Een jaloerse God?

3 maart 2021

Categorie: default - Reageer

 

Een jaloerse God?

Mijn moeder hamerde het er bij haar kinderen diep in: ‘Jaloers zijn is een groot kwaad, daar komt alle miserie van.’ In een groot gezin lag de jaloezie steeds te lonken want er was altijd wel een reden om je misnoegd te voelen omwille van de anderen. Hoe komt dit? Dat komt omdat we het niet kunnen laten om te vergelijken en ons meteen ook verongelijkt te voelen. Wat is het resultaat? Ontevredenheid, wantrouwen, onvrede… allemaal situaties die de opbouw van het gezin en het geluk dat ermee gepaard zou moeten gaan, bemoeilijken of zelfs onmogelijk maken. Dat willen we dus niet en we dienen ons dus te wapenen tegen de virus van de jaloezie!

En toch zegt God in de eerste lezing van de derde zondag van de Veertigdagentijd: ‘Ik ben een jaloerse God’! Maar Hij voegt er belangrijk aan toe: ‘Voor hen die mij haten’. Wie zijn die ‘godhaters’ waarover Hij spreekt? Diegenen die afgoden nalopen en vereren. Zij raken God in het diepst van zijn hart, van zijn wezen. Zij schakelen Hem uit, maken Hem lam. Vandaar dat Hij ons voorhoudt om niet op die bekoring in te gaan om ons weg te halen uit zijn liefde, uit zijn hart.

God wil ons kunnen beminnen, maar dan moeten wij Hem wel toelaten in ons leven. Hij wil ons overeind helpen als wij vallen, maar dan moeten wij wel zijn reikende hand zien en vastnemen. Hij wil ons vergiffenis schenken, maar dan moeten wij zijn liefdevolle hart wel open zien gaan en erbinnen gaan. Zover gaat God in zijn verlangen naar ons, in zijn ‘neigen’ naar ons dat Hij zijn enige Zoon aan ons schenkt om te tonen wie Hij is. Zover gaat de Zoon dat Hij lijden en dood aanvaardt om ons met God te verzoenen, om ons te verlossen van alle kwaad. Zover gaan Vader en Zoon dat zij de heilige Geest schenken die Gods barmhartigheid in ons legt.

God gaat ver, de Zoon ook in het zoeken naar ons. Met een grenzeloos geduld die een uitdrukking is van grenzeloze liefde, kiest de Heer telkens weer voor ons. Doen de afgoden die ons vaak zo aanlokkelijk lijken dat ook? Laten ze ons niet eerder vallen als ze ons eenmaal in hun greep hebben? Staat ons geluk hun wel voor ogen? Ze gaan ver om ons te verleiden, maar redden ze ons ook of storten ze ons niet eerder in het verderf om ons dan verweesd en berooid achter te laten?

Voor hen die Hem haten is de Heer inderdaad een jaloerse God. Hij laat zijn geliefd kind niet zomaar afpakken, Hij kan niet lijdzaam en machteloos toezien hoe zijn geliefde wordt weggeroofd. Meer nog dan jaloers is Hij diep gekwetst wanneer wij aan zijn liefde voorbijgaan en kiezen voor de holle, lege blijheid waar geen liefde mee gemoeid is.

Valt het ons zo moeilijk om te geloven in de God van de liefde? Viel het mij moeilijk om te geloven wat mijn moeder zei? Neen, want enkel wie overloopt van liefde is geloofwaardig.

 

 

Reageer

velden gemarkeerd met een sterretje zijn verplicht.

wordt niet getoond