De bron van onze zending is Jezus zelf. Herhaaldelijk roept Hij in het evangelie de leerlingen op om zijn werk verder te zetten, Hij schenkt hun hiertoe de heilige Geest. ‘Gaat en verkondigt de blijde boodschap’, ‘Zegt hen: het Rijk Gods is u nabij’, ‘Jezus zond de tweeënzeventig naar alle plaatsen waarheen Hij zelf van plan was te gaan’… De apostelen hebben dit na de gave van de Geest ter harte genomen en ook in de tijd na de apostelen zien wij hoe de kerkvaders voortdurend de nadruk leggen op het belang van deze zending om het werk van Jezus verder te zetten.

De inhoud van onze zending is ook Jezus zelf. Hij vertrouwt zijn evangelie aan ons toe en daarbij de heilige Geest opdat wij zouden spreken met de woorden die Hij sprak, opdat wij zouden handelen zoals Hij handelde. Het gaat niet om onze boodschap, onze woorden, onze daden, maar om de verderzetting van het heilswerk waarin God toont wie Hij is en ons laat ervaren wie wij mogen zijn: zijn veelgeliefde kinderen.

De verleiding is groot – en in het oude verbond tot ergernis van God – om deze heilige zending aan te passen aan wat wij kunnen, willen, wensen, mogelijk achten… De kracht van Gods heil vloeit er dan uit en wat overblijft is in het beste geval goedbedoelde vriendelijkheid en vaker misbruik onder welke vorm dan ook. Heel het oude verbond door schreeuwt God het uit: ‘Ik wil gerechtigheid, geen offers!’, ‘Ik walg van uw offers, ze stinken…’, ‘Je buit de armen en noodlijdenden uit voor uw eigen gewin, maar mijn woorden zijn ver van u…’ en we kunnen nog een hele tijd doorgaan.

Ten einde raad, zendt God zijn eigen Zoon om ons te tonen wie Hij is en wat Hij van ons verwacht. Leven vanuit zijn Zoon, leven als christen (zoals Christus), vervuld van de heilige Geest, mogen wij onze zending opnemen. Doen we dat? Willen, wij dat? Zo vaak merken we op of wordt ons pijnlijk duidelijk gemaakt dat wij geen haar beter zijn dan het oude Godsvolk. Dat ook wij het evangelie aanlengen tot een krachteloze boodschap die we bovendien onderschikken aan onze eigen behoeften en verlangens en waaruit de wil van God helemaal niet meer doorklinkt.

Missionaris zijn, wil zeggen dat wij een meer missionaire kerk willen vormen. De nieuwe familie in Christus die leeft en leven geeft vanuit de heilige Geest, die moedig als Christus tegen de stroom ingaat om het Rijk Gods geloofwaardig te verkondigen, te beleven en te vieren. Hierzonder wordt onze dienstbaarheid goedkoop en vrijblijvend; ons vieren, vroom maar leeg theater; onze verkondiging leeg en plat. Laten, wij Christus ernstig nemen door onze zending ernstig op te nemen met grote dankbaarheid voor de schat van het geloof die ons werd toevertrouwd om ervan te delen, de genade te vermenigvuldigen, honderdvoudig.

TV mis

Om zondag 22 oktober, missiezondag, zal de directeur van Missio België, priester Theogène Havugimana voorgaan in de viering van 10 uur in de Mariahal. Deze viering wordt verzorgd door Missio zelf en heel wat missionarissen worden ervoor uitgenodigd. Eén zendt deze viering rechtstreeks uit. In de basiliek zijn er vieringen om 7.30 u, 8.30 u, 10 u (hoogmis), 11 u en 16 u.

Missiefeest

Op missiezondag, 22 oktober wordt het jaarlijks missiefeest ten voordele van het werk van zuster Marleen Renders in Guatemala gehouden in het onthaalcentrum ‘Huis van Maria’. U vindt elders in deze editie van het parochieblad meer info hierover. Wij danken de familie van zusters Marleen en de vele vrijwilligers van onze parochie voor alle inzet hiervoor.

Kaarskensprocessie

Zondag 5 november is het Kaarskensprocessie. Mgr. Luc Terlinden, onze nieuwe aartsbisschop zal voorgaan in de eucharistieviering om 10 uur. Daarna is er een receptie in het onthaalcentrum waarop – wie dit wenst – met hem kennis kan maken. Om 15 uur is er lof met aansluitende de processie en met de vespers in de basiliek als afsluiting.