Herstarten

15 september 2021

Categorie: default - Reageer

Na anderhalf jaar leven met strikte corona-beperkingen, komt het samenleven in verenigingen en parochies stilaan terug op gang. We mochten al wel een tijdje vieren, maar het was toch beperkt. Vanaf september kan er weer meer, zij het nog met voorzichtigheid en mondmaskers. Je voelt wel de zin om het ‘gewone’ leven terug aan te pakken, maar tegelijk ook de angst omdat we nog niet echt gerust kunnen zijn over het impact van het gevreesde virus.

Naast die voorzichtigheid, stellen we ook vast dat we niet zomaar de draad kunnen opnemen waar we hem in maart 2020 hebben moeten laten vallen. Er is veel gebeurd. In alle families, in alle gemeenschappen. Mensen zijn gestorven, sommigen aan corona. Mensen hebben afscheid moet nemen in heel beperkende omstandigheden… Mensen zijn ouder geworden, vrijwilligers haken af andere blijven thuis…

Het enthousiasme bij wie aan de kar trekken wordt beproefd door afwezigheid en soms zelfs onverschilligheid van anderen. We hebben geduld nodig en dat vraagt veel liefde. Ons verlangen naar opnieuw meer gemeenschapsleven is een uitdrukking van die liefde. Wat niet met liefde wordt opgebouwd, hoeft ook niet persé heropgebouwd te worden. We verliezen er niet alleen energie aan, het resultaat zal ons ook niet kunnen bekoren.

Christenen staan bovendien voor een heel eigen uitdaging waar corona niet de grote spelbreker moet zijn! Het evangelie daagt ons uit om de blik te richten op het Rijk Gods door het hier en nu al te beleven. Dat vraagt nog meer liefde om wat nog niet is, toch te laten zijn. Het gaat dus niet om ‘oude’ draden terug op te pikken, maar om steeds nieuwe draden te weven tot een ‘patchwork’ waarin alle draden liefdevol verbinden en samen het Rijk Gods tonen. Dat ontgoocheld nooit en motiveert altijd.

Ik wens alle leden van de verenigingen, alle parochianen veel liefde, geloof en hoop om mee te weven aan dat evangelische patchwork.

 

Reageer

velden gemarkeerd met een sterretje zijn verplicht.

wordt niet getoond