Blog

Geschreven op 13 maart 2019

‘Het is goed dat wij hier zijn’

Categorie: default

Op de berg verschijnt Jezus als de verheerlijkte heer aan Petrus, Johannes en Jakobus. Dit drietal onder apostelen wordt door Jezus vaker in het evangelie uitverkoren om getuige te zijn van wonderen. Zij zijn de geprivilegieerde leerlingen voor wie een tipje van de sluier wordt opgelicht en die meer mogen (kunnen) zien dan de andere leerlingen.

Is het zo ook niet op onze dagen? Zijn wij, die de Heer ontmoeten in de vieringen van de eucharistie geen bevoorrechte leerlingen? Niet alleen omdat in onze parochies de eucharistie nog gevierd wordt, in tegenstelling tot op vele andere plaatsen, maar omdat wij er ook aan deelnemen? Het aanbod is er, maar gaan we op de uitnodiging in om de verheerlijkte Heer te ontmoeten in Woord en brood en in de gemeenschap van onze broeders en zusters?

Lees meer

Geschreven op 11 maart 2019

Uit de schaduw!

Categorie: default

p 19 maart vieren wij het hoogfeest van de heilige Jozef, bruidegom van de heilige Maagd Maria, zo klinkt de feestdag voluit. Sint-Jozef heeft dan wel een hoogfeest in de liturgische kalender, in de Schrift blijft hij in de schaduw staan van Maria. Sommige mensen ergeren zich daaraan en vinden dat Sint-Jozef meer eer verdient. Maar wat zou Sint-Jozef zelf verkiezen? Als verloofde van Maria blijft hij uit respect en waardering voor zijn geliefde op een afstand. Hij overweegt zelfs om helemaal afstand te nemen van haar. Het is de engel van de Heer die hem wijst op zijn taak in het heilsplan van God. Dat zal nog eens gebeuren na de geboorte van Jezus ,als Jozef in een droom door een engel gewaarschuwd wordt voor het gevaar dat uitgaat van koning Herodes. God geeft Jozef een heilzame plaats bij Maria en bij Jezus. Het is Jozef zelf die in de schaduw gaat staan: dichtbij dus, maar niet in de spotlights.

Zo is ook Sint-Jozef dicht bij de Kerk als haar patroon, niet als ‘moeder van de Kerk’, dat is Maria, maar als waker en dat heeft de Kerk nodig: bescheidenheid en nabijheid. Heilige Jozef, bid voor ons.

 

 

 

 

Geschreven op 6 maart 2019

Houdt stand in de Heer, mijn geliefden

Categorie: default

De brief die de apostel Paulus aan zijn parochianen in Filippi schrijft - en waarvan we een stukje te horen krijgen in de liturgie van de tweede zondag in de Veertigdagentijd – heeft een ernstige en een bemoedigende toon. Paulus schrijft hem vanuit zijn gevangenschap, hij ervaart de prijs van zijn prediking en van zijn liefde voor Christus. Hij weet dus waarover hij schrijft als hij zijn parochianen aanmoedigt om de weg van het evangelie te gaan.

Lees meer

Geschreven op 27 februari 2019

Begin van de Veertigdagentijd

Categorie: default

Met aswoensdag (6 maart) begint de veertigdaagse voorbereiding op Pasen. ‘Begin’ klinkt als de aanvang van iets nieuws en dat is het ook. De veertigdagentijd is niet zozeer bezig met het verleden en wat daarin allemaal mis is gegaan, maar veeleer met de toekomst en hoe we daar naar kunnen uitkijken. Veel te vaak is de nadruk gelegd op het ‘boete-karakter’ van deze tijd in de zin van het ons bewust zijn van onze zwakheid en zondigheid. Het woord ‘boeten’ komt trouwens uit de visserij en betekent het ‘herstellen’ van de netten zodat er weer vis gevangen kan worden. Hertsel, begin, dat klinkt al veel aantrekkelijker om de toekomst tegemoet te zien. Weliswaar bekennen we ons met aswoensdag als beperkte en eindige mensen, maar niet om in ‘zak en as’ te blijven zitten. Integedeel, we willen een stap zetten naar de toekomst toe en daarom willen we de ballast afwerpen die ons gevangen houdt in het verleden.

 

Lees meer

Geschreven op 20 februari 2019

Geprezen zijt Gij!

