live beeld: klik op foto

De pastoor blogt

E.H. Luc Van Hilst

Pastoor van Scherpenheuvel


Praktisch 

Inschrijven Bedevaarten

Misintentie aanvragen

Doopsel

Catechese

Huwelijk

Zaal reserveren

Overnachtingen boeken

 

 

16 augustus 2018

Vakantietip!

De ‘grote vakantie’ loopt stilaan ten einde. Voor meesters en juffen en allen wie zich in het onderwijs engageren zijn het dagen van voorbereiding op het nieuwe schooljaar. De leerlingen klampen zich nog enkele dagen vast aan de vakantie, al zijn ook zij – en hun ouders – bezig met schooltassen en pennenzakken.

Maar er zijn nog anderen die een ander vakantieregime hebben dat niet gelijk loopt met de schoolbel. Zij hebben de verlofperiode al achter de rug of kijken er nog naar uit. En dan zijn er nog velen die helemaal geen vakantie hebben. Toch lijkt het alsof voor ieder de maanden juli en augustus door vakantie gekenmerkt worden. De zon en de lange dagen zullen daar zeker voor iets tussen zitten, maar ook het ritme van het werkjaar. In september begint er veel terug op volle toeren te draaien. Je merkt het aan het verkeer, jemerkt het ook aan het werk. Alles is terug open, alle diensten zijn weer bemand, alles loopt weer als een trein, vaak aan een ongenadige snelheid.

Toch nog een laatste vakantietip op de valreep, alvorens de drukte weer alle energie en tijd opslorpt. Is er een moment geweest tijdens de verlofdagen dat we eens bij onszelf zijn blijven stilstaan? We worden door agenda’s, door anderen, door moeilijkheden en zorgen zo vaak geleefd. Is er een moment geweest dat dit stilviel en dat we eens even niet persé ‘moesten’, maar ‘mochten’? Dat zijn kostbare momenten waarin we onze vrijheid weer vinden en proeven.Momenten datwe tijd hebben voor onszelf. Misschien was het bij het luieren in de schaduw, schuilend voor de brandende zon? Misschien was het bij het lezen van een boek waar we al lang zin in hadden? Misschien was het tijdens een gesprek met iemand die ons lief en dierbaar is? Misschien was het tijdens het bidden? Misschien was het tijdens het kijken naar de kinderen of kleinkinderen. Kinderen kunnen nog vrij en blij spelen in de rustige geborgenheid van hun ouders of grootouders. Ze genieten dan van wat water, houten blokjes, een hoopje zand, een speelgoedje of gewoon van mekaar. Hebben we de kans gegrepen om met hen mee te spelen? En hebben wij ervaren hoeveel deugd dit deed? Zonder buitengewone verwachtingen, zonder afgerekend te worden op wat we kunnen of niet kunnen, gewoon spelen. We zijn het zo vlug verleerd en tegelijk missen we dit. Misschien hebben kinderen ons bekeerd tot wie we fundamenteel zijn: Gods veelgeliefde kinderen die mogen spelen voor zijn aanschijn, onbezorgd en blij!

Zulke momenten krijgen wij in de liturgie. Ook daar mogen wij spelen voor Gods aanschijn. We zingen en we bidden niet omdat het moet,maaromdathetmag.Wedoen iets wat niet nuttig is in de ogen van de wereld, we doen iets waarin we onszelf niet beter moeten voordoen dan we zijn of kunnen, we zijn vrij enduskunnenweookblijzijn. We kunnen deze heerlijke momenten van de vakantie het hele jaar door beleven, maar het vraagt om een bekering van het moeten naar het mogen, van het ‘grote mens’ zijn, naar de kunst om een kind te blijven.

In de kijker

Uren van de misvieringen : wijziging vanaf 01/09/2018.

http://www.scherpenheuvel.be/nl/parochie/eucharistieviering-aanvragen

 

Brochure: In de voetsporen van Pater Damiaan

te verkrijgen in onthaalcentrum 'De Pelgrim' voor 6,95 euro  (voor meer info klik op de bovenstaande titel)

 

 

 

Liturgische vieringen