Hopen tegen alle hoop in!

16 maart 2022

Categorie: default - Reageer

 

Hopen tegen alle hoop in!

Op 19 maart vieren wij het hoogfeest van de heilige Jozef, bruidegom van Maria. De tweede lezing voor die dag komt uit de brief van Paulus aan de Romeinen en daaruit komt de titel boven dit stukje: ‘Hopen tegen alle hoop in’. Paulus prijst hiermee het geloof van de aartsvader Abraham die bleef hopen, ook als de alles tegenzat. Jozef is een nieuwe vader voor een nieuw verbond. Een verbond dat zoals het eerste hoop geeft en uitzicht tegen alle hoop in. Anders dan in het eerste verbond, is de basis voor de hoop niet langer de wet, maar de genade.

Sint-Jozef staat aan de wieg van die genade die niet alleen uitzicht biedt op hoop, maar de bron van alle hoop is: Jezus Christus. Hij zal de redder zijn van het volk, het hele volk en alle volkeren. Maria zingt het al uit in haar Magnificat en Jozef zingt mee! Niet Isaac, de zoon die Abraham en Sara van God hebben ontvangen, zal geofferd worden; wel Jezus de Christus de zoon van God zelf. Op het kruis zal alle wanhoop gebroken worden en de hoop zichtbaar worden. Verzoening en eeuwig leven voor allen die naar dit kruis opzien. De genade, de liefde van God die in Jezus tot het uiterste toe getoond wordt op het kruis is onze redding en hoop. Daar kan geen wanhoop tegenop.

Wij die gedoopt zijn in Jezus Christus, wij getuigen door ons leven, ons bestaan als christen van deze hoop die alle angst verdrijft. Wij zijn door onze doopselgenade de dragers van die onverwoestbare hoop. Zo verwijzen wij als christenen in deze wereld en in deze tijd naar het kruis van Christus, ‘onze enige hoop’, zoals Paulus zegt. Wij kunnen ook met woorden en daden van hoop getuigen van deze hoop. We leven in een tijd die gekenmerkt wordt door angst voor krachten en machten die ons leven en samenleven doordringen. Twee jaar coronapandemie hebben velen uitgeput, sommigen zelfs ten dode toe. Nu is er de oorlog die woedt in Oekraïene en die een tijdbom vormt die de hele wereld in haar greep houdt. De agressie van een virus en de agressie van mensen, allebei dodelijk en ziekmakend. Te midden van deze dreigingen zijn wij als christenen aanwezig, vervuld van de hoop die Christus, de nieuwe mens in ons heeft opgewekt. We worden uitgedaagd en uitgenodigd om van die hoop te getuigen in woord en in daad.

Tijdens de coronapandemie werden we allemaal opgesloten en was het moeilijk en zelfs onmogelijk om veel te doen voor elkaar. Toch hebben heel wat mensen de handen uit de mouwen gestoken in de zorg, het onderwijs, de verenigingen, het vrijwilligerswerk, de vaccinatiecentra… ze hebben toe heel wat hoop gewekt tegen alle hoop in. We blijven hen hiervoor dankbaar! In de huidige oorlogscrisis kunnen we opnieuw de handen uit de mouwen steken en ons hart openen om de hoop te tonen die in ons leeft. Wanhopige mensen die op de vlucht zijn, alles hebben achtergelaten, mogen na het dolen en dwalen in onze armen thuis komen, op adem komen. We zijn dankbaar dat we het onthaalcentrum ‘Huis van Maria’ kunnen openstellen voor de eerste crisisopvang. Opnieuw dankzij de vrijgevigheid, gulle inzet en liefdevol zorg van velen, voelen deze mensen op de vlucht voor de oorlog hoop in onze gastvrijheid. En of ze het voelen!

Het geeft ons opnieuw de kans om te tonen wie wij zijn als christenen, hoe de bron van onze hoop, ons geloof en onze liefde Jezus Christus is, de redder en verlosser van allen die zonder hoop zijn.

 

 

Reageer

velden gemarkeerd met een sterretje zijn verplicht.

wordt niet getoond