Categorie: default

Laudato si’! (geprezen zijt Gij!) is de encycliek die paus Franciscus schreef op 24 mei 2015. Bijna vier jaar geleden dus en toch brandend actueel. In deze encycliek benadrukt paus Franciscus de noodzaak om zorg te dragen voor de schepping. Hij vertrekt hiervoor vanuit de scheppingsopdracht die God aan de mens geeft om zorg te dragen voor de hele schepping. Maar de paus ziet ook hoe de mens die taak eng heeft opgevat zodat zijn ‘heerschappij’ over de schepping ten koste gaat van diezelfde schepping. Paus Franciscus verbindt de zorg voor de natuur ook met de zorg voor de mens en hij ziet een duidelijke link tussen de zorg voor het milieu en de zorg voor de arme. De klimaatproblematiek staat niet op zichzelf, maar is verbonden met de aandacht voor een meer rechtvaardige wereld. Deze ‘integrale’ benadering van de ecologie heeft bij het verschijnen van de encycliek veel waardering gekregen van organisaties en beleidsmensen die zich engageren voor de klimaatproblematiek. Toch is deze heldere en duidelijke stem van de Kerk afwezig bij de aanhoudende protestacties voor meer duidelijkheid en beslistheid in de actie voor een beter klimaat!

Lees meer

Geschreven op 6 februari 2019

Halfweg

Categorie: default

We delen de tijd in, in jaren – we vierden een maand geleden nog nieuwjaar -, seizoenen – we zitten in de winter -; weken en dagen. Voor velen wordt een jaar ingedeeld in werkjaar en vakantie. Scholieren kennen een schooljaar dat ingedeeld is in drie trimesters met als hoogtepunt de grote vakantie! Hogeschoolstudenten en universitairen kennen het academiejaar dat ingedeeld is in twee semesters en opnieuw als hoogtepunt de hele grote vakantie! Deze laatsten zijn nu halfweg. Het eerste semester is afgelopen met de blok en de examens. Ze beginnen nu aan de tweede helft van hun werkjaar. Sommigen ontmoedigd omdat de eerste zittijd niet van een leien dakje is gegaan, anderen overmoedig omdat het juist teveel van een leien dakje is gegaan en weer anderen doen gewoon verder, al dan niet belast met wat in de eerste zittijd niet is gegaan.

 

Lees meer

Geschreven op 23 januari 2019

Openbaringstijd

Categorie: default

Na de Kersttijd – die eindigt met het feest van het Doopsel van de Heer – begint de zogenaamde tijd door het jaar. Maar eigenlijk is heel de tijd van Kerstmis tot het feest van de Opdracht van de Heer (Maria Lichtmis) in de liturgie de Openbaringstijd. God die zich in zijn Zoon openbaart, toont. Met Kerstmis in de geboorte van Jezus Christus wordt Hij geopenbaard aan de herders; met het hoogfeest van Openbaring wordt Hij geopenbaard aan de Wijzen uit het Oosten; met het feest van het Doopsel van de Heer wordt Hij door God zelf geopenbaard als zijn ‘Welbeminde Zoon in wie Hij welbehagen heeft’; op de tweede zondag door het jaar wordt zijn zending openbaar bij de bruiloft te Kana; op de derde zondag door het jaar openbaart Jezus zichzelf in de tempel: ‘Het schriftwoord dat gij zojuist gehoord hebt, is thans in vervulling gegaan’; en op het feest van de Opdracht in de Tempel is het de oude Simeon die uitroept: ‘Uw dienaar laat Gij, Heer, nu naar uw woord in vrede gaan: mijn ogen hebben thans uw heil aanschouwd dat Gij voor alle volken hebt bereid; een licht dat voor de heidenen straalt, een glorie voor uw volk Israël’.

Natuurlijk is heel het liturgisch jaar een openbaring van Gods liefde in Jezus, zijn Zoon. We horen het elke zondag opnieuw in ieder woord dat Jezus spreekt, in iedere ontmoeting die Hij heeft, in ieder wonder dat gebeurt. Maar het is toch zinvol om de openbaringstijd van Kerstmis tot het feest van de Opdracht van de Heer van naderbij te bekijken.

 

Lees meer

Geschreven op 9 januari 2019

Moge allen één zijn!

Categorie: default

De internationale gebedsweek voor de eenheid onder de christenen, is een verderzetten van het gebed van Jezus Christus zelf voor zijn lijden en sterven voor diezelfde eenheid: ‘Mogen allen één zijn, Vader, zoals Gij in Mij zijt en Ik in U ben. Mogen allen één zijn opdat de wereld gelove in Mij.’ Het gebed dat wij in het evangelie volgens Johannes terugvinden en dat ons een blik geeft in het hart van Jezus zelf, loopt over van liefde voor alle mensen. Geen aangelengde liefde als een soort ‘oplossing’ in water, maar dezelfde liefde die er is tussen de Vader en de Zoon: ‘Zoals Gij in Mij zijt en Ik in U ben’.

