In de kracht van de Geest

5 juni 2019

Categorie: default - Reageer

 

In de kracht van de Geest

We zijn gewoon om te leven vanuit onze eigen kracht. Het wordt ons al vroeg ingeprent: we moeten vlug leren lopen, spreken, studeren, geld verdienen… om ons leven uit te bouwen op eigen kracht. Afhankelijkheid wordt als negatief ervaren of als zwak. Neen, we willen en moeten sterk zijn en dat alles in eigen kracht!

Christenen leven juist niet vanuit die eigen kracht. Christen zijn is geen krachtmeting om te zien wie de sterkste is. Integendeel, Jezus heeft de weg van de nederigheid geleerd, van het slaaf worden, van dienaar worden van allen en die weg is uitgelopen op het kruis! Helemaal geen teken van menselijke sterkte of kracht. Zijn zending was de wil van de Vader doen en die zending heeft Hij volbracht, niet in eigen kracht, maar in de kracht van de Geest. De Geest die in de Vader is en die de Zoon in staat stelde te spreken en te handelen naar de wil van de Vader.

Dat is ook de zending van de apostelen en ook zij ontvangen de heilige Geest, niet om op eigen kracht verder te gaan, maar in de kracht van de Geest de wil van de Vader te onderscheiden en te doen. Dat is de zending van alle gedoopten en ook wij hebben in ons doopsel en vormsel dezelfde heilige Geest ontvangen om in zijn kracht te leven. God vraagt ons niets zonder dat Hij zelf ons de kracht geeft die nodig is om zijn wil te volbrengen. Die kracht is de heilige Geest van Pinksteren.

In de tweede lezing van Pinksteren geeft de apostel Paulus goed weer waartoe die Geest in staat is in ons leven:

-in de kracht van de Geest woont Christus in ons. We worden dus christen omdat we de Geest hebben ontvangen. Christen-zijn is niet het resultaat van ons eigen kunnen, maar de vrucht van de gave van de Geest.

-in de kracht van de Geest ontvangen wij eeuwig leven. Paulus merkt op dat ons lichaam wel sterfelijk blijft en kwetsbaar, maar dezelfde Geest die Jezus van de doden heeft opgewekt, zal ook ons sterfelijke lichaam verheerlijken.

-de Geest bevrijdt ons van een leven in zelfgenoegzaamheid waarbij we alleen onszelf en onze eigen wil zoeken en niet de wil van God.

-Allen die zich laten leiden door de Geest van Gos, zijn kinderen van God. Veelgeliefde kinderen bovendien die als broeders en zusters aan elkaar gegeven worden om getuigenis te geven van de liefde van God die in Jezus Christus is.

De gave van de Geest is de basis van ons christelijk leven en van ons kerk-zijn. We bidden dan ook elk jaar opnieuw vurig om de gave van de Geest opdat aan ons en aan heel de Kerk zou gebeuren wat aan de apostelen is gebeurd. De mensen waren vol verbazing toen ze de apostelen hoorden: ‘Wij horen hen in onze eigen taal spreken van Gods grote daden”. Ze zullen het niet alleen horen, ook zien en ervaren want de Geest laat zich niet inperken om Gods goedheid te tonen. Maria heeft dat als eerste geloofd, gezien en getoond en Gods mensenlievde is onder ons verschenen. De leerlingen hebben dit blije getuigenis eveneens gebracht en de Kerk werd geboren. De Geest is nog niet uitgeblust, de liefde van God voor zijn mensen heeft aan vurigheid nog niets ingeboet. Moge Hij ons opnieuw aanvuren, genezen en opwekken tot een blij leven in de Geest.

 

Reageer

velden gemarkeerd met een sterretje zijn verplicht.

wordt niet getoond