbij zijn, maar dat belet niet dat er ernstig over nagedacht wordt hoe het zal zijn, en vooral wat we zullen geleerd hebben voor ons dagelijks leven dank zij deze crisis. In een gesprek met een Britse journalist, Austen Ivereigh, denkt paus Franciscus na over de weg die we zullen moeten volgen na covid-19. Dat gesprek staat opgetekend in een nieuw boek van de paus: Let us dream. Dit boek is geboren gedurende de eerste lockdown, op het moment dat de paus verscheen op het Sint-Pietersplein in Rome als een piloot in de storm op 27 maart 2020, om de mensheid te leiden in een van haar donkerste nachten. Uit die beklijvende Urbi et Orbi groeide een gesprek dat werd uitgegeven in het engels en vertaald in verschillende talen. De paus maakt duidelijk dat de mensheid op een keerpunt gekomen is, op een kritiek punt in de geschiedenis.
Hij vraagt zich af, zoals velen van ons, hoe we uit de crisis zullen komen. Hij ziet twee mogelijkheden: ofwel komen we hier gelouterd uit en sterker, ofwel laten we ons hopeloos en moedeloos afglijden. De overgang van pandemie tot een nieuw normaal is een uitdagend moment waar hindernissen maar ook mogelijkheden in zitten. Van op dit drempelmoment spreekt hij tot de hele wereld. Hij vindt dat deze situatie een proces van hervorming op gang moet trekken, een proces van bekering, vooral op het gebied van de economie, de productie- en consumptiedrang, de eerbied voor de natuur en de verhouding tussen de mensen, plaatselijk en internationaal. Hij toont zich in dit boek de geestelijke leider van de mensheid die de weg verlicht en de boorden van de afgronden aanwijst. Tenslotte biedt hij ons twee manieren aan om uit de impasse te komen.

Op de vraag wat moeten we doen antwoordt Franciscus als volgt:
“Er komen twee woorden op in mijn gedachten, zegt hij: loskomen en jezelf overstijgen.
De opdracht bestaat erin van deuren en vensters te openen, en zo boven de fenomenen van de crisis uit te stijgen. Een ruime blik op de wereld zal ons helpen. We moeten de bekoring vermijden van in rondjes te draaien rond onszelf. Een crisis verplicht ons te bewegen, maar hoe doen we dat? Gedurende de lockdown hebben velen van ons hun appartement of gebouw verlaten om inkopen te doen, of we hebben een wandeling gemaakt om uit het isolement te komen en de benen te strekken. Maar daarna gingen we gewoon terug binnen naar dezelfde plaats, zoals een toerist die naar zee gaat of naar de bergen voor een week rust. Daarna keert hij terug en doet zoals van te voren. Hij heeft zich verplaatst, zeker, om daarna terug te keren naar het vertrekpunt.

Als contrast daarmee bevalt mij het beeld van de pelgrim, diegene die op weg gaat en zichzelf overstijgt. Hij trekt weg uit zichzelf, laat alles achter, opent zich voor een nieuwe horizon, voor nieuwe mensen, onbekenden wellicht, en wanneer hij terug thuis komt is hij niet meer dezelfde, en ook zijn huis zal niet meer hetzelfde zijn. Dit is een tijd om te pelgrimeren, boven uzelf uit te stijgen en nieuwe wegen te zoeken.

Vaak heb ik de indruk dat we als samenleving in een labyrint verzeild geraakt zijn.
Een Labyrint is een fysische ruimte waarin we zonder einde rondlopen zonder te weten waarheen; we kunnen ons allemaal zulke ruimte inbeelden. Dit is een nachtmerrie, omdat we geen uitweg vinden. Uit een labyrint komt ge alleen naar buiten op twee manieren: langs boven, door los te laten en uzelf te overstijgen, of ook door u te laten leiden zoals in het sprookje, door de draad van Arianne. Het zijn enkel de anderen rondom ons, zoals Arianne, die ons kunnen helpen de uitweg te vinden. Het ergste dat ons kan overkomen is dat we blijven in de spiegel kijken, dan worden we duizelig door voortdurend rond te draaien en we zullen nooit uit het labyrint geraken. Om buiten te geraken is het nodig de cultuur van de “selfie” te verlaten en naar de anderen te gaan: hun ogen bekijken, de gezichten, de handen en de noden van diegenen die rondom ons leven. Zo zullen we ook onze eigen gezichten ontdekken, onze handen en de mogelijkheden die zich aanbieden.
Wanneer ge de draad voelt waarmee mensen u willen naar de uitweg brengen, laat u dan leiden, luister dan goed en open jezelf… laat maar los… overstijg uw eigen belangen en verwachtingen.
En dan, eenmaal buiten, of langs boven of geleid door de draad van Arianne, doe dan iets, bied uw dienst aan om andere naar buiten te leiden”.

+ Luc Van Looy

 

 

Reageer

velden gemarkeerd met een sterretje zijn verplicht.

wordt niet getoond