Lees meer

Geschreven op 2 januari 2019

Verwondering

Categorie: default

Verwondering

Met het hoogfeest van Kerstmis begint de kersttijd en die duurt tot en met het feest van de Doop van de Heer. De meeste mensen wachten hier niet op om hun kerstboom en kerststal weer op te bergen. Ze zijn nochtans te vroeg!

Op het Sint-Pietersplein in Rome – en op tal van andere plaatsen – blijft het kersttafereel staan tot en met het feest van de Opdracht van de Heer op 2 februari, ook wel bekend onder de benaming Maria Lichtmis. Heel de tijd van Kerstmis tot de Opdracht van de Heer wordt de openbaringstijd genoemd. Jezus wordt geopenbaard, getoond en het heil dat Hij brengt wordt zichtbaar, aan het licht gebracht.

In beide feesten is Maria prominent aanwezig. In de dageraadsviering van Kerstmis zien we hoe de herders als eersten een bezoek brengen aan het kind in de kribbe. Ze zijn verwonderd over wat ze zien en allen aan wie ze het verkondigen zullen dat ook zijn. Ook Maria is verwonderd over dit bezoek en ‘bewaarde al deze woorden in haar hart en overwoog ze bij zichzelf’.

Bij de opdracht van hun zoon in de tempel, horen Maria en Jozef nog veel meer uit de mond van de vrome Simeon.

Beide zijn ze verwonderd over wat van hun kind gezegd werd. En Simeon voegt er nog zegenend aan toe dat door Jezus ‘de gezindheid van vele harten openbaar moge worden’. De tijd van openbaring van wie Jezus is, duurt natuurlijk een heel liturgisch jaar lang. Maar deze tijd is er ook opdat onze harten openbaar zouden worden. Maria kan ons daarbij helpen. Zij is verwonderd over wat over haar Zoon gezegd wordt, zowel door de ongeletterde herders als door de veelgeletterde Simeon. En zij bewaart die woorden in haar hart en overweegt ze. Een heel jaar lang mogen wij ons verwonderen over wie Jezus is, hoe Hij weldoende rondgaat, hoe het Rijk Gods in Hem aanbreekt. Heerlijke woorden en daden die ons in het hart raken en die we overwegen. En ons leven gaat open, ons hart wordt openbaar!

Geschreven op 26 december 2018

Plaats genoeg!

Categorie: default

In de kerstnacht konden we ons ergeren aan de mededeling dat er geen plaats was in de herberg voor de hoogzwangere Maria. Geen bed, maar een kribbe voor de Zoon van God. Onmiddellijk wordt de boodschap van het evangelie al duidelijk wanneer er in de stal van het onaanzienlijke Betlehem plaats genoieg is voor iedereen. Voor de bonkige herders en voor de wijzen die komen uit de heidenvolken. Ze worden allen verwelkomd, ze vinden er allen overgrote vreugde, ze ontvangen allen het grootste geschenk: Gods liefde. Herodes wil nog tegenhouden met zijn politiek van terreur die er enkel op gericht is om zelf aan de macht te blijven. De vromen van Israël doen er ook niet veel moeite aan. Zij rusten verder ondanks de duidelijke woorden van de profeten en de daden van Johannes De Doper. ‘Stille nacht’ alom!

De engelen daarentegen en zelfs de sterren maken de boodschap van Godswege duidelijk en blij. Ze zingen en blijven zingen: ‘Heden is u een Redder geboren, Christus de Heer!’ De hemel is niet stil, God zwijgt niet. Hij nodigt uit om zijn Zoon te ontvangen: ‘Dit is mijn Zoon in wie Ik welbehagen heb, luistert naar Hem!’, dringt Hij bij ons aan. De stal staat daarom open voor alle mensen in wie God welbehagen heeft, zijn Zoon en allen tot wie Hij zal spreken, allen voor wie Hij zijn leven zal geven: de uitgestotenen, de vreemden, de armen, de hongerigen, de melaatsen, de zondaars… voor iedereen is er plaats in het hart van God. Met het hoogfeest van de Openbaring des Heren (Driekoningen), is dat de vreugde die wij ontvangen: ook wij, vreemden - niet behorend tot de stammen van Israël – zijn welkom bij Jezus. Ook wie ontvangen Gods liefde in de volle maat. Er is liefde genoeg in het hart van de Heer, er is plaats genoeg. Vanuit deze ervaring die wij in dit heerlijke feest vieren, mogen wij op onze beurt onze harten grenzeloos en wijd openzetten want sedert de komst van Christus is er ook bij christenen plaats genoeg voor iedereen.